03/01/2026
"အန်တီနှင့်ညီမ.. (စ/ဆုံး)... - စိတ်ကူးယဉ်အချစ်ဇာတ်လမ်း" ကျနော့်နာမည် မောင်မောင် တဦးတည်းသောသားပေါ့။ အသက်က ၂၅ နှစ်၊ အမေကဆုံးတာ ကြာပီ။ အဖေကဆောက်လုပ်ရေး ကန်ထရိုက်တာ ပြောရရင် ရွှေမရှား ငွေမရှားသထေးသားပေါ့။ ဘွဲ့ရပီးတာမကြာသေး၍ ဘာအလုပ်မှမလုပ်သေးပဲ လည်လိုက်စား လိုက်ပေါ့။ အဖေကခရီးထွက်တတ်သဖြင့် တခါတလေ အိမ်မှာတယောက်ထည်းရှိတတ်သည်။ ကဲ..ဇာတ်လမ်းက စရတော့မည်။ တနေ့အဖေက မလေးရှားသွားစရာရှိသည်။ တလကြာမယ်တဲ့။ အဲ့တော့ အဖေက
“သားရေ..နယ်ကမင်းအဒေါ်လာနေလိမ့်မယ်.. မင်းတယောက်ထည်း ထားခဲ့လို့မဖြစ်ဘူးလေ”
“အဖေ့သဘောလေ..” တရက်လောက်အကြာ အဒေါ်ရောက်လာသည်။ အမေရဲ့ည မပေါ့။ အသက်က ၄၀လောက်ရှိမည်။ ပီးတော့ သမီးပါပါလာသည်။ ရန်ကုန်တွင် ကောလိပ်တတ်မလို့တဲ့။ ဒေါ် ကြာဖြူတဲ့ လင်နဲ့ကွဲ နေတာ။ သမီးလေးက မေမိုး တဲ့။ အသက် ၁၉ နှစ်၊ တကယ့်တောသူလို ရိုးရိုးလေး ညိုချော။ အဖေ ခရီးထွက်သွားသည်။ ဒေါ်ကြာ ဖြူမှာ အိမ်သန့်ရှင်းရေးနှင့် ချက်ပြုတ်ကူညီပေးရှာသည်။ မေမိုးကတော့ ကျောင်းသွားကျောင်းပြန်မို့ မအားနိုင်ပါ။
ကျနော့အိမ်သည် ပေ ၄၀ ၆၀ အပြည့်ဆောက်ထားသော တိုက်အိမ်ဖြစ်သည်။ အိမ်ရှေ့တံခါးကို အလည်မှာထားသဖြင့် အိမ်ရှေ့မှ မီးဖိုချောင်ထိတန်းသွားလို့ရသည်။ ဧည့်ခန်းမှာ ပေ၂၀ အကျယ်ရှိသလို ခြေရင်း ၂ ခန်း ခေါင်းရင်း ၂ ခန်းရှိသည်။ အဒေါ်နှင့် သူ့သမီးက ခြေရင်းဘက်မှာ တယောက်တခန်းအိပ်ကြသည်။ နောက်ဆုံးရေချိုး နှင့် မီးဖိုချောင်ကဘေးချင်းကပ်ပီး ထမင်းစားခန်းက သပ်သပ် ဆီ။ တနေ့ညဘက်
“မောင်မောင်..ကူညီပါအူးမီးမလာလို့” အခန်းတံခါးခေါက်သံနှင်အတူ ဒေါ်ကြာဖြူခေါ်သံကြားရသည်။ ကျနော် ဖုန်းထဲမှ ကြည့်နေတာတန်းလန်းကြီး လူငယ်သဘာဝ ကြည့်ပီး ထုရတာဝါသနာတမျိုး။ အခန်းထည်းမှာဆို ကျနော်က အကုန်ချွတ်နေတတ်သူပါ။ ပုဆိုးကောက်ဆွတ်ပီး ဒေါ်ကြာဖြူအခန်းဆီ သွားလိုက်သည်။ ဖုန်းမီး အလင်းရောင်ပဲရှိသည်။
“မီးသီးကျွမ်းတာနေမယ်ဗျ..အသစ်လဲပေးမယ် ခနစောင့် ဓာတ်မီးယူရမယ်..”
ကျနော့အခန်းမှ ဓာတ်မီးအကြီးကိုယူပီး ဒေါ်ကြာဖြူရဲ့ အခန်းထောင့်ကုတင်မှာ တင်လိုက်ရာ ညအိပ်ဂါဝန်အပါးနှင့် ဒေါ်ကြာဖြူ၏ ကိုယ်လုံးကို တွေ့ရသည်။ အခန်းမီးသီးမှာ အလည်မှာတတ်ထားသည်။ ဒေါ်ကြာဖြူက အလည်မှာရပ်ပီး
“ဘာယူပေးရမလဲ မောင်မောင်ရဲ့”
“လှေကားနဲ့မီးသီး ယူရမယ်အန်တီ.. အဲ့တာတွေက ဂိုထောင်ထဲမှာ”....
စိတ်ကူးယဉ် အချစ်ဇာတ်လမ်း_ကွန်မန့်တွင်ဆက်ဖတ်ပါ 👇👇👇
゚viralシ ゚