https://www.facebook.com/107898158029373/

Thess History, Θεσσαλονίκη, Κεντρική Μακεδονία, Ελληνικη Δημοκρατια, Thessaloníki (2026)

15/02/2022

Η οδός Αγίου Δημητρίου άρχιζε από τη Ληταία πύλη (Γενί Καπού) (περιοχή Καφαντάρη) και κατέληγε σε διπλή πύλη (Τελί Καπού ή Νέα Χρυσή πύλη) στο ανατολικό τείχος κοντά στο νεκροταφείο της Ευαγγελίστριας. Τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της ήταν αντίστοιχα με της Εγνατίας, από την οποία τη χώριζε απόσταση περίπου 400 μέτρων.

Ήδη από τους ρωμαϊκούς χρόνους, είχαν διαμορφωθεί οι δυο κύριοι οδικοί άξονες της πόλης που διέσχιζαν τον αστικό ιστό με κατεύθυνση από δυτικά προς ανατολικά, οι οδοί Αγίου Δημητρίου και Εγνατία, παράλληλες τόσο μεταξύ τους όσο και προς τη θάλασσα. Η Εγνατία, η Βασιλική Οδός των Ρωμαίων (Via Regia, Decumanus Maximus), αποτελούσε τη σημαντικότερη αρτηρία της πόλης ξεκινώντας στα δυτικά από τη Χρυσή Πύλη (Βαρδάρη) και καταλήγοντας ανατολικά στην Κασσανδρεωτική πύλη (ή Πύλη Καλαμαριάς, ανατολικά της Καμάρας) που αποτελούσε την πύλη εξόδου προς τη Χαλκιδική. Η θέση και η χάραξη της Εγνατίας στον πολεοδομικό ιστό όπως επίσης και τα γεωμετρικά χαρακτηριστικά της, επέτρεπαν την πυκνή και συνεχή διακίνηση / μετακίνηση κατοίκων, επισκεπτών και εμπορευμάτων, από και προς τις άλλες περιοχές της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Πηγή: ΜΕΛΕΤΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΒΟΛΩΝ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΙΣΤΟΥ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (1430 – 2000) ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΓΕΩΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ Σοφία Δημουλά Πολιτικός Μηχανικός Α.Π.Θ.

The top of Saint Dimitrios Street was at “Litaia Gate” (Yeni Kapi) and “New Golden Gate” (Telli Kapi), at the east part of the city walls, was its bottom. Its geometric features were similar to Egnatia, from which the distance is about 400 meters.

During Roman times, the two main roads of the city that crossed the urban area from west to east, Saint Dimitrios and Egnatia streets, were parallel, both to each other and to the sea. Egnatia, the Royal Road of the Romans (Via Regia, Decumanus Maximus), was the most important artery of the city starting west of the “Golden Gate” (Vardari) and ending east at the “Kassandreotiki Gate” (or “Kalamaria Gate”, east of Kamara). The location and layout of Egnatia in the urban area, as well as its geometric features, allowed the continuous residents’ move, to and from other areas of the Roman Empire.

24/01/2022

Η Αχειροποίητος χτίστηκε στα ερείπια μέρους ενός ρωμαϊκού λουτρού. Με βάση τα στοιχεία μιας επιγραφής στο νάρθηκα, η ιστορία της ξεκίνησε περίπου το 450. Ονομάστηκε Αχειροποίητος χάρη σε μία εικόνα της Παναγίας που δεν υπάρχει πια. Σήμερα, ξεχωρίζει για τους περίτεχνα ομοιόμορφους κίονες και κιονόκρανά της, τα ψηφιδωτά και το μεγάλου για την εποχή κόστους δάπεδό της. Την υπογραφή του, άφησε και ο κατακτητής, Μουράτ Β’, σε κίονα της εκκλησίας, την οποία μετέτρεψε σε τζαμί, αμέσως μετά την άλωση, το 1430. Από το 1915 και για πολλά χρόνια, το παραλίγο Βυζαντινό Μουσείο της Θεσσαλονίκης, έγινε το καταφύγιο πολλών Ελλήνων προσφύγων. Υπολογίζεται ότι εκεί ζούσαν ως και 80 οικογένειες, δηλαδή 400-500 άτομα. Τα νοικοκυριά τους χώριζαν μερικές κρεμασμένες κουβέρτες.

The Church of the Acheiropoietos was built on the ruins of part of a roman bath. Based on the information of an inscription in the narthex, its history began around 450. It was named “Acheiropoietos” after an icon of the Virgin Mary that does not exist anymore. Today it stands out for its elaborate uniform columns and capitals, the mosaics and its back then expensive floor. The conqueror, Murad II, left his “signature” on a column of the church, which he turned into a mosque, immediately after the fall, in 1430. In 1915, the decision to shelter the Byzantine Museum of Thessaloniki had almost been taken. But, instead of that, it sheltered the souls of Greek refugees who arrived and lived inside for many years. It is estimated that up to 80 families lived there at the same time, i.e. 400-500 people. Their households parted with some blankets hanging between the columns.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

19/06/2021

Από τα ουγγρικά άλογα στον ΟΑΣΘ!

Το πρώτο τραμ της Θεσσαλονίκης ήταν ιππήλατο και ξεκίνησε την λειτουργία του το μακρινό 1893! Το έσερναν πανύψηλα ουγγρικά άλογα και οι γραμμές ήταν μόλις δύο. Το ηλεκτροκίνητο τραμ ξεκίνησε τις διαδρομές του το 1908 και τα οχήματα ήταν αμερικανικής και βελγικής κατασκευής. Το τραμ συνδέθηκε με την καθημερινότητα των Θεσσαλονικιών και έδωσε λύσεις στα προβλήματα της μετακίνησης. Το 1957, μετά από απόφαση του πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή, παύει την λειτουργία του για να δώσει την θέση του στο μονοπώλιο του ΟΑΣΘ και οι ράγες του ξηλώνονται στο μεγαλύτερο μέρος τους. Το 2018, τα έργα ανάπλασης στην οδό Αγίου Μηνά αποκάλυψαν μικρό μέρος του δικτύου… και οι μνήμες ξύπνησαν.

From the horse pulled carriages to buses

Thessaloniki’s tram story started in 1893. Sturdy Hungarian horses pulled the first carriages and there were only two lines of service. In 1907, the tram was electrified. American and Belgian companies constructed its carriages. Their tracks spread to all main axes and gradually became one of the city’s landmarks. Everyday life and transportation got easier. The tram of Thessaloniki stopped its operation in 1957 due to the Prime Minister’s decision. Konstantinos Karamanlis believed that buses would give more solutions to traffic problems. In 2018, the road maintenance crew revealed a small part of its tracks in Agiou Mina Street and …nostalgia got back.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

04/06/2021

Το πρώην Ρωσικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης (Αλ. Παπαναστασίου 21)

Το 1904, η ρωσική κοινότητα της Θεσσαλονίκης με την βοήθεια Ρώσων μοναχών του Αγίου Όρους κατάφερε να μαζέψει τα απαραίτητα χρήματα για την αγορά του οικοπέδου. Λίγα χρόνια αργότερα, το όνειρο του Ρωσικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, έγινε πραγματικότητα. Το κτήριο φέρει την υπογραφή του αρχιτέκτονα Β. Σ. Σερκίσοφ. Ο τσάρος Νικόλαος Β’ δεν δίστασε να βάλει την προσωπική του πινελιά, δωρίζοντας τον απαραίτητο εξοπλισμό στο χειρουργείο του ιδρύματος. Το νοσοκομείο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1910 και παρείχε φροντίδα σε ασθενείς χωρίς φυλετικές ή θρησκευτικές διακρίσεις. Την διεύθυνση είχαν Ρώσοι γιατροί. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, πέρασε στα χέρια του Ελληνικού Κράτους και συνέχισε την λειτουργία του ως Μαιευτική Γυναικολογική Κλινική (Παλαιό Μαιευτήριο) μέχρι το 1975. Την διεύθυνση ανέλαβε και ο Ιωάννης Πασαλίδης. Σήμερα, στεγάζει το Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας. Το Ρωσικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης έχει εκδηλώσει αρκετές φορές την επιθυμία του να του παραχωρηθεί ο χώρος, ώστε να στεγαστεί εκεί. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κτήριο είχε παραχωρηθεί προσωρινά στο ελληνικό κράτος για τις ανάγκες των προσφύγων της Μικρασιατικής Καταστροφής.

The former Russian Hospital of Thessaloniki (21, Al. Papanastasiou St.)

In the early 20th century, the Russian community of Thessaloniki and Russian monks of Mount Athos gather the necessary money to buy the plot. Some years later, the dream of the Russian Hospital of Thessaloniki becomes true. Designed by Vartan Sarkisov, it also got the personal touch of Czar Nicholas II, when he offered all the equipment of the surgery center. The hospital started its operation in 1910, offering its services to all citizens regardless of nationality and religion. Russian doctors were in charge. After the Russian Revolution, the Greek State turned it into an Obstetrics and Gynecology Clinic and in a Public Maternity Hospital until 1975. Ioannis Pasalidis, well known doctor and politician, served as the director. Today, the building accommodates the Historical Archives of Macedonia. There is still a pending request of the Russian Consulate to acquire it, in order to shelter its offices. It is worth mentioning that the building was given to the greek state temporarily for the needs of greek refugees.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".
@ Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας

20/05/2021

Η Μονή Βλατάδων

Οι αδελφοί Βλατή αποφάσισαν να χτίσουν την Μονή περίπου το 1350. Αυτό την κάνει την παλαιότερη εν ενεργεία μονή της Θεσσαλονίκης. Από τις αρχικές κτηριακές εγκαταστάσεις, παραμένει μόνο το καθολικό (εκκλησία) που βλέπουμε στην φωτογραφία. Πρόκειται για επίσκεψη στελεχών του ελληνικού προξενείου στην Μονή, λίγα χρόνια πριν την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

Όταν οι Οθωμανοί κατέλαβαν την πόλη, το καθολικό μετατράπηκε σε τζαμί. Ωστόσο, για άγνωστους λόγους, δόθηκε και πάλι στους χριστιανούς πιστούς. Ο θρύλος λέει πως ο Οθωμανός αξιωματικός (τσαούσης) που ήταν υπεύθυνος για την μετατροπή, αρρώστησε βαριά και ονειρεύτηκε ότι θα ανάρρωνε μόνο αν αποκαθιστούσε την εκκλησία. Αυτή είναι και μία από τις ερμηνείες της ονομασίας «Τσαούς Μοναστήρι», όπως επίσης, αποκαλείται.

Moni Vlatadon

Two brothers, the Vlatides, circa 1350, founded the Monastery (Moni). This means that Moni Vlatadon is the oldest, still active, monastery of Thessaloniki. From all initial buildings of the monastery, the church that we see in the picture is the only one still existing. It is a picture of Greek officers of the Consulate visiting the monastery before 1912.

When the Ottomans occupied Thessaloniki, the church was converted to a mosque. Nevertheless, for unknown reasons, it was given back to Christians. The legend says that the Ottoman officer (tsaous) who undertook the conversion, fell seriously ill. He dreamt that offering the church back to Christians was the only way to recover. This story probably explains the reason why the Monastery is also called “Tsaous Monastery”.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

11/05/2021

Ο Τουρμπές του Μουσά Μπαμπά είναι ένα ταφικό μνημείο (türbe = τάφος) που βρίσκεται στην Πλατεία Τερψιθέας στην Άνω Πόλη.
Χτίστηκε πριν από περίπου 500 χρόνια ως τελευταία κατοικία του Μουσά Μπαμπά, ενός αγίου μουσουλμάνου του τάγματος του Μπεκτασήδων δερβίσηδων. Η αρχική του μορφή είχε και προθάλαμο. Μετά την φυγή των μουσουλμάνων κατοίκων το 1923, υπήρξε κίνημα υπέρ της κατεδάφισής του. Χρησιμοποιήθηκε ως μπακάλικο, έδρα προσκόπων (Αλκίμων) επί χούντας, ακόμα και ως γραφείο του Ολυμπιακού Τερψιθέας. Η αποκατάστασή του διήρκησε περίπου 4 χρόνια (2011-15). Χάρη στην παρατηρητικότητα των αρχαιολόγων και στα στοιχεία που βρήκαν, η θόλος έγινε και πάλι μολυβδοσκέπαστη, όπως ήταν πριν τις τελευταίες επεμβάσεις το 1854.

The Mausoleum of M***a Baba, dated in early 16th century, is the only of its kind in Thessaloniki. It was the burial place of M***a Baba, a holy baba of the order of Bektashi Dervishes. Initially, the building had an antechamber that does not exist anymore. After Muslims left Thessaloniki due to the compulsory exchange of populations between Greece and Turkey, there was a movement for its demolition. As the years passed by, the building was used as a grocery shop, the headquarters of scouts during the dictatorship, even as the headquarters of a local football team. Its restoration by the Greek state started in 2011 and lasted 4 years. Thanks to the keen eye of the archaeologists, the dome was restored to its initial form (before 1854) and was covered with lead.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".
@ Άνω Πόλη

27/04/2021

Ένα γκέτο στην Θεσσαλονίκη (Οδός Βουτυρά - Οικισμός Χιρς)

Τον Μάρτιο του 1943, μόλις μία βδομάδα πριν ξεκινήσει ο εκτοπισμός των Εβραίων Θεσσαλονικιών στο Άουσβιτς, η συνοικία Χιρς περικυκλώθηκε με ξύλινους φράχτες και συρματόπλεγμα από τους Γερμανούς Ναζί και τους Έλληνες συνεργάτες τους. Η έξοδος απαγορεύτηκε. Η δημιουργία ενός γκέτο ήταν γεγονός. Λίγα μέτρα πιο μακριά, στον Παλιό Σιδηροδρομικό σταθμό της Θεσσαλονίκης θα γράφονταν οι πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας της πόλης μας.

Η Χιρς ήταν μια σχετικά μικρή συνοικία που δημιουργήθηκε για να στεγάσει τους Εβραίους πυροπαθείς της πυρκαγιάς του 1890. Πήρε το όνομά της από τον ευεργέτη των Εβραίων Θεσσαλονικιών, Γερμανοεβραίο Βαρόνο Μορίς Χιρς και τη σύζυγό του, Κλάρα. Η συνοικία ήταν φτωχή, αλλά γεμάτη ζωή. Σύμφωνα με τις περιγραφές, διέθετε καφενείο, παντοπωλείο, σχολείο και ψυχιατρείο. Οι κάτοικοί της έγιναν οι επιβάτες του πρώτου τρένου που αναχώρησε για την Πολωνία στις 14 Μαρτίου.

The ghetto of Hirsch Quarter (Voutira Street - Thessaloniki)

In March 1943, only one week before the start of the mass deportations of Thessaloniki’s Jews, the Hirsch Quarter was fenced with wooden barriers and barbed wire by the German N***s and their Greek collaborators. No one could leave the place any more. That was the first ghetto of Thessaloniki. The nearby railway station would become part of Thessaloniki’s darkest pages in history.

Hirsch Quarter was a relatively small neighborhood that was first built to shelter Jewish victims of the great fire in 1890. It was named after the German Jew Baron Maurice de Hirsch and his wife, Clara. The quarter was poor but full of life. There was a coffeehouse, a grocery store, a school and a psychiatric hospital. Its residents were the first passengers of the train that departed to Poland on March 14.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".
@ Βαρδαρι

20/04/2021

Η Στήλη των Όφεων/ Το Μάρμαρο του Φιδιού (οδός Αγ. Δημητρίου)

Αναζητώντας την χαμένη μεγαλοπρέπεια

Ένα μνημείο άγνωστο σε πολλούς Θεσσαλονικείς στέκεται παραμελημένο στο πεζοδρόμιο της οδού Αγ. Δημητρίου, έξω από τον υποσταθμό της ΔΕΗ. Η μαρμάρινη Στήλη των Όφεων πήρε το όνομά της είτε από κάποια ανάγλυφη μορφή φιδιού που υπήρχε πάνω της είτε από τις λαϊκές δοξασίες, στις οποίες ένας «δαίμονας» (προστατευτικού χαρακτήρα) με την μορφή φιδιού, φέρεται να κατοικεί σε κάθε τέτοιου είδους μνημείο (δεν είναι η μόνη περίπτωση).
Είναι πολύ πιθανό οι φωτογραφίες άλλων εποχών, αλλά και η σημερινή όψη του μνημείου να παραπλανούν τον θεατή. Η αρχική του θέση ήταν 5,5 μέτρα πιο νότια από την σημερινή, εκεί που τώρα βρίσκεται η οδός Σούτσου. Μετακινήθηκε το 1975 κατά την διαπλάτυνση της Αγ. Δημητρίου. Η σύντομη ανασκαφική έρευνα έδειξε ότι η στήλη στέκεται πάνω σε βάθρο, με όχι 3, ούτε 4, αλλά 6 «σκαλάκια»! Ίσως λοιπόν, κάποτε, μαζί με τον κίονα και το άγαλμα ή τον ανδριάντα που έστεκε στην κορυφή, να έφτανε και τα 15 μέτρα ύψος!

The Serpent Marble (Agiou Dimitriou St.)

Looking for its lost magnificence

A neglected and unknown ancient monument of Thessaloniki stands on the narrow pavement of Agiou Dimitriou Street, beside the electricity sub-station. It was probably named after the folk beliefs of a “demon” in the form of a snake who lived in the monument, protecting or warning Thessaloniki’s people for upcoming dangers.

Pictures of the past might mislead. In 1975, the Archaeological Service moved the monument 5,5 meters to the north due to the road widening of Agiou Dimitriou Street. The excavations revealed a stepped platform of 6(!) levels, which brought the pedestal’s height to nearly 6 meters. We estimate that the overall height of the monument, including the missing column and the statue (or bust) at the top might had been reaching 15 meters!

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

@ Οδός Αγίου Δημητρίου

13/04/2021

Οδός …ζαχαροπλάστη!

Εικόνα: Ροτόντα, οδός Φιλίππου

Οι πρώτοι αριθμοί οδών κάνουν την εμφάνισή τους στην Θεσσαλονίκη το 1898. Στις τουρκικές συνοικίες, τα ονόματα των οδών, συνήθως αφορούσαν ονόματα μπέηδων ή πασάδων που έδρασαν στην περιοχή, κρήνες, πλατείες και τεμένη. Στις εβραϊκές, έδιναν κυρίως, ονόματα ραβίνων και συναγωγών. Στις ελληνικές, επικρατούσαν τα ονόματα εκκλησιών. Παρ' όλα αυτά, στην Θεσσαλονίκη δεν έλειπαν και ονομασίες δρόμων που διασώθηκαν από παλιότερες εποχές και αντανακλούσαν κάποια ιστορία. Μία από αυτές πρέπει να ήταν και η οδός που βλέπουμε (μέρος της σημ. οδού Φιλίππου), η οποία αρχικά ονομαζόταν οδός «Sekerci», δηλαδή οδός «ζαχαροπλάστη»! Μετά την απελευθέρωση ονομάστηκε οδός Αμφιπόλεως, μέχρι την διάνοιξη της οδού Φιλίππου (’60-’70), οπότε και έπαψε να υπάρχει.

Αντλήθηκαν στοιχεία από την διδακτορική διατριβή της κ. Σοφίας Δημουλά (Πολιτικός Μηχανικός ΑΠΘ)

The Pastry chef …street!

Picture: Rotonda, Filippou Street, Thessaloniki

Thessaloniki came into its first numbered streets in 1898. The streets of Turkish neighborhoods were usually named after Turkish Great Officers, fountains, squares and mosques. Jewish preferred names of rabbis and synagogues, while Greeks named their streets after the patron saints of their churches. Nevertheless, many street names used to derive from the past and concerned some unknown stories. The narrow street of the picture, called “Sekerci Street” (“Pastry chef Street” in Turkish), was one of them! After 1912, the Greeks named it “Amphipolis Street”. Nowadays, the narrow street does not exist anymore. It is part of the wider, Filippou Street.

Main source of information: The Study of Sofia Dimoula (Civil Engineer of Aristotle University of Thessaloniki)

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

@ Ροτόντα (Θεσσαλονίκη)

08/04/2021

Η «Κύρια Πύλη» της Ακρόπολης (Πορτάρα- οδός Επταπυργίου)

Από πόρτα, πορτάρα! Όταν τα λεωφορεία μπήκαν στη ζωή των Θεσσαλονικιών το 1923, ίσως κανείς να μην περίμενε ότι εκτός από το τραμ και τους αμαξάδες, θα επηρέαζε και τις πύλες των τειχών. Στα βόρεια τείχη της Θεσσαλονίκης υπάρχουν τρεις μεγάλες πύλες, οι λεγόμενες «Πορτάρες». Η «Παλαιά Πύλη» βρίσκεται πιο δυτικά, ενώ οι άλλες δύο, η «Μεγάλη» και η «Κύρια» οδηγούνε στο εσωτερικό της Ακρόπολης (βορειοανατολικά). Η Κύρια Πύλη ή αλλιώς «Πύλη των Αγ. Αναργύρων» (στην σύγχρονη εποχή) βρίσκεται αρκετά κοντά στον Πύργο της Αλύσεως. Η πύλη είχε μαρμάρινες παραστάδες και ήταν κατά πολύ μικρότερη της σημερινής. Το 1940, η κρατικοποίηση της Εταιρείας Τροχιοδρόμων -Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης, φαίνεται πως επέσπευσε την επίστρωση της οδού Επταπυργίου. Τα μαρμάρινα τμήματα της πύλης αφαιρέθηκαν και με τις κατάλληλες τροποποιήσεις καθ’ ύψος τα λεωφορεία ξεκίνησαν τις πρώτες τους διαδρομές και εντός Ακρόπολης.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".
@ Καστρα Θεσσαλονίκης

30/03/2021

Η Αγία Σοφία (συμβολή Αγ. Σοφίας και Ερμού)

Βομβαρδισμοί, πυρκαγιές, σεισμοί, εικονομαχία, μετατροπή σε καθολικό ναό, μετατροπή σε τζαμί. Αυτές είναι μερικές από τις περιπέτειες που πέρασε ή πέρασαν και δεν ακούμπησαν την Αγία Σοφία της Θεσσαλονίκης. Το πιθανότερο είναι να χτίστηκε στις αρχές του 8ου αιώνα, στην θέση ενός πολύ μεγαλύτερου ναού, που ξεκινούσε εκεί που τώρα ξεκινά η οδός Αλεξάνδρου Σβώλου. Είναι ο αρχαιότερος ναός της Θεσσαλονίκης με τρούλο. Ο πύργος που βλέπουμε δεξιά (ΒΔ) στην φωτογραφία δημιουργήθηκε επί Οθωμανικής κυριαρχίας και υπάρχει ακόμα, ενώ ο μιναρές (ΝΔ) κατεδαφίστηκε από τη δημοτική αρχή τη δεκαετία του ’20. Αξίζει να αναφέρουμε ότι μετά την πυρκαγιά του 1890, αναστηλώθηκε από τον Γάλλο βυζαντινολόγο, Κάρολο Ντηλ. Εν ευθέτω χρόνω, θα μιλήσουμε και για τον πολύ ενδιαφέροντα εσωτερικό διάκοσμο.

Hagia Sophia (Ermou St and H.Sophia St)

The church of Hagia Sophia has gone through many difficulties and strange situations throughout its long history. Bombardments, great fires, earthquakes, doctrine issues, conversion to a catholic church and conversion to a mosque were some of those. The church was probably first built in the early 8th century. That makes it the oldest domed church of Thessaloniki. On the right side (northwest) of the picture, we see a tower, built during the Ottoman occupation. That tower still exists. On the contrary, the authorities of Thessaloniki demolished the minaret (southwest) a few years after the liberation in the early ‘20s. It is worth mentioning that the French expert of Byzantinology, Charles Diehl, restored Hagia Sophia after the great fire of 1890. A few years later, a nearby street was named after Charles Diehl to honor his work.

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

@ Αγια Σοφια, Θεσσαλονίκη

23/03/2021

Ανοικοδόμηση και αρχιτεκτονική κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου

Μετά την πυρκαγιά του 1917, οι δεκαετίες του ’20 και του ’30 έφεραν διαφορετικό αέρα στην Θεσσαλονίκη και στους κατοίκους της. Στο κέντρο, η σύνθεση του πληθυσμού μοιραία άλλαξε, ενώ την εμφάνισή τους έκαναν και εκατοντάδες νέα κτήρια. Πολλές φτωχές εβραϊκές οικογένειες έχασαν τις περιουσίες τους ή αναγκάστηκαν να πουλήσουν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας τους. Εύποροι επιχειρηματίες της δυτικής Μακεδονίας αγοράσαν αρκετά από τα νέα οικόπεδα που σχεδιάστηκαν μετά την πυρκαγιά και φιλόδοξοι αρχιτέκτονες από την Ευρώπη και την Κωνσταντινούπολη ανέλαβαν την κατασκευή των νέων κτηρίων. Αναμφίβολα, ο νέος νόμος που προέβλεπε την οριζόντια ιδιοκτησία, καθώς και η χρήση του μπετόν αρμέ, έδωσαν μια επιπλέον ώθηση. Ο εκλεκτισμός ήταν και πάλι το κυρίαρχο στυλ, αλλά σταδιακά χρησιμοποιήθηκαν και στοιχεία Αρ Ντεκό. Μπορεί η πλειονότητα αυτών των όμορφων κτηρίων να έχει πλέον χαθεί, ωστόσο η Θεσσαλονίκη μπορεί να είναι ακόμα περήφανη για την διατήρηση πολλών εξ αυτών.
Αναγνωρίζετε σε ποιο σημείο της πόλης βρισκόμαστε;

Building and architecture during the Interwar Period

After the great fire of 1917, the 1920s and 30s are two decades of change for Thessaloniki and its citizens. Hundreds of new buildings and a different composition of population are the new features. Many poor Jewish families lose their properties or are compelled to sell them. Wealthy Greeks of West Macedonia buy the new plots and ambitious architects from Europe (mainly from France) and Istanbul (Constantinople) undertake the construction of the new buildings. The new law that allows horizontal ownership (apartments) and the use of reinforced concrete give them some extra motivation. Eclecticism was the main style but gradually, they also used elements of the upcoming Art Deco. The majority of those buildings does not exist anymore. Nevertheless, Thessaloniki can still be proud of preserving many of them.
Can you guess where this picture was taken?

Πηγή 📷: σελίδα στο FB "Παλιές φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης-Old Photos of Thessaloniki".

@ Θεσσαλονίκη

Thess History

15/02/2022

24/01/2022

19/06/2021

04/06/2021

20/05/2021

11/05/2021

27/04/2021

20/04/2021

13/04/2021

08/04/2021

30/03/2021

23/03/2021

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category