26/03/2026
Je hoeft mij niet te vertellen wat hard werken is. Ik ben moeder van vier kinderen. Er is altijd wel iemand die iets nodig heeft. Altijd iets dat geregeld moet worden. Altijd een planning die nét weer anders loopt dan gedacht.
En daarnaast run ik mijn eigen bedrijf. Mijn studio is aan huis. Wat betekent dat werk en privé eigenlijk de hele dag door elkaar heen lopen. De ene minuut ben ik moeder. De volgende ondernemer. Daarna weer regelaar, chauffeur, luisterend oor. En ergens tussendoor probeer ik ook nog gewoon mezelf te zijn.
Het is schakelen. De hele dag door.
En terwijl ik dit opschrijf, zie ik twee oogjes mij vragend aankijken…
of hij misschien even uitgelaten wordt.
Precies dat.
Het leven dat gewoon doorgaat. Altijd. En eerlijk? Dat is niet altijd makkelijk.
Er zijn dagen dat alles soepel loopt. En er zijn dagen dat het voelt alsof ik overal nét een beetje tekortschiet. Maar wat ik wél weet, is dat het goed komt.
Omdat ik dit niet voor niets doe. Omdat dit mijn leven is. En omdat ik er bewust voor kies.
Wat ik nog aan het leren ben… is om niet alleen voor iedereen te zorgen,
maar ook voor mezelf. Niet pas als alles af is en niet pas als het rustig is. Maar juist tussendoor.
Deze week ga ik met twee vriendinnen naar de sauna. Even uit de rol van moeder. Even uit de rol van ondernemer. En even niets hoeven. Gewoon zijn.
En ik merk nu al dat alleen dát vooruitzicht iets doet. Alsof er weer ruimte komt.
Misschien herken je dit. Dat je zo gewend bent om te zorgen, te regelen, door te gaan… dat je jezelf soms een beetje vergeet. Niet expres, maar het gebeurt gewoon. Voor mij zit het hem niet in grote veranderingen, maar in kleine momenten.
Even stilstaan, even ademhalen, even voelen: wat heb ík nu nodig?
En misschien begint het daar. Niet bij perfect in balans zijn, maar bij jezelf af en toe weer even terugvinden.
Hoe zorg jij voor jezelf?
🤍
