kolczu_bus

06/04/2024

Kolejny odcinek kolejowych przygód!

Witam w pierwszym odcinku drugiej serii kolejowych przygód!W tym odcinku przejedziemy się pociągiem Kolei Dolnośląskich ze Świeradowa Zdroju przez Mirsk, Gry...

20/01/2022

Oczywiście Wernigerode to nie tylko lokomotywownia ale także dworzec kolei wąskotorowej, można stąd pojechać do Nordhausen czy na szczyt góry Brocken.

Co ciekawe, w czasach istnienia tzw. granicy wewnętrznej linia na szczyt Brocken była zamknięta, zaś w niedalekiej odległości od linii kolejowej przebiegała "żelazna kurtyna". Oczywiście powodowało to poważne komplikacje w eksploatacji linii do Brocken, dopiero po zjednoczeniu Niemiec możliwe było odbudowanie linii i dowożenie turystów w to malownicze i spektakularne miejsce.

Sieć HSB jest bardzo specyficznym tworem, w latach 90 wąski tor zastąpił tor normalnotorowy na linii niedaleko Wernigerode, ruch prowadzony jest na większości linii, przy czym prócz ciężkich składów turystycznych prowadzonych parowozami serii 99 do ruchu wykorzystuje się lekkie szynobusy jak ten widoczny w tle, to konstrukcja z lat 90, która pozwoliła przetrwać kolei HSB trudny okres lat 90.

Co ciekawe, w pobliżu Nordhausen tory kolejki wykorzystywane są przez... tramwaj! O tym kiedyś jeszcze napiszę 😉

20/01/2022

Tajemnica toru normalnotorowego z poprzedniego zdjęcia, w czasach NRD (DDR) koleje DR poszukiwały możliwości pozyskania lokomotywy wąskotorowej dużej mocy która byłaby w stanie uciagnąć ciężkie składy towarowe poruszając się poprzez dość górskie linie łączące przykładowo Nordhausen i Wernigerode.

W czasach demoludów możliwości kupna takiego taboru były dość marne, były oczywiście lokomotywy produkcji rumuńskiej ale w tych realiach były one zbyt słabe.

Skrajnia i geometria linii HSB umożliwiała wykorzystanie naprawdę dużych lokomotyw, stąd też DR podjęło decyzję o przebudowie ciężkich lokomotyw manewrowych serii 110 na wariant mogący poruszać się po wąskich torach. W stosunku do oryginalnej 110tki zabudowano wózki trójosiowe wąskotorowe (pierwotnie były dwuosiowe).

Co ciekawe, pozostawiono bufory normalnotorowe (przy czym można je schować składając je).

Takie nietuzinkowe lokomotywy przejęły ciężki ruch na HSB, niemniej nigdy nie udało się w pełni zastąpić ciężkich parowozów serii 99, poza tym, co typowe dla tak dużych lokomotyw, problemem było spore zużycie paliwa i oddziaływanie na torowisko.

Obecnie obsługują one niewielki już ruch towarowy i ciężkie składy pasażerskie, wydaje mi się że ilość tych lokomotyw uległa zmniejszeniu w ostatnich latach, a parowozy nadal rozdają karty na HSB 😉.

20/01/2022

Dawno nie było cyklu zagranicznego zza Odry, przenosimy się zatem do będącego zapleczem kolei Gór Harzu, których sieć jest całkiem rozległa, ruch w dużej mierze jest prowadzony parowozami różnych typów, choć zasadniczo dominuje tu typ podobny do normalnotorowej serii 95.

Wielkopolski Wolsztyn reklamuje się że ruch liniowy prowadzony aż 2 parowozami jest jedynym takim rozwiązaniem w Europie, jednak właśnie kolejki w Zittau czy HSB zaprzeczają temu (tu do ruchu wykorzystuje się dużo większą ilość parowozów), ze smutkiem stwierdziłem że kiedyś i w Wolsztynie ta ilość była porównywalna a to co jest teraz..., pozostawmy to bez komentarza.

Na zdjęciu widać sporych rozmiarów obrotnicę, jak widać dochodzi tu tor dwóch szerokości (1000 mm i 1435mm), wynika to z faktu używania lokomotyw normalnotorowych jako ... wąskotorowych! Ten krótki odcinek wykorzystuję do krótkich jazd testowych.

15/01/2022

Solaris Urbino ? Tak! Zduńska Wola była jednym z pierwszych miast gdzie trafiły Solarisy Urbino 12 i krótszy model Solaris Urbino 9.

Pierwsze autobusy tej marki dotarły do Zduńskiej w 1999 roku!

W Solarisach pierwszej i drugiej generacji podobały mi się te tylne lampy a także przód który mocno wyróżniał się na rynku, te autobusy miały po prostu ciekawą stylistykę i co tu dużo mówić Jelcz mocno odstawał poziomem technicznym od wozów z Bolechowa.

Najnowsza generacja jest już taka trochę bezduszna, ale w sumie przecież dokładnie to samo można było powiedzieć o pierwszej w 1999 roku!

A sama linia Z jest ciekawa, łączy Zduńską Wolę z Sieradzem, z kolei linia B łączy Zduńską z Łaskiem zaś linia D Łask z Pabianicami, co stanowi istotne uzupełnienie komunikacji regionalnej pomiędzy tymi całkiem sporymi miastami. Zdjęcie z czasów gdy była tu DK14.

15/01/2022

Wspomnienie imprezy "Ikarusem do Zduńskiej" z 2008 roku, gdy pojechaliśmy autobusem spod ZET2 Chocianowice aż pod muzeum kolei w Karsznicach.

Trzeba przyznać że znalezienie ciekawego tematu w tamtym okresie było dużo łatwiejsze niż teraz gdy większość taboru jest dość mocno ujednolicona.

W tym miejscu należy wspomnieć czemu dawniej było tak mniej jednolicie, co wynika wprost z potrzeby zastąpienia co bardziej problematycznych modeli czymkolwiek, w związku z czym popularną opcją był "demobil" z Niemiec, remont tego co się posiada z użyciem części z nowszych modeli czy jeszcze do 2007 roku kupno taniego Jelcza bądź nieco dłużej kupno nieco mało pasującego turystycznego Solbusa na licencji czeskiego SORa. Im taniej tym lepiej, zatem w tym czasie przekrój taboru w wielu spółkach był naprawdę różnorodny...

Potem jednak wiele przedsiębiorstw zdecydowało się na ujednolicenie taboru tak jak chociażby MZK Pabianice które w szczytowym momencie używało aż 4 różnych marek (MAN, Jelcz, Ikarus i Solaris), obecnie ostał się Solaris. Nie wiem jak to wygląda ze Zduńską Wolą, w sąsiednim Łasku taki proces też nastąpił.

Na zdjęciu mamy Jelcze 120M, zdaje się jakąś zmodernizowaną M11, trzyosiowego Neoplana podobnego do tych używanych w Legnicy czy Warszawie, Solarisa Urbino pierwszej generacji no i oczywiście króla czyli Ikarusa 260.04 z Pabianic (506).

09/12/2021

Skład wagonów serii 805Na 1810+1811 oczekuje odjazdu jako linia 9 łącząca wówczas Zdrowie z Augustowem (Widzewem), obok wagon 803N nr 2 który pozuje jako improwizowany pociąg na Nowe Złotno, tamta trasa nie istnieje od połowy lat 90, szła granicą parku na Zdrowiu.

Co ciekawe, na zachowała się podstacja która do niedawna zasilała odcinek linii tramwajowej na Konstantynowskiej, pierwotnie zapewniała także zasilanie dla linii na Nowe Złotno. Osobiście uważam że tramwaj powinien wrócić chociaż pod bramę Cmentarza na Manii i Osiedle Mireckiego, dalszy fragment trasy wiódł przez zabudowę już nieco mniej gęstą, problemem byłoby też odbudowanie dalszego fragmentu z uwagi na rozparcelowanie dawnej linii.

Ciekawe czy po remoncie linii do Konstantynowa podstacja na Osiedlu Mireckiego nadal będzie używana.



Pozdrawiam

09/12/2021

Paderewskiego na krótko przed remontem, torowisko położone dawno temu o dziwo do końca było w niezłym stanie, pamiętam że tramwaje jeździły tu odrobinę wolniej niż teraz, dużym problemem było torowisko z przytwierdzeniem śrubowym, wzmocnione dodatkowymi poprzeczkami, wszystko to mocno hałasowało.

Jedyne co mogę zarzucić modernizacji Paderewskiego to zachowanie ciasnego łuku na wysokości Karpackiej, trochę poprawiło zastosowanie smarownic, niemniej wagony w tym miejscu muszą mocno zwolnić.

Rok 2007, strzał z telefonu ale jedno z niewielu moich zdjęć stąd.

16/11/2021

Ikarus 280.26 wjeżdża rozpędzony na ulicę Pabianicką, gdzie zatrzyma się na dawnym przystanku linii 57.

Po rozpoczęciu przebudowy ciągu północ-południe linię 57 skrócono do pętli Rembielińskiego, zaś w miejsce 57 na Górną puszczono dwie zetki czyli linie Z1 i Z2. Była to "ostatnia misja" dla wielu Ikarusów i nie tylko, autobusy w godzinach szczytu były mocno przeładowane i doskonale pamiętam jak dużo wozów skończyło swój żywot na łtrowych Zetkach.

Swoją drogą był to ciekawy okres w historii łódzkiej komunikacji, działała jeszcze ZEA-1 na Kraszewskiego, dłuższy czas jako wsparcie łódzkiego MPK jeździła bydgoska firma Forbus, w końcu wsparcie zetek wystawił nawet... łódzki PKS! Różnorodność taboru była przeogromna, potem przy przebudowie trasy WZ było już mniej spektakularnie.

15/11/2021

Pozostajemy przy linii 57, której ważnym punktem był zawsze przystanek przy Dworcu Łódź Fabryczna, prócz linii 70 wiele lat 57 zapewniało bezpośredni dojazd do głównej stacji kolejowej w Łodzi.

Czasy się zmieniły, i miejsce w którym stoi autobus stało się... trawnikiem, sama ulica została przesunięta w stronę nowego gmachu dworca a pod sam dworzec powrócił tramwaj.

No i kamienicy w tle też już nie ma, sama dzielnica nadal ulega przemianom ale jest na tyle charakterystyczna że to tu nakręcono nowy teledysk "Męskiego Grania", sama okolica stała się zdecydowanie bezpieczniejsza i oby ten fragment miasta zapełnił się nowymi budynkami i jeszcze większą ilością zieleni.