28/07/2026
மூடுபனியில் மூச்செடுக்கும் மலைநாடு,
மௌனமாக விடியலை வரவேற்கிறது.
அதன் மடியில் வாழும் ஒரு தாய்
தேயிலைப் பறிக்கும் வயதானவள்.
நெற்றியில் பூசிய விபூதி,
தலையில் தொங்கும் தேயிலைப் பை,
வாழ்க்கைச் சுமையைத் தாங்கும் தோள்.
மழை பெய்தாலும் அவள் கை ஓய்வதில்லை,
வெயில் சுட்டாலும் அவள் நடை தளர்வதில்லை.
குடும்பத்தின் பசியே
அவளை நாளும் நடத்துகிறது.
உலகம் ரசிக்கும் ஒரு கோப்பைத் தேநீருக்காக,
அவள் வாழ்நாளையே கொழுந்துகளோடு பறிக்கிறாள்.
தேநீரின் மணத்தில் யாரும் உணர்வதில்லை
அவள் வியர்வையின் வாசனையையும்,
மௌனக் கண்ணீரின் உப்பையும்.
உழைப்பால் உலகை இனிக்கச் செய்பவள்,
தன் வாழ்க்கையை மௌனமாகச் சுமக்கும்
மலைநாட்டின் மௌனக் காவியம்.
