18/12/2025
Lieve pepe,
Bijna een week geleden verdween de grond van onder onze voeten toen we geheel onverwacht afscheid moesten nemen van jou. Al bijna een week ervaren we samen een rollercoaster van emoties door het g*t dat geslagen is en de immense leegte die achterblijft.
Toch ben ik ontzettend dankbaar voor alle momenten die we wel konden beleven samen en dat jij mij de liefde voor het fotograferen doorgaf al die jaren geleden.
De uren die jij sinds jouw pensioen spendeerde aan natuurfotografie, kunstfotografie en het op de kaart zetten van Baasrode en Vlassenbroek maakt dat jij ons een arsenaal aan beelden achterlaat waar we makkelijk maanden zoet mee zijn. Een blik op hoe jij alles rond jou zag, een groot stuk van jou dat gelukkig nooit zal vergaan. Jouw grootste stukje trots en geluk naast al jouw meisjes.
De afgelopen periode heb ik getwijfeld of het fotograferen wel nog iets voor mij was, maar nu voelt het als een manier om jou te eren en ervoor te zorgen dat jouw passie en kriebels verder stand houden. Want uiteindelijk was jij mijn leermeester en allereerste fan, de persoon die telkens op de eerste rij stond om de beelden te bewonderen en te glunderen van trots. Gekend en geliefd door velen en bijna altijd en overal trouw op pad met jouw geliefde camera en de soms iets te zware rugzak. Het zal misschien nog even tijd vragen, maar ik beloof je dat jouw passie verder leeft in mij.
Een beeld zegt vaak meer dan duizend woorden, net zoals de foto die ik al die jaren geleden van jou mocht nemen. Een foto van jou die we nu koesteren met verdriet, maar vooral met eindeloze liefde.
Dankjewel voor alles 🤍
