03/07/2026
එදා 2024 අවුරුද්දේ මැයි මාසේ හවස් වරුවක්. කොළඹ ඉඳන් මහනුවර බලා ධාවනය වුණ ලංගම බස් රථය ඩිංගක් විතර සෙනඟින් පිරිලයි තිබුණේ. පිටතින් මහා ධාරානිපාත වැස්සක් කඩා හැලෙමින් තිබුණා. 🌧️ බස් එකේ කොන්දොස්තර මහත්මයා වුණේ අවුරුදු 45ක විතර, මුහුණේ හැමතිස්සෙම මහන්සි පාටක් තිබුණු, ඒත් කරුණාවන්ත මිනිසෙක් වුණු සමරතුංග.
බස් එක කඩුගන්නාව කන්ද නගිද්දී, වැස්සේ වේගය තවත් වැඩි වුණා. වීදුරු සියල්ලම වහලා තිබුණු නිසා බස් එක ඇතුළ තිබුණේ ටිකක් අඳුරු, හුදකලා ගතියක්. හැමෝම තමන්ගේ දුරකථන දිහා බලාගෙන හරි, නිදි කිරා වැටෙමින් හරි තමන්ගේම ලෝකවල අතරමං වෙලා හිටියේ. 📱💤
මාවනැල්ල හරියේදී බස් එක නැවැත්තුවාම, බස් එකට ගොඩවුණේ වයස අවුරුදු 75ක විතර වයසක ආච්චි අම්මා කෙනෙක්. ඇය ඇඳලා හිටියේ පරණ, හැබැයි හරිම පිරිසිදු චීත්ත රෙද්දක් සහ හැට්ටයක්. ඇය එක අතකින් රෝස පාට, පොඩි ළමයෙක්ගේ වගේ ලස්සන කුඩයක් තද කරලා බදාගෙන හිටියා. ☔ ඒ කුඩය ඒ වයසක ආච්චිගේ අතේ තියෙනවා දකිද්දී කාටත් හිතුණේ ඒක තමන්ගේ මිනිබිරියකගේ වෙන්න ඇති කියලා.
ඇය බස් එකට ගොඩවෙලා ගැහෙමින් ගැහෙමින් හිස් අසුනක වාඩි වුණා. සමරතුංග ඇය ළඟට ගියේ ටිකට් එකක් දෙන්න.
"කොහාටද ආච්චි අම්මේ යන්නේ?" සමරතුංග හිතවත්කමින් ඇහුවා.
"පුතේ... මට මහනුවර රෝහල ළඟින් බැහැගන්න පුළුවන්ද?" ඇය හරිම ගෞරවයෙන්, වෙව්ලන හඬින් ඇහුවා.
ඇය ඇගේ පරණ මුදල් පසුම්බිය ඇරලා රුපියල් සීයෙ කොළයක් සමරතුංගට දිගු කළා. ඒත් සමරතුංග දුටුවා ඇගේ මුදල් පසුම්බියේ ඉතිරි වෙලා තිබුණේ තව එකම එක රුපියල් විස්සේ කොලයක් විතරක් බව. ඇයට ආපහු යන්නවත් සල්ලි තිබුණේ නැහැ. සමරතුංග හදවතින්ම සංවේදී මිනිසෙක්. ඔහු ටිකට් එකත් දීලා, රුපියල් සීයේ කොළය ආයෙමත් ඇගේ අතින් තියලා මෙහෙම කිව්වා.
"කමක් නෑ ආච්චි අම්මේ, සල්ලි ගන්න ඕනේ නෑ. මේක මගෙන් තෑග්ගක් කියලා හිතන්නකෝ." සමරතුංග හිනාවුණා. 😊
"පින් සිද්ධ වෙන්න ඕනේ පුතේ... මගේ රත්තරන් පුතාට බුදු සරණයි!" ඇගේ දෑස්වලට කඳුළු පිරුණා.
බස් එක ඉස්සරහට ඇදෙද්දී සමරතුංගට නිකමට වගේ හිතුණා මේ මහ වැස්සේ වයසක අම්මා කෙනෙක් තනියම කොහේද මේ යන්නේ කියලා අහන්න. ඔහු ආයෙමත් ඇය ළඟින් වාඩි වුණා.
"ආච්චි අම්මා තනියමද මේ මහ රෑ රෝහලට යන්නේ? කවුරුත් නැද්ද එක්ක යන්න?"
ඇය තමන්ගේ අතේ තිබුණු රෝස පාට කුඩය දෙස බලාගෙන ගැඹුරු හුස්මක් ගත්තා.
"පුතේ... මගේ දුව... එයා දවස් හතරකට කලින් මහනුවර ඉස්පිරිතාලේ දොස්තරලට තමන්ගේ සිරුර පරිත්යාග කරලා මියගියා. එයාට තිබුණේ පිළිකාවක්. 💔 එයා මැරෙන්න කලින් මගෙන් එකම එක ඉල්ලීමක් කළා. එයා ජීවතුන් අතර ඉන්න කාලේ හැමදාම ප්රාර්ථනා කළේ එයාගේ ඇස් දෙක කාට හරි පෙනීම නොලැබුණු කෙනෙකුට දෙන්න. අද හවස මට ඉස්පිරිතාලෙන් කතා කළා පුතේ... මගේ දුවගේ ඇස් දෙකෙන්, උපතින්ම පෙනීම අහිමි වුණු අවුරුදු 8ක පුංචි දූ පැටියෙකුට අද පෙනීම ලැබුණා කියලා..." 🥺✨
බස් එක ඇතුළේ එකපාරටම පුදුමාකාර නිශ්ශබ්දතාවයක් පැතිරුණා. අවට හිටපු මගීන් කිහිපදෙනෙකුත් තමන්ගේ දුරකථන පැත්තකට දාලා මේ කතාවට කන් දීගෙනයි හිටියේ.
ඇය දිගටම කතා කළා, ඇගේ ඇස්වලින් කඳුළු කම්මුල් දිගේ බේරුණා.
"ඒ පුංචි දුව අද රෑට පළවෙනි වතාවට මේ ලෝකය දකින්න යන්නේ. ඉස්පිරිතාලේ නෝනලා මට කිව්වා ඒ දුව බලන්න එන්න කියලා. මගේ දුව මේ ලෝකේ දාලා ගියත්, ඒ පුංචි කෙල්ලගේ ඇස් දෙක ඇතුළෙන් මට අද මගේ දුවව ආයෙමත් දකින්න පුළුවන් පුතේ... 😭 මේ රෝස පාට කුඩය පොඩි කාලේ මගේ දුව ආසම කුඩය. මං මේක අරන් යන්නේ ඒ පුංචි දුවට තෑගි දෙන්න. මොකද මගේ දුවට මේක ආයෙ ඕන වෙන්නේ නෑනේ..."
ඇය ඒ වචන ටික කියද්දී, මුළු බස් එකේම හිටපු මිනිස්සුන්ගේ හදවත් දියවෙලා ගියා වගෙයි දැනුණේ. සමරතුංගගේ ඇස්වලින් කඳුළු කඩා හැලුණා. බස් එකේ පිටුපස අසුනක හිටපු තරුණයෙක් නැගිටලා ඇවිත් ඒ ආච්චි අම්මාගේ කකුල් දෙක අල්ලලා වැන්දා. 🙏
මහනුවරට බස් එක ළඟා වෙද්දී රෑ 8 විතර වෙලා. වැස්ස තවමත් තිබුණා. බස් එක රෝහල අසල නතර කළාම සමරතුංග බස් එකෙන් බැහැලා, තමන් සතු වුණු ලොකු කළු කුඩය ඉහලගෙන වයසක අම්මාව බස් එකෙන් බස්සවා ගත්තා.
නමුත් අසාමාන්යම සහ ලස්සනම සිදුවීම සිදුවුණේ ඊට පස්සෙයි. බස් එකේ හිටපු මගීන් 20ක් විතර එක පෙළට බස් එකෙන් බැස්සා. වැස්ස ගැන නොතකා, ඔවුන් සියල්ලම ඒ ආච්චි අම්මාව වටකරගෙන, ඇයට හෙවනක් වෙමින්, ඇයත් එක්කම රෝහල ඇතුළට ඇවිදගෙන ගියා. 🚶♂️🚶♀️☔
ඔවුන්ට ඕන වුණා ඒ උදාර මව තනියෙන් නොවන බව පෙන්වන්න. ඇගේ දුවගේ ඇස්වලින් ලෝකය දකින ඒ පුංචි දියණියව දකිද්දී, ඒ මවට ශක්තියක් වෙන්න මුළු බස් එකක්ම එක පවුලක් වගේ එකතු වුණා.
රෝහලේ වාට්ටුව ඇතුළේදී, ඇස්වල බැඳ තිබුණු පටි ලෙහා දැමූ ඒ පුංචි දැරිය පළමු වතාවට තමන්ගේ දෑස් හරි හැටි ඇරියා. ඇය ඉදිරියේ හිටියේ හිනාවෙමින් හඬන වයසක ආච්චි අම්මා කෙනෙක්. පුංචි දුව හෙමින් ඇවිදලා ඇවිත් ඒ ආච්චි අම්මාගේ ඇඟේ දැවටුණා. ආච්චි අම්මා ඒ රෝස පාට කුඩය ඇගේ පුංචි දෑතට දුන්නා. 💖
එදා රෑ මහනුවර රෝහලේ වාට්ටුවක් ඇතුළේ ආගන්තුක මිනිස්සු පිරිසක් එකතු වෙලා අඬමින් හිනාවුණේ, ශ්රී ලාංකික අපේ හිත් ඇතුළේ තවමත් ජීවත් වන අසීමිත කරුණාව සහ මනුෂ්යත්වය මුළු ලෝකයටම පසක් කරලයි. 🇱🇰❤️✨
කතෘ අයිතිය: එල ගොසිප් (Ela Gossip)
අවසරයකින් තොරව උපුටා ගැනීම තහනම්!
