09/09/2026
२०८२ भाद्र २४ फर्केर हेर्दा , नेपालगन्ज
गत वर्ष भदौ २३ गते, जेनजी आन्दोलनका क्रममा आफ्ना आवाज, असन्तुष्टि र परिवर्तनको आकांक्षा बोकेर सडकमा उत्रिएका युवाहरूमाथि भएको बर्बरतापूर्ण बल प्रयोगले देशलाई स्तब्ध बनायो। सामाजिक सञ्जालमाथिको प्रतिबन्धबाट सुरु भएको असन्तुष्टि त्यतिमै सीमित थिएन—भ्रष्टाचार, बेथिति, अवसरको अभाव, राजनीतिक जवाफदेहिताको कमी र पुस्तौँदेखि थुप्रिँदै आएको निराशा पनि त्यस आवाजभित्र मिसिएको थियो।
एक वर्ष बितिसक्यो। तर ती दुई दिनका दृश्यहरू अझै पनि स्मृतिमा ताजा छन्।
भोलिपल्ट, भदौ २४ गते, परिस्थिति थप जटिल बन्यो। देशका विभिन्न ठाउँमा तोडफोड, आगजनी र संरचनामा क्षति पुगे। नेपालगन्ज पनि त्यस घटनाक्रमको साक्षी बन्यो।
आज archive बाट नेपालगन्जका यी केही तस्वीर र भिडियोहरू साझा गर्दैछु। यी तस्वीरमा देखिने भवन, सडक र संरचनाभन्दा धेरै ठूलो कथा छ— त्यो समयको आक्रोश, अन्योल, डर, पीडा र परिवर्तनको चाहना। समयले धेरै कुरा अगाडि बढाइसकेको छ। तर इतिहासका यस्ता क्षणहरू बिर्सनका लागि होइन, बुझ्न र सिक्नका लागि सम्झनुपर्छ।
आन्दोलनमा उठेका आवाजहरूलाई सुन्ने संस्कार, नागरिकको जीवन र सम्पत्तिको सुरक्षा, राज्यको जवाफदेहिता, र असहमतिको शान्तिपूर्ण अभिव्यक्तिप्रति सम्मान—यी सबै लोकतान्त्रिक समाजका आधार हुन्। जलेका संरचनाहरू पुनःनिर्माण गर्न सकिन्छ। तर गुमेका जीवन फर्काउन सकिँदैनन्।
त्यसैले ती दिनहरूलाई सम्झिँदै एउटा सकारात्मक आशा राखौँ—
अबको नेपालमा परिवर्तनको आवाज अझ बलियो होस्, तर त्यसको बाटो संवाद र शान्तिपूर्ण सहभागिताको होस्।
जेनजी आन्दोलनमा ज्यान गुमाउने सबैप्रति श्रद्धाञ्जली। घाइते तथा प्रभावित सबैप्रति सम्मान र सहानुभूति।
इतिहास सम्झौँ, गल्तीबाट सिकौँ र अझ राम्रो नेपाल बनाउने बाटो रोजौँ। 🇳🇵