Aickoh ICE 05

Aickoh ICE 05 respect love and trust, need confession just pm DM me .. need advice don't hesitate to DM me motivation
rides
nature
relax
gamesml/wildrift
(13)

19/04/2026

*Anonymous Confession*
*From*: ‘Yung tropa mong laging nauuna umuwi sa inuman
*To*: Ikaw na nagagalit kasi “KJ ka, uwi ka na naman”

6pm pa lang, nagpapaalam na ko. “May pasok pa ko bukas e.”
Totoo ‘yun. Pero kalahati lang.

‘Yung totoo: 7:30pm kasi ‘yung gamot ni tatay.
Ako lang nagbabantay. Nastroke siya last year. Hindi na makatayo mag-isa.
Pag na-late ako, iihi siya sa higaan. Tapos iiyak siya sa hiya.
Tapos iiyak ako kasi wala akong magawa.

Kaya pag nag-aaya kayo ng 2nd round, ng 3rd round,
Gusto kong sumama. Gustong-gusto.
Kayo lang ‘yung tumatawa kasama ako. Sa bahay, tahimik. Amoy Vicks at gamot.
Pero pag pinili ko kayo, siya ‘yung mag-isa. At hindi ko kaya ‘yun.

Minsan naiinis ako. Sa kanya. Sa sitwasyon. Sa sarili ko.
Bakit ako? Bakit ngayon? 24 pa lang ako.
Tapos makokonsensya ako kasi iniisip ko ‘yun. Siya ‘yung may sakit, ako ‘yung nagrereklamo.

*Advice ni malengay sa’yo* 😭
Kung may tropa kang laging “maaga umuwi,” wag mo agad tawaging KJ.
Baka may inuuwian siyang mas mabigat sa hangover. 🙂
Yung “may pasok ako bukas” minsan code ‘yun for “may buhay akong sinasalba.”

At kung ikaw ‘yun, yung laging kailangang umuwi,
Walang masama sa mapagod.
Walang masama sa mainis.
Walang masama sa umiyak sa CR.

Pero sana dumating ‘yung araw na ‘pag umuwi ka, pahinga ‘yung sasalubong sayo.
Hindi resposibilidad.

Ang lungkot lang kasi, habang tumatanda tayo,
‘Yung “uwian na” hindi na tungkol sa curfew.
Tungkol na sa kung sino ‘yung hindi pwedeng maiwang mag-isa.

19/04/2026

*Anonymous Confession*
*From*: ‘Yung ka-chat mo sa ML na biglang hindi na nag-online
*To*: Ikaw na nagtanong ng “uy bat ka nawala?” sa GC for 3 months

Hindi ako nag-quit. Hindi ako nagsawa sa laro.
Na-confiscate ‘yung phone ko. Binenta ng tito ko.

Grade 12 ako. Solo gamer. Dun ako kumakapit pag toxic sa bahay.
Ikaw ‘yung tank ko lagi. Ako ‘yung marksman mong laging patay agad.
Pero hindi ka nagalit. “Bawi next game” lang reply mo. Tapos send ka sticker.

Nung nawala ako, wala akong napagsabihan.
Nahihiya ako. 17 na ko, wala pang sariling phone.
Baka pagtawanan. Baka sabihin “prioritize mo muna buhay mo.”
E ‘yun na nga ‘yung buhay ko. ‘Yung 1 hour natin sa RG gabi-gabi.

3 months akong nag-ipon. Nag-part time sa computer shop. Bantay, P150/day.
Nakabili ulit ng 2nd hand phone. Pag bukas ko ng ML, 200+ messages.
Puro “nasaan ka na” galing sayo at sa dalawa pa nating kakampi.

Hindi ako nakareply. Nahiya ako mag-explain.
Gumawa na lang ako ng bagong account. Nanood na lang ako sa stream mo.
Magaling ka na mag-Lancelot ngayon. Proud ako, kahit ‘di mo alam.

*Advice ni malengay sa’yo*: ❤️
Kung may online friend kang biglang nawala, hindi laging “nag-sawa na ‘yan.”
Minsan buhay ‘yung kalaban nila, hindi lang ‘yung nasa screen.
Mag-iwan ka ng “uy chat ka lang pag okay ka na.” Tapos ‘wag mo na kulitin.

At kung ikaw ‘yung nawala,
Bumalik ka lang. Sabihin mo “na-lowbatt buhay ko.” Gets namin ‘yun.
Real friends don’t need a good excuse. They just need you back online.

Hindi lahat ng AFK, nangiwan.
Minsan nagre-reconnect lang sa real world. Tapos babalik din yan.

19/04/2026

*Anonymous Confession*
*From*: ‘Yung katrabaho mo na laging nag-oo sa overtime
*To*: Ikaw na nagtataka bakit hindi ako nagrereklamo

“Uy OT ulit?” Tapos ngingiti lang ako, “Sige lang.”
Akala mo sipag. Akala mo promotion ang habol.

Hindi.

Tahimik sa bahay. Walang asawa. Walang anak.
Pag uwi ko, ako lang at ‘yung echo ng ref.
Mas okay na ‘yung ingay ng keyboard. Mas okay na ‘yung maliwanag na opisina kaysa sa dilim ng kwarto ko pag 7pm.

Kaya pag nagvo-volunteer ako sa shift mo, hindi kabaitan ‘yun.
Selfish ‘yun. Gusto ko lang mapagod para makatulog agad.
Para ‘di ko marinig ‘yung katahimikan.

Minsan naiinggit ako sa inyo. “Uwi na ko, may sundo pa ko.”
“Kailangan ko umalis, may family dinner.”
Sana lahat may inuuwian na may naghihintay.

*Advice ko sa’yo*:
Kung may katrabaho kang laging “Sige lang ako na,” tanungin mo minsan, “Sure ka?”
Hindi para awatin. Para lang malaman niya na may nakakapansin.

At kung ikaw ‘yun, ‘yung laging nagpapaiwan sa office,
‘Wag mong gawing bahay ‘yung trabaho. Mapapagod ka rin.
Mag-alaga ka ng pusa. Mag-halaman. Mag-Gym. Kahit ano.
Humanap ka ng “uwi” na hindi company ID ang password.

OT pays the bills.
Pero hindi OT ang yayakap sayo pag umiyak ka.

Hindi ka machine. Umuwi ka minsan kahit walang sundo.

19/04/2026

*Anonymous Confession*
*From*: ‘Yung ex mo na naka-block ka for 3 years
*To*: Ikaw na may bagong pamilya na

In-unblock kita last week. 2am. Laseng.
Stalk mode for 45 minutes. Wedding pics mo. Baby mo. Asawa mo.
Ang ganda ng buhay mo. Ang payapa.

Pinatay ko agad. Binlock ulit.

Hindi para manira. Hindi para mag-habol.
Gusto ko lang malaman kung tama ‘yung ginawa ko nung 2021.
‘Yung iniwan kita kasi “hindi pa ko ready” at “may mga pangarap pa ko.”

Wala namang nangyari sa mga pangarap ko.
Nag-work ako sa BPO. Nag-resign. Nag-apply ulit. Paulit-ulit.
Ikaw, nag-nurse, nag-abroad, nagkaanak, umuwi, nag-tayo ng business.
You were the ready one
Ako ‘yung hindi.

Hindi ako bitter Proud nga ako e. Sa malayo.
Pero masakit pala ‘yung tama ka, pero huli mo na na-realize.
Na ‘yung “hindi pa ko ready” minsan code lang for “natatakot ako sayo kasi sure ka na.”

*Advice ko sa’yo*:

Kung may iniwan ka kasi natakot ka, hayaan mo na.
‘Wag mo nang i-message ng “kamusta, masaya ako para sayo.”
Masaya na siya.
Hindi mo na ‘yun kailangang i-announce.
The kindest thing you can do for old love is leave it in peace.

At kung ikaw naman ‘yung iniwan noon,
‘Wag mong isipin na may kulang sayo kaya sila umalis.
Minsan may kulang sa kanila At hindi mo ‘yun pwedeng punuin.

Hindi lahat ng “what if” kailangang balikan.
Minsan, sapat na ‘yung makita mong okay sila. Tapos block mo ulit.
Move on doesn’t always mean closure. Sometimes it means discipline.

18/04/2026

*Anonymous Confession*
*From*: ‘Yung katabi mo sa jeep tuwing umaga
*To*: Ikaw na naka-airpods at nakapikit habang bumibyahe

Araw-araw tayo magkasabay. 6:30am, Crossing papuntang Shaw.
Hindi mo ko kilala. Pero kabisado ko na ‘yung playlist mo kasi rinig ko kapag bigla kang napapatango.

Minsan late ako kasi inaantay kitang sumakay. Ewan ko ba.
Ang gaan mo kasi tignan kahit halatang puyat ka.
Pag ngumingiti ka sa mga batang sumasabit, parang okay ‘yung mundo for 8 minutes.

Last week hindi ka sumakay. Tatlong araw.
Nag-alala ako. Baka lumipat ka na ng work. Baka may sakit ka.
Tapos bumalik ka nung Thursday, may pasa sa braso. Hindi na kita tinignan nang matagal.
Pero gusto kong sabihin: “sana okay ka lang.”

Hindi ako manliligaw. May asawa na ako.
Nami-miss ko lang ‘yung anak ko. Kamukha mo kasi. Nasa probinsya.
Ikaw ‘yung paalala na may mga anak na lumalaban sa Maynila mag-isa.

*Advice ko sa’yo*:
Kung pagod ka na, pahinga. Kung nasasaktan ka, sumbong mo sa papa mo.
Hindi mo kailangang magpanggap na kaya mo lahat .
Matulog ka sa jeep. Safe ka rito. Ako bahala sumiko pag bababa ka na. 😂

At sa mga katulad kong nakakakita ng pagod ng iba sa maliliit na bagay,
Hindi mo kailangang mag-salita minsan. Sapat na ‘yung nagbabantay ka.
Maging “safe na katabi sa jeep” ka lang. Malaking bagay na ‘yun.

Hindi lahat ng bayani may bayad sa tap. Minsan, nakaupo lang sa tabi mo.

18/04/2026

😊
*Anonymous Confession*
*From*: The ex you still check on LinkedIn
*To*: You, who blocked me everywhere else

I’m not stalking you. I swear.
I just type your name every few months to see if you’re okay.
New job. New city. You look good in the headshot. Genuinely.

I don’t want you back. We were fire and gasoline. Terrible together, worse apart for a while.
But I do wonder if you still hate me.
I was 24 and stupid. I said things I can’t unsay. Did things I can’t undo.

I’m not asking for forgiveness. You don’t owe me that.
I just hope the version of me that hurt you isn’t the only one you remember.
Because the version of you that taught me how to fold a fitted sheet? I still use that. Every time.

*Advice for you*:
If you’re the one who got hurt, blocking them was self-respect. Keep the boundary.
Healing doesn’t require closure from the person who broke you. Sometimes the closure is just... not bleeding anymore.

And if you’re the one who did the hurting like me,
Stop refreshing their profile hoping for a sign. The sign is: they moved on. So should you.
Make amends by not repeating it. That’s the apology that counts.

Some people aren’t meant to stay in your life.
They’re meant to teach you who you don’t want to be again.


18/04/2026

😊
*Anonymous Confession*
*From*: The guy you rejected at the bar last year
*To*: You, who said “I have a boyfriend” then left with your girlfriends

I wasn’t mad you said no. I’m used to it.
I was mad at myself for five days after. Because I replayed how stupid I sounded.
“Hey, can I buy you a drink?” God. So original.

You were kind about it. You smiled. You didn’t make me feel small.
But I still went home and thought, “Maybe if I was taller. Richer. Funnier.”
Took me months to realize you rejecting me wasn’t a review of my worth.
You just didn’t want a drink. And that’s allowed.

I saw you again last month. You were with a guy. He looked happy. You looked happy.
I’m glad I wasn’t your “maybe.” You deserve someone who’s a “hell yes.”
And so do I.

*Advice for you*:
If you’re the one getting rejected, hear this: No is not a verdict on your value.
It’s just a mismatch. Timing, chemistry, life. Don’t let one no rewrite your whole story.

And if you’re the one saying no, keep being kind. You don’t owe anyone your time.
But the way you say no can be the difference between someone’s bad night and their bad year.
A smile and a clear answer is enough. You did good.

Rejection stings. But it also redirects.
Trust the redirect.

18/04/2026

😊
*Anonymous Confession*
*From*: The barista who spells your name wrong on purpose
*To*: You, who orders the same drink every day at 7:15am

I know it’s “Katherine” with a K. Not “Catherine.”
But I still write “Kat” with a smiley face because that’s the only time you smile all day.

I notice things. You only come in when your hair’s wet. Probably from crying in the shower before work.
You always sit in the corner. Laptop open, but you just stare at the wall for 20 minutes before typing.
Some days you don’t even drink the coffee. You just hold it like it’s keeping you warm.

I don’t know what you’re going through. And it’s not my business.
But I wanted you to know: someone sees you. Even in the small ways.
So I draw the heart on your cup. Not because I’m flirting.
Because I hope it’s the one thing that doesn’t feel heavy today.

*Advice for you*:
If you’re in a season where surviving is the win, that’s enough.
You don’t have to be productive or happy or “better” by a deadline.
Let small things count: the hot cup, the 20 minutes of staring, the fact that you showed up.

And if you see someone barely holding it together,
You don’t need to fix them. You don’t need the right words.
Sometimes “Have a good one, Kat :)” is enough to keep someone going.

The world’s loud. Be the quiet kind of kind.

Address

Antipolo
Rizal

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Aickoh ICE 05 posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share