KLICK

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van KLICK, Fotografie en video, Lexmond.

18/03/2026

Er bestaat geen standaardroute naar het vak fotograaf.
En misschien is dat maar goed ook.

De één begint pas later, met levenservaring op zak. De ander groeit op met een camera in de hand. Opleiding of autodidact, bijzaak of hoofdzaak: iedere weg ziet er anders uit. In mijn geval begon het vroeg. Met een klein zakcameraatje rond mijn zevende (de kwaliteit laten we even buiten beschouwing), foto’s maken met vriendinnetjes, vooral voor de lol. Daarna raakte het ergens op de achtergrond. Tot het weer begon te trekken. Sparen voor een eerste echte camera. Vakanties vastleggen. Kijken. Leren kijken.

En dan komt het leven. Studeren. Werken. Doorgaan. Tot je merkt dat er iets schuurt. Dat er behoefte is aan meer creëren, meer verdieping. Dus start je naast een fulltime baan een vakopleiding. Besteed je elk vrij uur aan beeld, aan ideeën, aan beter worden. En dan merk je: groei zit niet in één groot moment, maar in elke week een beetje.

Passie combineren met vakmanschap blijft misschien wel het mooiste deel van dit werk. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat het klopt.

11/03/2026

We denken graag dat we besluiten nemen op basis van inhoud.
Maar meestal kijken we eerst naar het plaatje.

Uit onderzoek blijkt dat zo’n 65 tot 70% van de mensen visueel is ingesteld. Met andere woorden: de meeste mensen begrijpen en onthouden iets sneller via beeld dan via tekst. Ons brein verwerkt beelden razendsnel. Veel sneller dan een lap tekst waar je eerst doorheen moet ploegen met een kop koffie erbij.

Dat verklaart ook waarom je je een sterke foto jaren later nog herinnert, maar niet meer weet wat er in dat rapport van 32 pagina’s stond. Beeld raakt sneller. En blijft langer hangen. Niet omdat mensen lui zijn, maar omdat het brein nu eenmaal zo werkt.

Betekent dat dat tekst overbodig is? Zeker niet. Maar wie een boodschap écht wil laten landen, kan beeld niet negeren. Het zet de toon. Het geeft richting. Het maakt abstract concreet.

Misschien is dat ook waarom ik geloof in goede fotografie.

24/02/2026

“Zwart-wit is achterhaald. In 2026 doe je dat niet meer.”

Dat hoor ik regelmatig. En ik snap waar het vandaan komt. Trends verschuiven. Kleur is dominant. Alles moet levendig, fris, zichtbaar zijn.

Maar fotografie is geen trendrapport.

Zwart-wit gebruik je niet omdat het retro is. Je gebruikt het als je kleur in de weg zit. Als contrast belangrijker is dan nuance. Als je wilt dat iemand kijkt naar vorm, naar lijn, naar expressie. Soms versterkt kleur een beeld. Soms maakt het het zachter. En soms haalt het juist de scherpte eruit.

Voor mij staat zwart-wit voor helderheid. Voor karakter. Voor het weghalen van ruis.

Uiteindelijk blijft het meningenwerk. En dat mag ook. Dat is het mooie ervan.

18/02/2026

Mag ik iets bekennen?
Studiowerk ligt me het meest.

Niet omdat het makkelijker is, maar juist omdat je niets cadeau krijgt. Alles wat in beeld gebeurt, is een keuze. Licht. Houding. Stilte. Rauwheid. Je bouwt een beeld vanaf nul, met het risico dat het óf klopt, óf helemaal niet.

Het is ook niet voor iedereen. En dat hoeft niet. Maar dat beetje spanning, die magazine-achtige scherpte, iets maken waar je nét wat langer naar blijft kijken. Niet standaard. Niet vluchtig. Gewoon een beeld dat blijft staan.

10/02/2026

De loopbaan van een fotograaf is zelden een rechte lijn.
En eerlijk gezegd: dat hoeft ook niet.

Sommigen beginnen laat, anderen zodra ze een camera kunnen vasthouden. De één leert het onderweg, de ander via een opleiding. In mijn geval begon het vroeg. Een jaar of zeven, met een klein zakcameraatje waar de kwaliteit ronduit discutabel was. Foto’s maken met vriendinnen, gewoon voor de lol. Daarna raakte het even naar de achtergrond. Leven ertussen. En later kwam het terug. Serieuzer. Met een eerste camera, gekocht van zorgvuldig gespaarde zakcenten. Veel vakantiefoto’s. Zoeken. Oriënteren.

Ik werd ouder, rondde een ‘normale’ hbo af, ging fulltime werken. Alles klopte — behalve dat er iets ontbrak. De behoefte om te creëren. Dus startte ik naast mijn werk een deeltijd vakopleiding fotografie en besteedde ik elk vrij uur dat ik had aan het vak. En dan gebeurt er iets. Je groeit. In ideeën. In techniek. In vertrouwen.

Passie combineren met discipline en verantwoordelijkheid? Dat is misschien wel het mooiste deel van dit werk.

27/01/2026

Een cover hoeft niet te pleasen.
Hij moet iets zeggen.

Voor deze Matthijs-cover zocht ik bewust naar dat rauwe randje. Zwart-wit. Geen afleiding. Een model dat er staat, zonder uitleg of opsmuk. De Matthijs is in mijn ogen een mannenblad in de klassieke zin: direct, helder, geen poespas. Dat vraagt om beeld dat hetzelfde durft te zijn.

Rauwheid is dan geen stijlkeuze, maar een consequentie. Je laat weg wat niet nodig is en houdt over wat blijft staan. Als dat lukt, hoeft een cover niet te schreeuwen om aandacht. Dan ís hij er gewoon.

20/01/2026

Creativiteit is geen toeval.
Het is een proces.

Van een eerste idee dat nog schuurt, tot een beeld dat klopt. Bijsturen, terug, soms opnieuw beginnen. Niet omdat het moet, maar omdat je voelt dat het beter kan. Dat is wat het werk voor mij interessant maakt en eerlijk gezegd ook noodzakelijk.

De afgelopen tijd heb ik veel van dit soort projecten mogen fotograferen. Studio, conceptueel, met ruimte om te bouwen aan een beeld in plaats van het alleen vast te leggen. Veel daarvan blijft onzichtbaar (AVG-technisch, goedkeuring, etc). Dat hoort bij het vak. Discretie is net zo’n onderdeel van professionaliteit als techniek.

Maar af en toe is er een beeld dat wél gedeeld mag worden. Niet om te laten zien dat het kan, maar hoe het kan. En waarom dit werk ertoe doet.

14/01/2026

Roze roept blijkbaar weerstand op.

Juist omdat kleur in fotografie zelden over smaak gaat, maar over intentie. Voor deze shoot (creatief, uitgesproken, bedoeld om gezien te worden) was een roze achtergrond geen grapje of gimmick. Het was een bewuste keuze. Een manier om spanning toe te voegen, om het beeld niet veilig te laten worden.

Natuurlijk werken we ook met rust. Met wit, zwart, grijs, beige. Soms strak, soms met nuance, vegen, bewerking. Maar creatief werk vraagt af en toe om durven.

08/01/2026

We zijn in Nederland gewend aan grijs.
Aan veilig licht. Aan ingetogen beelden.

Deze cover vroeg om het tegenovergestelde.
Het is modefotografie, dus het móét iets doen. Bondjassen en mutsen, een roze achtergrond, een overdaad aan sneeuwvlokken en een uitgesproken blik. Alles bewust aangezet, niets toevallig.

Juist daarin zit het vakmanschap: weten hoe ver je kunt gaan zonder de balans te verliezen. Kleur gebruiken zonder effectbejag. Overdrijven, maar met controle. Want opvallen om het opvallen is leeg: opvallen omdat het klopt, dat is iets anders.

05/01/2026

Newbornfotografie draait voor mij niet om perfecte poses of dat alles ‘netjes’ moet.

Het zit ’m juist in de details. Die handjes, voetjes, oortjes. Je vergeet bijna hoe snel dat verandert.

Allemaal dingen waarvan je nú denkt: dit onthoud ik wel. Spoiler: dat doe je niet.
En precies daarom leg ik ze vast.

En dan, jaren later. Je trekt dat fotoboek weer eens uit de kast, meestal bij toeval, en ineens sta je stil. Wauw. Wanneer werden die voetjes groot genoeg om door het huis heen te racen? Dat is de magie van newborn fotografie. Niet voor nu alleen, maar vooral voor later. En dat blijft bijzonder. Altijd.

02/01/2026

Tot wanneer is het eigenlijk nog gepast om iemand de beste wensen te wensen?

Ik denk dat het voor veel mensen meer een verplicht nummertje is dan een echte bijdrage, maar goed het hoort er nou eenmaal bij. Begrijp me niet verkeerd: op 1 januari tussen 00:01 en pak ’m beet 03:00 uur snap ik ’m volledig. Op 1 januari overdag ook nog. 2 januari? Dan begint het enthousiasme al licht te dalen. En daarna… tja.

Benieuwd hoe jij dat ziet. Tot wanneer vind jij het nog “mag”?

Maar goed, los daarvan: alsnog de beste wensen namens KLICK. Nu het nog nét kan. 😉

30/12/2025

Het jaar kruipt echt richting de finishlijn. Je voelt het gewoon: overal wordt afgerond, klaargezet, dichtgetimmerd… en ondertussen probeert half Nederland z’n feestdagen-stress te parkeren. De één gooit de deuren voor weken dicht, de ander racet juist door de drukste maand van het jaar.

En dan de fotografie. Je zou verwachten dat deze donkere dagen wel lekker rustig zijn, maar nee hoor. Natuurlijk is het minder rennen in weilanden of “even snel dat gouden uurtje meepakken”, maar dit is juist dé periode om te bouwen. Voorbereiden, uitzoeken, ordenen, dingen aanpakken die je al drie maanden parkeert (“dat komt wel als het rustiger is”). De tijd om te groeien, te prutsen, te finetunen en klaar te staan voor alles wat er straks weer voor de lens springt.

Dus hop, door naar de laatste weken. Op naar winterse foto’s, sfeervolle beelden en ja hoor, als het buiten druipnattigheid en windkracht 8 is, kruip ik gewoon de studio in. Daar schijnt altijd licht. 😉

Adres

Lexmond
4128DA

Website

https://klickbysanne.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer KLICK nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.