16/02/2023
"ბროწეულების კაცი"
ეს ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი დღე იყო, როდესაც გადავწყვიტე გამესეირნა ძველ თბილისში და სრულიად შემთხვევით, როდესაც კატას ვეფერებოდი დავინახე ეს მოხუცი კაცი, რომელიც მორიდებით იჯდა თავისი სახლის წინ, პატარა მაგიდაზე მისი ეზოს ბროწეულები იდო. არ ვიცი რამ მიბიძგა რომ მივსულიყავი მასთან, თუმცა საბოლოოდ დიდი მორიდებით მივედი და ვკითხე თუ შეიძლებოდა, რომ მისთვის გადამეღო სურათი. მან გამიღიმა და მის ეზოში შემიყვანა, წამოდიო ჩემს ბროწეულებთან ერთად გადამიღეო, გაგასინჯებ როგორი გემრიელი და ტკბილიო, მართალი აღმოჩნდა. ამ კაცის გადაღების დროს მივხვდი, რომ ვიპოვე საყვარელი საქმე, კონკრეტულად კი პორტრეტების გადაღება, ყველა თავისი ნაკლით, რომელიც რეალურად სრულყოფილებაა. ამ ფოტოს დამუშავებაზეც კი უარი განვაცხადე, რადგან მისი სიკეთით და ამავდროულად სევდით სავსე თვალებმა ჩემზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა. ვფიქრობ რომ ეს არის მაგალითი იმასა თუ როგორ შეიძლება ადამიანმა შეინარჩუნოს სიკეთე და არ გაბოროტდეს, მიუხედავად სასტიკი და უსამართლო წუთისოფლისა. მისი ნაოჭები მიმაჩნია ერთგვარ ხელოვნების ნიმუშად, ის ხაზს უსვამს მის ასაკს, გამოცდილებას, განსაკუთრების კი ნაოჭები თვალებთან რომელიც უჩნდება გაღიმების დროს.