Ezra Zakriah, Hyderabad (2026)

28/08/2026

തെറ്റുകളുടെയും ശെരികളുടെയും അതിർത്തി വരമ്പിലൂടെ യാത്ര ചെയ്ത മനുഷ്യർക്കറിയാം അതെത്ര നേർത്തതാണെന്ന്...

ആരുടെ ശെരിയും തെറ്റും?

അവനവന്റെ മനസാക്ഷിയുടെ...

വെളിച്ചത്തെ കണക്കെടുപ്പല്ല...

ഇരുട്ടത്തും വെളിച്ചത്തും ചെയ്തുകൂട്ടിയ പ്രവൃത്തിയുടെ കണക്കെടുപ്പുകൾ...

മുന്നൊരുക്കങ്ങളില്ലാതെയുള്ള യാത്രയിൽ വഴുതി വീണ വശത്തിനനുസരിച്ച് പിന്നെയുള്ള ജീവിതം മാറിമാറിയാം...

ഒരു നിമിഷത്തെ സുഖത്തിനായി കണ്ണടച്ചവർ ഉണർന്നെഴുന്നേൽക്കുന്നത് നഷ്ടങ്ങളുടെ ലോകത്തിലാവാം...

ഒരിക്കലും തിരിച്ചു പിടിക്കാനാവാത്ത ഇന്നലെകളുടെ മനോഹരമായ ഓർമ്മകൾ മാത്രമുള്ള ലോകത്ത്...

ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ കണ്ണുകളടഞ്ഞാലും അടയാത്ത കർമ്മസാക്ഷിയുടെ തടവുകാരായി...

വിശ്വാസങ്ങൾ തകർത്തു നിങ്ങൾ നേടിയെന്ന് കരുതിയതൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് നഷ്ടമാക്കിയതെന്താണ്?

ലോകം...

മനോഹരമായൊരു ലോകം...

നിഷ്കളങ്കമായ സന്തോഷങ്ങൾ...

ഓർമ്മകളാണിനിയെല്ലാം...

ഉടഞ്ഞു വീണ വിശ്വാസത്തെ കൺകെട്ടുവിദ്യ കൊണ്ട് മൂടിവെക്കാൻ ശ്രമിച്ച മൂഢത്വത്തെ സ്വയം അറപ്പോടെ കാണുന്ന കാലം വരുന്നെന്നുണ്ട്...

ഉടഞ്ഞ ചില്ലുകൾ പെറുക്കിക്കൂട്ടി മടുത്ത മനസ്സുകളുടെ സ്വയം മൂടുന്ന മായാജാലത്തോളം വരില്ല ഒരു മാന്ത്രികരുടെയും ജാലവിദ്യകൾ...

എത്ര നേർത്തതാണോ അത്ര തന്നെ മാറ്റിവരയ്ക്കാനാവാത്തത്ര ആഴത്തിലുള്ളതാണ് ആ അതിർത്തി രേഖകൾ...

പിന്നെയും കൊതിപ്പിക്കുന്ന, സ്വയം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഇന്നലെകളുടെയും ഓർമ്മകളാൽ വേട്ടയാടപ്പെടുന്ന ഇന്നിന്റെയും കൂടി അതിർത്തിയായിരുന്നു അത്...

ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങളിരകളാക്കിയവർ ഓർമ്മകളിൽ നിങ്ങളുടെ വേട്ടക്കാരാണിനിമുതൽ...

©Ezra Zakeriah

22/08/2026

വരണ്ട നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ മുഖം ചേർത്ത്, നഖം നീട്ടി വളർത്തിയ വിരലുകളോടിച്ച് അവൾ ചോദിച്ചു...

പ്രണയമില്ലാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കും?

കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ, അവളുടെ ഉമിനീരിന്റെ നനവുകളെ പുതച്ചുറങ്ങി, ചുണ്ടിലേക്ക് ഊർന്നിറങ്ങിയ മീശരോമങ്ങളെ വകഞ്ഞുമാറ്റി അയാൾ പറഞ്ഞു...

പ്രണയമില്ലാതെയാകുമോ...

പ്രണയം, അതില്ലാതെയാകുന്നില്ല ഒരിക്കലും...

ഒരിക്കൽ അതൊഴുകിയിരുന്ന വരണ്ട ചാലുകൾ നോക്കി നമ്മൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കയല്ലേ, പ്രണയമകന്നുവെന്ന്...

ഹൃദയത്തിന്റെ ഏതോ കോണിൽ, ഒരുപക്ഷേ പെയ്യാതെ തെന്നിമാറുന്നൊരു മഴമേഘമായി...

പിടിച്ചുകെട്ടുവാൻ പോന്ന കരുത്തില്ലാത്ത അണക്കെട്ടുകളുടെ മതിലുകൾ തകർത്ത്...

ഒരു ഉരുൾപൊട്ടലിൽ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുവാൻ മാത്രം പാറകളോളം ഉറപ്പുള്ള കവചങ്ങൾക്കുള്ളിൽ...

ഒഴുകുവാൻ ചാലുകളില്ലാത്ത, ചെന്നെത്തുവാൻ സാഗരമില്ലാത്ത ഒരു നീരുറവയായി...

ചെന്നെത്തുവാൻ കൊതിക്കുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങളില്ലാതെ അത് നമ്മിൽ എവിടെയോ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നുണ്ട്...

ഒരുകാലത്ത്‌ ദിശതെറ്റി ഒഴുകിയ ചാലുകളുടെ വരണ്ട ഞരമ്പുകളിലോ, അണപൊട്ടിയൊഴിഞ്ഞ ഹൃദയങ്ങളിലോ പ്രണയം തേടി നടക്കുന്നവർ പ്രണയത്തെ കണ്ടെത്തുന്നതെങ്ങനെ?

പാതകൾ ചിട്ടപ്പെടുത്താതെ ഒഴുകുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ ആകസ്മികതയെ, പ്രതീക്ഷയുടെ വരമ്പുകളിൽ കുടികൊള്ളിക്കുന്നവർക്ക്, പ്രണയം ദൃശ്യമാകുന്നതെങ്ങനെ...

മുടിയിഴകൾ തലർന്നുറങ്ങുന്ന നിന്റെ നെറ്റിയിൽ ഇഴയുന്ന എന്റെ ചുണ്ടുകൾ പോലെ...

വിയർപ്പുതുള്ളികളിറ്റിയ നിന്റെ നട്ടെല്ലിൽ പടരുന്ന എന്റെ വിരലറ്റങ്ങൾ പോലെ...

അടുത്ത നിമിഷം നിർവചിക്കാനാവാത്ത ഒഴുക്കാണ് പ്രണയം...

അതിനായ് ചാലുകൾ പണിത് കാത്തിരിക്കരുത്...

ഒഴുകുക..

ഒപ്പം ഒഴുകുക...

ആ ഒഴുക്കിനൊടുവിൽ നിന്റെ സാഗരം തെളിയും...

© Ezra Zakeriah

Artist : Kaamini Pillai

***ir

17/08/2026

ശരീരത്തിന്റെ അഴകളവുകൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത് ഇരുട്ടിലാണ്. അതിന്റെ ഗന്ധവും രുചിയും അടുത്തറിയപ്പെടുന്നതും ഇരുട്ടിലാണ്. വെളിച്ചം ശരീരത്തെ അളക്കപ്പെടാൻ വിട്ടുനൽകുന്നു. നിറവും, ചിന്തകളും, വികാരങ്ങളും വെളിച്ചത്തിൽ തുടങ്ങുന്നു. വെളിച്ചത്തിന്റെയും ഇരുട്ടിന്റെയും അതിർത്തിയിൽ നിനക്കതിന്റെ പൂർണ്ണതയനുഭവിക്കാം, അതിർത്തിയിൽ മാത്രം...

In shadows deep, the form takes breath,
Unbound by sight, unchained by eyes—
Where touch inherits light’s soft death,
And secret scents and tastes arise.

For daylight brings the ruler’s line,
To map the skin, to gauge the whole;
While color, thought, and feeling shine
Where sunlit mornings wake the soul.

Yet truth resides where two worlds blend,
Along the seam of dark and glow—
At that thin boundary to transcend,
And taste the grace of all we know

Photography : Ezra Zakeriah
Artist : Janaki Iyer Rejika Rajan