24/07/2026
Een atalanta. 🦋
Vorige week nam Katleen afscheid van haar lieve Pjotter. Toen zij en haar mama het crematorium verlieten, kruiste een vlinder hun pad. Voor hen voelde dat als een klein teken. Een stille groet.
Zaterdag stonden we opnieuw samen achter de camera, tussen een heerlijk nestje Cavalier-puppy's. De hele fotoshoot door bleef een atalanta om ons heen fladderen. Alsof hij ons de hele tijd wilde vergezellen en stilletjes toekeek.
Sommigen noemen het toeval.
Anderen noemen het een teken.
Misschien hoeven we niet altijd een verklaring te zoeken. Misschien mogen we gewoon even stilstaan bij de schoonheid van een moment dat precies op het juiste ogenblik verschijnt.
Ik weet alleen dat het een bijzonder moment was. Eentje dat niemand van ons snel zal vergeten. ❤️
