ByMiek Uitvaartfotografie

16/09/2026

[AMERSFOORT] Praten over de dood doen we vaak pas als het noodzakelijk is. Toch kan het juist rust geven om je vooraf te verdiepen in de mogelijkheden.

12/09/2026

Het crematie-steentje.

Het steentje, met een nummer, dat op de kist of mand wordt gelegd vóór de crematie.

Een laatste handeling. Het laatste moment om nog bij hem te zijn. Dat vergt kracht, en daarbij kan steun helpen.

09/09/2026

En soms is het enige wat je kunt doen, steun bieden.

Hier staat een vader tussen zijn vrouw en dochter. Niemand leek op dat moment te weten wat te doen. Dus stonden ze daar. Samen. Dicht bij elkaar, midden in het moment.

Soms zijn er geen woorden, geen oplossingen. Alleen de aanwezigheid van iemand die er voor je is. En soms is dat precies genoeg.

www.bymiekuitvaartfotografie.nl

05/09/2026

Zoals zo vaak wordt gezegd: een klein gebaar met een grote betekenis.

Een moment waarop de tranen zich ophopen, maar ze deze nog probeert tegen te houden. Zich verbijt.

En dan komt die arm om haar heen. Zonder woorden, zonder iets te hoeven zeggen.
Het is goed. Laat het maar gaan.

Soms is dat alles wat iemand nodig heeft. Iemand die je even vasthoudt, precies op het moment dat je jezelf probeert bij elkaar te houden. ❤️

www.bymiekuitvaartfotografie.nl

30/08/2026

Zijn uitje? Naar het poppodium.
Het liefst Pringles etend.

Logisch dat dit dus de plek én de snack waren voor zijn afscheid.
Logisch… maar je moet er als uitvaartverzorger maar nét aan denken. En juist daarom vond ik het zo passend. Passender voor hem werd het niet.

Het zette me aan het denken:
Wat zou voor jou een passende of logische plek zijn voor je uitvaart?
Of heb je een speciale lekkernij waar je graag mee herinnerd wilt worden?

Ik begin: frikandellen en champagne. 🥂
De locatie? Die weet ik zelf eerlijk gezegd nog niet. 😉

En jij?

www.bymiekuitvaartfotografie.nl
Huiting Uitvaartverzorging

18/08/2026

Als je maar blijft lachen.

Misschien net even de timing die hij niet had willen hebben. Dat de vrachtwagen de weg blokkeerde die juist met de rouwstoet ingeslagen moest worden.
Maar een vriendelijke glimlach was voldoende voor deze vrachtwagenchauffeur om weg te gaan.

Hoort dit bij de uitvaart?
Ja, vind ik wel. Het is namelijk onderdeel van de dag.
En mogelijk dat de nabestaanden later tegen elkaar zeggen: "O, weet je nog?!"

www.bymiekuitvaartfotografie.nl
Huiting Uitvaartverzorging

16/08/2026

Toeval bestaat niet.

Gisteren plaatste ik een post over deze foto. En zojuist ontving ik een e-mail van *The Global Lens Photography Awards*: de foto die ik een tijdje geleden had ingestuurd, is geselecteerd als één van de Editor’s Choice-foto’s.

Dat kwam wel even binnen.

De foto heet The End of His Disability.

✦

EDITOR’S NOTE

The end of his disability finds meaning in the architecture of departure. Annemieke Nierop photographs from above, letting stair rails and concrete flights frame the coffin waiting at the building’s exit. The empty stairlift chair remains in its path, a devastating record of how the son once moved through this space. White flowers soften the tiled landing, but the image never sentimentalises grief; it lets absence inhabit the practical structures of care.

Een bijzondere erkenning voor een foto die voor mij een heel persoonlijk verhaal vertelt.

Soms valt iets precies op het juiste moment samen.

Toeval bestaat niet.

Bekijk hier het originele artikel,
https://globallensawards.com/2026/annemieke-nierop/the-end-of-his-disability/

Het trappenhuis

De weg die hij zo vaak, met de traplift, had afgelegd.
Een plek waar ook zijn fiets stond en die ervoor zorgde dat hij mobiel bleef.

Zoveel keer omhoog en omlaag.
Zo’n gewone plek, die ineens zoveel betekenis krijgt.

Nu nog even daar.
Een laatste keer.
Om afscheid te nemen van een plek die deel uitmaakte van zijn dagelijks leven.

www.bymiekuitvaartfotografie.nl

15/08/2026

Het trappenhuis

De weg die hij zo vaak, met de traplift, had afgelegd.
Een plek waar ook zijn fiets stond en die ervoor zorgde dat hij mobiel bleef.

Zoveel keer omhoog en omlaag.
Zo’n gewone plek, die ineens zoveel betekenis krijgt.

Nu nog even daar.
Een laatste keer.
Om afscheid te nemen van een plek die deel uitmaakte van zijn dagelijks leven.

www.bymiekuitvaartfotografie.nl

07/08/2026

Stap voor stap, samen afscheid nemen.

Iedere stap die werd gezet, werd samen gezet. Zijn ouders en zijn zusje waren er steeds bij. In de dagen voorafgaand aan zijn overlijden, op de dag van zijn overlijden én op de dag van het afscheid.

Op die laatste dag, de dag van het afscheid, mocht ik al die stappen vastleggen.

De uitvaartverzorger nam hen, spreekwoordelijk, bij de hand en begeleidde hen bij iedere stap van het afscheid. Toch zal niet alles even bewust zijn gedaan of gevoeld.

Dat komt vaak pas later, wanneer de foto's worden teruggekeken. Wat je op die dag hebt gemist, wordt zichtbaar in de beelden en maakt het verhaal compleet. Zo kunnen zij terugkijken op een afscheid dat zij stap voor stap, samen, hebben doorlopen.

Een afscheid waarin iedere stap er mocht zijn.

Huiting Uitvaartverzorging

28/07/2026

Slapen zonder zijn knuffel? Dat ging natuurlijk niet. Dus die ging mee. Net als die allerlaatste kus van zijn moeder.

Kleine momenten. Grootse momenten. Momenten die je op dat moment misschien niet eens bewust beleeft, omdat je midden in de emotie zit. Omdat alles zo snel gaat. Omdat je hoofd vol zit met wat er allemaal gebeurt.

En juist daarom leg ik ze vast.

Die kleine gebaren, die ene blik, een knuffel, een kus. De dingen die op het moment zelf zo vanzelfsprekend lijken, maar later ineens zo ontzettend waardevol blijken.

Om terug te kunnen kijken. Om te herinneren hoe het was. Om de momenten die je toen misschien niet helemaal bewust hebt opgeslagen, toch voor altijd dichtbij te kunnen houden.

Want soms zijn het juist de kleinste momenten die later het meest betekenen.

Huiting Uitvaartverzorging