06/08/2022
07.06.22 | Language Barrier
ผ่านเวลามาเดือนกว่าแล้ว ก็ได้ค้นพบปัญหานึงที่ไม่เคยคิดว่าจะเป็นปัญหาขนาดนั้นมาก่อน นั่นก้คือ language barrier
เนื่องด้วยแวนคูเวอร์เป็นเมืองที่มีความ diversity สูงมากกกกกกๆๆๆ (มากขนาดที่ว่าตั้งแต่มายังไม่เจอ the real canadian เลย มากสุดก้คือ asian ที่เกิดที่นี่) (มากขนาดที่ว่าถ้าเห็นใครผมบลอนด์คือต้องตกใจแทน) ละยิ่งด้วยบริบทที่อยู่ตอนนี้ ยิ่งทำให้เราได้เจอคนหลายเชื้อชาติมากขึ้นไปอีก ซึ่งปัญหามันเกิดตรงนี้ ด้วยความที่เราเคยชินกับการฝึกฟังภาษาอังกฤษจากการดูหนังเอยอะไรเอย เราคุ้นเคยแต่กับ accent ของ native speaker พอมาใช้ชีวิตจริงๆ มันมีมากกว่านั้น มีอีกหลาย accent ที่ไม่เคยได้ยิน ซึ่งวันนี้จะมาเล่าเหล่าบรรดา accent ที่เจอวันนี้ให้ฟัง (นี่แค่วันนี้นะ!!)
เริ่มที่ accent แรกเลย indian english.
สำเนียงที่ขึ้นชื่อลือชาว่าฟังยาก การันตีติ้กถูกตรงนี้เลยว่า ยากจริง! และมันยากขึ้นเรื่อยๆ เพราะบทสนทนามัน specific ขึ้น in details มากขึ้น เดาจากบริบทได้ยากว่ากำลังคุยเรื่องอะไรอยู่ และความที่คนอินเดียเค้ากระดกลิ้นเยอะ แถมพูดเร็วอีก ตอนเรียนออนไลน์คือบอกเลย หายนะ! เพราะพออาจารย์ถาม ไอ่คนอินเดียมันก็เก่งไง ขยันตอบ ขยันคุย ซึ่งปัญหาจะมาตกที่ใครไม่ได้เลย นอกจากกุนี่! เรียนฟังอาจารย์สอน กว่าจะประมวลผล กว่าจะเข้าใจเนื้อหา ก้คือยากแล้ว เจอเพื่อนขยันคุย ขยันตอบในสิ่งที่อาจารย์ถามอีก หัวมันประมวลผลไม่ทันจริงๆ จับใจความไม่ได้เลยว่าเค้าคุยเรื่องอะไรกันอยู่ สุดท้ายคือเท! ยอมแพ้ ไว้ค่อยดูย้อนหลังเอา
สำเนียงต่อมาคือ สำเนียงบราซิล (แต่อันนี้รายบุคคลมาก เพราะบราซิลเลี่ยนหลายคนก็พูดอย่างชัด!)
อันนี้จะไม่เป็นปัญหาเท่าไหร่ ถ้าคนที่ติดสำเนียงไม่ใช่อาจารย์! จำได้เลยว่าคลาสวันแรกๆคือกุมขมับ ฟังไม่ออกว่ากำลังสอนอะไรอยู่ แต่โชคดีที่เป็นวิชาที่พอมีพื้นฐานอยู่บ้าง เลยแถๆไปได้ คำที่จำแม่นเลยคือ โฟกัส เค้าพูดเป็น โฟกุส แต่คำนี้ไม่เท่าไหร่ วันนี้ที่เจอคือคำว่า product charter แต่ด้วยสำเนียงเค้า เราฟังเป็น ปลาดุกชาเจอร์ ซึ่งได้ยินครั้งแรกคือหยุดขำไม่ได้ แล้วพอมันได้ยินครั้งแรกแล้ว ครั้งต่อๆไป ฟังยังไงมันก้ปลาดุกตลอดเวลา ทำให้เสียสมาธินิดหน่อยระหว่างเรียน แต่ถือว่าเป็นการสร้างรอยยิ้มได้ดีประมาณนึงเหมือนกัน
สำเนียงต่อมาคือ ญี่ปุ่น
โอ้โห ยากกว่าที่คิ้ดดดด อันนี้คือนั่งข้างกัน เจอตัวเป็นๆ คุยกันยังฟังไม่รู้เรื่อง ถามให้เค้าพูดใหม่หลายรอบมากกก แล้วคิดสภาพ วันนี้มีงานกลุ่มที่ต้องทำ ซึ่งต้องใช้ซูมในการรวมกลุ่ม(กับคนอื่นๆด้วย) ปรึกษา แลกเปลี่ยนความคิดเห็น บวกกับระยะเวลาที่ให้ทำที่น้อยมาก! และบวกไปอีกเรื่อง background noises, speaker problems, audio issues โอ้โห สารพัด! ยังไม่รวมกับการที่ไม่มีใครพยายามจะทำงาน หรือเริ่ม conversation ด้วยนะ บอกเลยเสียเวลาในการนั่งเงียบๆกันไปเกือบสิบนาที แต่พอมีคน initiate idea แล้วไมค์คนนั้นดันเป็นอะไรไม่รู้ ฟังไม่ค่อยได้ยิน แล้วเค้าพยายามอธิบายนานมากกกก ตอนแรกก้คิดหรือจะเป็นที่เราคนเดียวที่ฟังไม่รู้เรื่อง แต่พอคนนั้นอธิบายเสร็จ ทุกคนเงียบ.. แบบเงียบนานมากก จนน่าอึดอัด คิดว่าถ้าไม่มีใครพูด งานต้องไม่เสร็จแน่ๆ สุดท้ายเลยเป็นเราที่ต้องบอกเค้าว่า ขอโทษนะ แต่ฟังไม่รู้เรื่องโว้ยยย ซึ่งบอกเลยว่าการทำงานกลุ่มแบบออนไลน์มันคือ disaster ชัดๆ! เรียนเสร็จคือถอนหายใจยาววววววววๆ energy bar ติดลบทะลุปรอทไปอีกด้านเลย
*side story - แต่เพื่อนญี่ปุ่นคนนี้รีแอคได้ฟีลลิ่งญี่ปุ่นมากๆ แบบรีแอคใหญ่!! เห็นเราพิมแชทไลน์อยู่ ถึงกับร้อง เอ๊ะะะะะ!!!! (ใส่สำเนียงญี่ปุ่นเวลาอ่านลงไปด้วย) เสียงดังมากในห้องสมุด ว่ายูเล่นไลน์ด้วยหรอ เค้าเพิ่งเคยเห็นคนต่างชาติใช้ไลน์ และอีกสารพัดรีแอคชั่นความใหญ่สไตล์ญี่ปุ่น ที่เห็นแล้วตลกดี เหมือนนั่งดูการ์ตูนอยู่เลย
และมาสำเนียงสุดท้ายที่วันนี้เจอ อียิปต์!
(อันนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นทุกคนไหม ไม่เคยไปอียิปต์ ไม่เคยรู้จักคนอียิปต์มาก่อน แต่ specify ถึงคนๆนี้ละกันนะ)
เนื่องด้วยวันนี้ใช้หัวในการแปลประมวลผลภาษามาเยอะมากๆตั้งแต่เช้า ประชุมคลับตอนสามทุ่มครึ่งเลยเป็นอะไรที่ สมองมันล้าไปหมดแล้ว ละดันมาเจอสำเนียงนี้อีก ถ้าคิดว่าคนอินเดียพูดเร็วแล้วละก็ คนนี้คือเหยียบคันเร่งมิดไปเลยจ้าาาา จับใจความได้ = 0 ความเข้าใจได้ = 0 แถมต้องเปิดกล้องเวลาซูมอีก ต้องแอคหน้าทำเป็นเข้าใจ (เพราะเผลอเห็นตัวเองขมวดคิ้วหนักมากอยู่) เค้าถามมีคำถามอะไรไหม ถึงกับคิดคำถามไม่ออก เพราะไม่เข้าใจในสิ่งที่เค้าพูดเลย..
ถ้าถามว่าช่วยพูดทั้งหมดใหม่อีกทีจะได้ไหม เค้าจะสาปกุกี่ปีวะ เครี้ยดดด!
แถมท้ายอีกนิด ด้วยสำเนียงของรูมเมทชาวอิตาเลี่ยน ที่มีความคล้ายกับอาจารย์ชาวบราซิล as i mentioned before คือ เสียงอัส จะออกเปนอุส เช่น ออกัส จะเป็น ออกุส แต่สำเนียงเมทคนนี้ถือว่ารรมดาไปเลย ถ้าเทียบกับอีกหลายสำเนียงที่ว่าไปข้างบนทั้งหมด
สุดท้ายละ คิดไปคิดมาก้สนุกดี ไม่คิดว่าตัวเองจะได้เจอคนจากหลายประเทศขนาดนี้มาก่อน บางประเทศก้แปลกใหม่ดีเหมือนกัน เช่นเปรู เอลซาวาดอร์ ที่พอพูดชื่อประเทศมาแล้วเราแบล้งไปเลย ว่ามันเป็นยังไง (โง่สังคมด้วย บอกตรงนี้) หาเรื่องชวนคุยต่อไม่ถูก เพราะเราไม่เคยเรียนรู้ หรือรู้จักที่นั่นมาก่อน แต่มันก็เหมือนเราได้ไปเที่ยวประเทศนั้นๆทางอ้อมยังไงไม่รู้ด้วยเหมือนกัน เหมือนได้ติ้กเช็คลิสต์แผนที่โลกไปในตัว
อยากรู้เหมือนกันนะว่าคนประเทศอื่นๆเค้าจะคิดว่าสำเนียงไทยของเรามันเป็นยังไง จะฟังยากไหม หรือเป็นที่ลือชาที่ไหนรึป่าว น่าสนใจ.
