10/09/2026
Dag per dag.
Een soort mantra die ik elke dag probeer op te zeggen. Drie simpele woorden die voor mij in de praktijk eigenlijk helemaal niet zo simpel zijn.
De laatste weken merk ik dat ik in rush-modus zit, in de breedste betekenis van het woord. Het proces willen versnellen, te veel vooruitdenken, piekeren over (negatieve) scenarioโs, vooruitlopen op de feiten, te veel in รฉรฉn keer willen, plannen en doen.
Ik val (ge)haast over mijn eigen voeten en besef dat ik onbewust een marathon aan het lopen ben.
Disclaimer: ik ben geen getrainde loper. ๐
Of dit de aard van het beestje is? Misschien. Ik besef ook goed genoeg dat dat stukje โikโ altijd wel een beetje op de achtergrond zal blijven sluimeren.
En ergens staat dat niet helemaal haaks op wat ik met PowerPause wil uitdragen. Integendeel.
Vertragen betekent voor mij niet dat je nooit meer stress hebt, nooit meer piekert of altijd perfect in balans bent.
Het betekent telkens opnieuw leren herkennen wanneer je jezelf voorbijloopt. En jezelf dan telkens ook de ruimte geven om terug te keren, op een milde manier.
Met deze post wil ik vooral mijn kwetsbare, authentieke kant delen en meegeven dat ik deze boodschap niet uitdraag omdat ik ze altijd perfect beheers, maar net omdat ik ze zelf ook nodig heb.
Dus voor nu een kleine reminder: niet alles vandaag, niet alles tegelijk.
Dag per dag.
