31/07/2022
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Του Πανίκου Πέτσα
ΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΗΣ
ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΣ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.
Μια ζωή παίζοντας ακορντεόν και δοσμένος στη φωτογραφική μηχανή.
Αποτέλεσε την καλλιτεχνική όαση με την δημιουργία του φωνητικού τρίο "EL NIPICATO".
Στη σύντομα διαδρομή μας μέσα στην αιωνιότητα,ζούμε κάποιες στιγμές που μας σημαδεύουν.Είναι κάτι μέσα μας που μας κάνει να ξέρουμε -απο εκείνη ακριβώς την ώρα που τη ζούμε-πως δεν θα τις ξαναζήσουμε,ούτε θα τις ξεχάσουμε ποτέ,όσα χρόνια και αν περάσουν,όσο και αν η βάρβαρη καθημερινότητα περνάει απο πάνω μας σαν οδοστρωτήρας.
Μικρές κουκίδες αντίστασης,συσσωρευτές ζωογόνου ενέργειας που μας τροφοδοτούν σε εποχές δολοφονικής "ξηρασίας",όταν όλα μοιάζουν να χάνονται τριγύρω και ο καθένας κοιτάζει να πιαστεί απο όποια προεξοχή κατάφερε να "χτίστει" μέχρι τότε.
Τα πρόσωπα έχουν το δικό τους μερίδιο στις στιγμές αυτές.Είναι οι πρωταγωνιστές που διαμορφώνουν αυτό που στο τέλος παίρνεις μαζί σου-όταν οι δρόμοι χωρίζουν και η επιστροφή στην "πραγματικότητα" είναι μονόδρομος- με την ικανοποιήση πως είναι ολοδικό σου,πως έγινε πια ένα κύτταρο του κορμιού και της σκέψης σου.
Στιγμή και πρόσωπο γίνονται τότε ένα και το αυτό,και δεν μπορείς ακόμα και να θέλεις,να τα αποσπάσεις.
Νίκος Κυριάκου Χατζηπετρής,δεκαετία του '60 στη Λύση....
Μαζί με τον αδελφό του Κωστή Κωστέα,στο αδιέξοδο της οδού Χίου κοντά στην κεντρική πλατεία της Λύσης,δημιουργούν,αυτοσχεδιάζουν και αποτελούν τους μουσικούς φάρους της κωμόπολης της Μεσαορίας αλλά και της γύρω περιοχής.Ξεχωριστή φιγούρα στην κλειστή κοινωνία της Λύσης,ο Νίκος Κυριάκου Χατζηπετρής,κατάφερε πάντοτε να είναι μπροστά απο την εποχή του σε οτι έκανε.
Μπροστάρης στη μουσική αλλα και τη φωτογραφία,άφησε έντονα το στίγμα του στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Λύσης.Μια ζωή παίζοντας ακορντεόν και συνθέτοντας ή προσαρμόζοντας παραδοσιακές μελωδίες για τις ανάγκες των χοροδραμάτων του ΣΥΚΑΛΥ αλλά και του ΟΘΑΚ,ο Νίκος Κυριάκου και το φωνητικό σύνολο που δημιούργησαν μαζί με τους Χριστοφή Τζιρτζιπή και Καλλή Λεωνή (EL NIPICATO), υπήρξαν η καλλιτεχνική όαση της Μεσαορίας.
Για κάποιους που είναι εκτός της μαγείας της μουσικής,πάντοτε θα προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι αυτό που επιτρέπει στους μουσικούς να δίνουν ζωή στο άψυχο χαρτί,να κατασκευάζουν μελωδίες τόσο ζωντανές,που αν παρασυρθείς λιγάκι,θα σκύψεις να τα μυρίσεις.Έτσι και στην περίπτωση του καταξιωμένου Λυσιώτη μουσικού,τα έργα του οποίου πέρασαν τα κυπριακά σύνορα και τα αποτυπώματα ψυχής του καταξιώθηκαν,μέχρι και τις ομογένειες του Ην.Βασιλείου και της Αμερικής.
ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ.
Ο Νίκος Κυριάκου Χατζηπετρής γεννήθηκε στη Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου.Ο πατέρας του,Κυριάκος Κωστή Χατζηπετρή,ήταν σκαρπάρης και ιεροψάλτης στην εκκλησία Παναγίας Λύσης.Η μητέρα του ήταν αδελφή του πολύ γνωστού αριστερού ιεροψάλτη στη Λύση Δημήτρη Παναγή-Σιημητρά.
Τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο και πήγε μαθητευόμενος κουρέας που δούλεψε για μικρό διάστημα.Αγαπούσε περισσότερο τη μουσική και τη φωτογραφική τέχνη.Έτσι μαθήτευσε κοντά στο βραβευμένο φωτογράφο Ευτύχιο Γιαξή στη Λευκωσία και ταυτόχρονα στον γνωστό μουσικοδιδάσκαλο Γιάγκο Μπόνη για μαθήματα μουσικής και ακορντεόν και στον Μιχαλάκη Γιασεμίδη για κλαρίνο.
Το 1959-60 μαζί με άλλους φιλόμουσους νέους του χωριού,τον Δημήτρη Κατσαρή βιολί,τον Χριστοφή Τζιρτζιπή λαούτο και αργότερα τον Καλλή Λεωνή κιθάρα και τον Ιωσήφ Σωκράτους τύμπανα,ίδρυσαν στη Λύση την ορχήστρα EL NIPICATO.
Μέσα απο την δραστηριότητα της ορχήστρας και την έντονη ενασχόληση του Νίκου Κυριάκου,δραστηριότητα που αποτέλεσε καλλιτεχνική όαση στη Λύση της εποχής εκείνης,άρχισε με τον καιρό να εμπεδώνεται η ιδέα της συγκρότησης ενός φωνητικού συνόλου.Έτσι δημιουργήθηκε ένα φωνητικό τρίο αποτελούμενο απο τους Χριστοφή Τζιρτζιπή,Καλλή Λεωνή και Κέκκο Παύλου.Για πρώτη φορά παρουσιαστηκε το τριο αυτό σε εκδήλωση στο Πραστειό Μεσαορίας με την ορχήστρα "EL NIPICATO" με το τραγούδι του Χατζηδάκη "Καπου υπάρχει η αγάπη μου".
Με την ίδρυση του ΣΥΚΑΛΥ το 1961,ο Νίκος που ανέλαβε τον συντονισμό της μικρής ορχήστρας του νεοσύστατου συγκροτήματος,ενσωμάτωσε το φωνητικό τριο στο ΣΥΚΑΛΥ, με την ονομασία πια "ΤΡΙΟ ΣΥΚΑΛΥ".
Το ΤΡΙΟ ΣΥΚΑΛΥ σε πολλές περιπτώσεις έδωσε τις δικές του συναυλίες με κυπριακά τραγούδια τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.Τέτοιες εμφανίσεις είχε στις Αραβικές χώρες,στην Βουλγαρία,στην Ελλάδα,στις ΗΠΑ και στον Καναδά.Το ΤΡΙΟ ΣΥΚΑΛΥ έχασε στις 24 Απριλίου το 1996,ένα βασικό του στέλεχος,τον Καλλή Λεωνή,και τη θέση του πήρε ο Παύλος Αποστολίδης.
Ο Νίκος Κυριάκου με αίσθημα ευθύνης αλλά και σεβασμο απέναντι στη παραδοσιακή μουσική,έχει επεξεργαστεί και προσαρμόσει παραδοσιακές μελωδίες για τις ανάγκες των χοροδραμάτων του ΣΥΚΑΛΥ,δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό νέες σύνθετικες χορευτικές μελωδίες που έχουν εντάξει στο ρεπερτόριο τους και άλλοι λαικοί μουσικοί.
Ο Νίκος Κυριάκου υπήρξε επίσης στενός συνεργάτης του Οργανισμού Θεατρικής Ανάπτυξης Κύπρου (ΟΘΑΚ) στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του.
Στις αρχές της δεκαετίας του '60 άνοιξε το πρώτο του φωτογραφείο στη Λύση.Μετα το '74 στη προσφυγιά,απασχολήθηκε για δύο χρόνια στις Βρετανικές Βάσεις στη Δεκέλεια στον φωτογραφικό τομέα.Παντρεύεται το 1975 με την Χρυστάλλα Πιερή και αποκτούν δύο κόρες,την Άννα και την Ειρήνη.Το 1977 ανοίγει το φωτογραφείο του στη Λάρνακα με το όνομα "ΦΩΤΟ ΝΙΚΟ" το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ 16 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2016
Του Πανίκου Πέτσα
ΝΙΚΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΗΣ
ΜΠΡΟΣΤΑΡΗΣ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ.
Μια ζωή παίζοντας ακορντεόν και δοσμένος στη φωτογραφική μηχανή.
Αποτέλεσε την καλλιτεχνική όαση με την δημιουργία του φωνητικού τρίο "EL NIPICATO".
Στη σύντομα διαδρομή μας μέσα στην αιωνιότητα,ζούμε κάποιες στιγμές που μας σημαδεύουν.Είναι κάτι μέσα μας που μας κάνει να ξέρουμε -απο εκείνη ακριβώς την ώρα που τη ζούμε-πως δεν θα τις ξαναζήσουμε,ούτε θα τις ξεχάσουμε ποτέ,όσα χρόνια και αν περάσουν,όσο και αν η βάρβαρη καθημερινότητα περνάει απο πάνω μας σαν οδοστρωτήρας.
Μικρές κουκίδες αντίστασης,συσσωρευτές ζωογόνου ενέργειας που μας τροφοδοτούν σε εποχές δολοφονικής "ξηρασίας",όταν όλα μοιάζουν να χάνονται τριγύρω και ο καθένας κοιτάζει να πιαστεί απο όποια προεξοχή κατάφερε να "χτίστει" μέχρι τότε.
Τα πρόσωπα έχουν το δικό τους μερίδιο στις στιγμές αυτές.Είναι οι πρωταγωνιστές που διαμορφώνουν αυτό που στο τέλος παίρνεις μαζί σου-όταν οι δρόμοι χωρίζουν και η επιστροφή στην "πραγματικότητα" είναι μονόδρομος- με την ικανοποιήση πως είναι ολοδικό σου,πως έγινε πια ένα κύτταρο του κορμιού και της σκέψης σου.
Στιγμή και πρόσωπο γίνονται τότε ένα και το αυτό,και δεν μπορείς ακόμα και να θέλεις,να τα αποσπάσεις.
Νίκος Κυριάκου Χατζηπετρής,δεκαετία του '60 στη Λύση....
Μαζί με τον αδελφό του Κωστή Κωστέα,στο αδιέξοδο της οδού Χίου κοντά στην κεντρική πλατεία της Λύσης,δημιουργούν,αυτοσχεδιάζουν και αποτελούν τους μουσικούς φάρους της κωμόπολης της Μεσαορίας αλλά και της γύρω περιοχής.Ξεχωριστή φιγούρα στην κλειστή κοινωνία της Λύσης,ο Νίκος Κυριάκου Χατζηπετρής,κατάφερε πάντοτε να είναι μπροστά απο την εποχή του σε οτι έκανε.
Μπροστάρης στη μουσική αλλα και τη φωτογραφία,άφησε έντονα το στίγμα του στα καλλιτεχνικά δρώμενα της Λύσης.Μια ζωή παίζοντας ακορντεόν και συνθέτοντας ή προσαρμόζοντας παραδοσιακές μελωδίες για τις ανάγκες των χοροδραμάτων του ΣΥΚΑΛΥ αλλά και του ΟΘΑΚ,ο Νίκος Κυριάκου και το φωνητικό σύνολο που δημιούργησαν μαζί με τους Χριστοφή Τζιρτζιπή και Καλλή Λεωνή (EL NIPICATO), υπήρξαν η καλλιτεχνική όαση της Μεσαορίας.
Για κάποιους που είναι εκτός της μαγείας της μουσικής,πάντοτε θα προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι αυτό που επιτρέπει στους μουσικούς να δίνουν ζωή στο άψυχο χαρτί,να κατασκευάζουν μελωδίες τόσο ζωντανές,που αν παρασυρθείς λιγάκι,θα σκύψεις να τα μυρίσεις.Έτσι και στην περίπτωση του καταξιωμένου Λυσιώτη μουσικού,τα έργα του οποίου πέρασαν τα κυπριακά σύνορα και τα αποτυπώματα ψυχής του καταξιώθηκαν,μέχρι και τις ομογένειες του Ην.Βασιλείου και της Αμερικής.
ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΟΥ.
Ο Νίκος Κυριάκου Χατζηπετρής γεννήθηκε στη Λύση της επαρχίας Αμμοχώστου.Ο πατέρας του,Κυριάκος Κωστή Χατζηπετρή,ήταν σκαρπάρης και ιεροψάλτης στην εκκλησία Παναγίας Λύσης.Η μητέρα του ήταν αδελφή του πολύ γνωστού αριστερού ιεροψάλτη στη Λύση Δημήτρη Παναγή-Σιημητρά.
Τέλειωσε το Δημοτικό σχολείο και πήγε μαθητευόμενος κουρέας που δούλεψε για μικρό διάστημα.Αγαπούσε περισσότερο τη μουσική και τη φωτογραφική τέχνη.Έτσι μαθήτευσε κοντά στο βραβευμένο φωτογράφο Ευτύχιο Γιαξή στη Λευκωσία και ταυτόχρονα στον γνωστό μουσικοδιδάσκαλο Γιάγκο Μπόνη για μαθήματα μουσικής και ακορντεόν και στον Μιχαλάκη Γιασεμίδη για κλαρίνο.
Το 1959-60 μαζί με άλλους φιλόμουσους νέους του χωριού,τον Δημήτρη Κατσαρή βιολί,τον Χριστοφή Τζιρτζιπή λαούτο και αργότερα τον Καλλή Λεωνή κιθάρα και τον Ιωσήφ Σωκράτους τύμπανα,ίδρυσαν στη Λύση την ορχήστρα EL NIPICATO.
Μέσα απο την δραστηριότητα της ορχήστρας και την έντονη ενασχόληση του Νίκου Κυριάκου,δραστηριότητα που αποτέλεσε καλλιτεχνική όαση στη Λύση της εποχής εκείνης,άρχισε με τον καιρό να εμπεδώνεται η ιδέα της συγκρότησης ενός φωνητικού συνόλου.Έτσι δημιουργήθηκε ένα φωνητικό τρίο αποτελούμενο απο τους Χριστοφή Τζιρτζιπή,Καλλή Λεωνή και Κέκκο Παύλου.Για πρώτη φορά παρουσιαστηκε το τριο αυτό σε εκδήλωση στο Πραστειό Μεσαορίας με την ορχήστρα "EL NIPICATO" με το τραγούδι του Χατζηδάκη "Καπου υπάρχει η αγάπη μου".
Με την ίδρυση του ΣΥΚΑΛΥ το 1961,ο Νίκος που ανέλαβε τον συντονισμό της μικρής ορχήστρας του νεοσύστατου συγκροτήματος,ενσωμάτωσε το φωνητικό τριο στο ΣΥΚΑΛΥ, με την ονομασία πια "ΤΡΙΟ ΣΥΚΑΛΥ".
Το ΤΡΙΟ ΣΥΚΑΛΥ σε πολλές περιπτώσεις έδωσε τις δικές του συναυλίες με κυπριακά τραγούδια τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.Τέτοιες εμφανίσεις είχε στις Αραβικές χώρες,στην Βουλγαρία,στην Ελλάδα,στις ΗΠΑ και στον Καναδά.Το ΤΡΙΟ ΣΥΚΑΛΥ έχασε στις 24 Απριλίου το 1996,ένα βασικό του στέλεχος,τον Καλλή Λεωνή,και τη θέση του πήρε ο Παύλος Αποστολίδης.
Ο Νίκος Κυριάκου με αίσθημα ευθύνης αλλά και σεβασμο απέναντι στη παραδοσιακή μουσική,έχει επεξεργαστεί και προσαρμόσει παραδοσιακές μελωδίες για τις ανάγκες των χοροδραμάτων του ΣΥΚΑΛΥ,δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό νέες σύνθετικες χορευτικές μελωδίες που έχουν εντάξει στο ρεπερτόριο τους και άλλοι λαικοί μουσικοί.
Ο Νίκος Κυριάκου υπήρξε επίσης στενός συνεργάτης του Οργανισμού Θεατρικής Ανάπτυξης Κύπρου (ΟΘΑΚ) στα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του.
Στις αρχές της δεκαετίας του '60 άνοιξε το πρώτο του φωτογραφείο στη Λύση.Μετα το '74 στη προσφυγιά,απασχολήθηκε για δύο χρόνια στις Βρετανικές Βάσεις στη Δεκέλεια στον φωτογραφικό τομέα.Παντρεύεται το 1975 με την Χρυστάλλα Πιερή και αποκτούν δύο κόρες,την Άννα και την Ειρήνη.Το 1977 ανοίγει το φωτογραφείο του στη Λάρνακα με το όνομα "ΦΩΤΟ ΝΙΚΟ" το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα.
