19/02/2026
Soms is het best wel spannend om iets te delen. Dat heb ik nu namelijk met dit werk dat ik in 2016/2017 tijdens heb gemaakt.
Tijdens de studie moesten wij is dit een mens’ lezen van primo Levi. Een verschrikkelijk heftig boek over de 2e wereldoorlog. Tijdens de lessen voelde ik dat het verhaal niet compleet was. In Nederland weten we bijna alles wat er hier is gebeurd tijdens de oorlog, maar mijn familie heeft de oorlog meegemaakt aan de andere kant van de wereld in Indonesië. Een verhaal waar (bijna) niet over wordt gesproken. Dit wilde ik gaan uitzoeken, want voor mij is dat verhaal net zo belangrijk als dat van Nederland. Helaas kwam ik toen achter dat binnen mijn familie eigenlijk niks bekend is over wat mijn opa heeft meegemaakt in het kamp aan het Birma spoorlijn.
Dit schilderij heb ik gemaakt als reactie op het boek en de lessen die wij hadden. Je ziet een spoorlijn dat zowel het spoor in Europa als in Birma moet voorstellen met daarnaast een portret van mijn opa. Ik dacht altijd dat dit werk nog niet af is, vanwege dat het portret geen gezicht heeft. Maar een tijdje geleden had ik een gesprek met .camera_ en hen zei dat dit werk zo eigenlijk wel sprekend is. Juist door die anonimiteit.
Het verteld nu niet alleen het niet vertelde verhaal van mijn opa, maar van heel veel Indische mensen, die nooit hun verhaal hebben mogen/kunnen delen.
Na 10 jaar deel ik dan toch dit werk, niet de beste foto🫣. Maarja dit was wel het startpunt van mijn doorlopend onderzoek naar de Indische identiteit.
Olieverf op paneel
2016/2017
