02/06/2026
Een aantal jaar geleden volgde ik een NLP-opleiding.
Tijdens die opleiding kwamen veel verschillende oefeningen voorbij.
En één van die oefeningen is me altijd bijgebleven.
Ik zat er goed in. Stelde goede vragen.
De persoon tegenover mij ging er goed op in.
En toch begonnen mijn handen te trillen.
Ik begreep er op dat moment niets van.
Alles ging goed. Waarom reageerde mijn lichaam zo?
Maar het leerde me iets wat ik tot op de dag van vandaag nog met me meeneem.
Mijn lichaam reageerde op het geven.
Op het aanwezig zijn voor een ander, terwijl ik vergat bij mezelf te blijven.
Trillen was mijn grens.
Wat ik sindsdien zie in mijn werk als fotograaf met ondernemers:
dit patroon komt overal terug.
Geven gaat makkelijk. Nemen voelt ongemakkelijk.
Voor mij was de grootste les dat nemen ook een vaardigheid is.
Eentje die ik steeds meer heb ontwikkeld.
Hulp accepteren. Een compliment binnenlaten zonder meteen te zeggen: “Ah dankje, maar...”
Ken je dat? Dat “maar” dat er altijd achteraan komt?
Dat is precies waar het zit.
Welk signaal geeft jouw lichaam als het te veel wordt?
Liefs, Lisa