Marcel R fotografie

Name: Marcel R fotografie
Address: Dokkum, NL
Telephone: +31653461343

Startpagina
Nederland
Dokkum
Marcel R fotografie

Fotograaf ©️, en videograaf, EnRenou (MarcelRfotografie), marketing en content specialist, verbinder en eigenaar Dark Sky Wadden

25/07/2026

Goedemorgen, Friesland.
Een nieuwe zomerse dag breekt aan met rust, nevel, de molen van Hantum en een zon die langzaam boven de horizon verschijnt.

Fijne dag allemaal! ☀️

24/07/2026

Thuiskomen.

Na een tijd waarin Ameland mijn toevlucht was, merk ik dat ik ook hier weer kan ademen.

Vanavond stapte ik op de fiets, zonder plan. Gewoon richting het wad. Naar ’t Skoar. Een plek waar ik al jarenlang kom en waar de stilte nooit leeg voelt.

Er was geen haast. Geen moeten. Alleen de avond die langzaam kleur kreeg, het drooggevallen wad, de wolken die het laatste zonlicht vingen en de rust die steeds iets meer terugkeert.

Ik besef steeds vaker dat rust geen plek is die je kunt vasthouden. Het is iets wat langzaam weer in jezelf mag groeien.

Dat is wat deze avond voor mij betekende.

Niet op zoek naar iets nieuws.

Maar weer even thuiskomen.

’t Skoar, Waddenzee
24 juli 2026

22/07/2026

Meer dan een fiets.

Je koopt een mountainbike.

En dan blijkt het veel meer te zijn dan een mountainbike.

Vorig jaar waren we met z’n drieën op Ameland. Ik huurde fietsen voor Mathis en Patrique. Eén van de mountainbikes had geen standaard. Een detail waar je op dat moment geen aandacht aan schenkt.

Begin dit jaar kreeg ik de kans om juist bij datzelfde verhuurbedrijf mijn eigen mountainbike te kopen. Van alle fietsen reed deze het fijnst. Zonder twijfel koos ik hem.

Pas later viel het kwartje.

Alles wijst erop dat dit dezelfde mountainbike is waarop Mathis vorig jaar reed.

Ik heb er inmiddels zelf een standaard op laten zetten. Praktisch voor alle kilometers die nog gaan komen. Maar de herinnering aan die mountainbike van vorig jaar is gebleven.

Sindsdien is hij met mij mee op pad. Over Ameland, langs de Waddenzee, door de duinen en straks ook naar Noorwegen. Over wegen die we twee jaar geleden samen reden.

Dat maakt me blij.

En tegelijkertijd raakt het me diep.

Want iedere kilometer herinnert me ook aan degene met wie ik zo graag nóg eens samen had willen fietsen.

Misschien is dát wel wat rouw uiteindelijk doet.

Het neemt de liefde niet weg.

Het leert je hoe je de liefde met je mee kunt blijven dragen.

Deze mountainbike is voor mij geen bezit meer.

Hij is een metgezel.

Een stille herinnering aan waar we samen zijn geweest…

en een uitnodiging om, met Mathis en Patrique in mijn gedachten, nieuwe herinneringen te blijven maken.

Want herinneringen maak je niet alleen met de mensen die naast je fietsen.

Sommigen blijven voor altijd met je meerijden. 🤍❤️

19/07/2026

De natuur schoof toch heel even een gordijn open.

Gisteravond leek het er eerlijk gezegd niet op.

Tijdens de zonsondergangstocht naar Engelsmanplaat voeren we met de Waddenschipper.com onder een donkere grijze lucht de Waddenzee op. Er viel regen, de wind trok stevig aan en even leek het alsof de zon zich deze avond niet meer zou laten zien.

Maar de Wadden hebben hun eigen plannen.

Alsof iemand heel even een gordijn opende, brak de zon ineens even door het wolkendek. De lucht kleurde goud, de regenwolken werden onderdeel van het decor en iedereen viel stil. Van die momenten waarop je niets hoeft te zeggen, omdat de natuur alles al vertelt.

Dat is precies waarom geen enkele tocht naar Engelsmanplaat hetzelfde is. Je kunt het weer voorspellen, maar nooit de magie. En misschien is dát wel de grootste kracht van het Wad: juist wanneer je denkt dat het voorbij is, laat het je soms nog één keer versteld staan.

Deze foto’s maakte ik gisteravond tijdens de zonsondergangstocht naar Engelsmanplaat. Een avond die begon met regen en harde wind, maar eindigde in een zonsondergang die niemand aan boord snel zal vergeten.

Heb jij ook weleens een zonsondergang meegemaakt waarvan je dacht dat hij niet meer zou komen, maar die uiteindelijk alle verwachtingen overtrof?

📸

18/07/2026

Thuiskomen blijkt ook een reis te zijn.

Na bijna vier maanden op Ameland ben ik eergisteren weer echt thuisgekomen.

In die tijd ben ik tussendoor wel thuis geweest, maar dat voelde anders. Ik wist steeds dat ik weer terug zou gaan naar het eiland. Er zat nog een vervolg aan die periode.

De laatste dagen op Ameland merkte ik juist dat het goed was. Ik kreeg weer zin om naar huis te gaan. Dat voelde als een bewuste stap.

Maar gisteren werd ik wakker met een gevoel dat ik niet direct kon plaatsen. Ik was moe, er kwam weinig uit mijn handen. Ik ben wat gaan fietsen, heb op de bank gelegen en voelde vooral dat mijn lichaam om rust vroeg.

Vandaag is dat gevoel er opnieuw.

En langzaam begin ik te begrijpen wat er gebeurt.

Misschien ben ik niet terug bij af.

Misschien ben ik gewoon aan het landen.

Ameland is voor mij veel meer dan een eiland. Het gaf me rust, ruimte en de mogelijkheid om stap voor stap weer adem te halen. Nu ik echt thuis ben en ook voel dat ik hier wil blijven, merk ik dat mijn hoofd en lichaam opnieuw moeten wennen.

Niet omdat het slechter gaat.

Maar omdat er iets wordt losgelaten wat maandenlang is vastgehouden.

Herstel verloopt niet in een rechte lijn. Het kent golven, overgangen en nieuwe fases. Misschien is dit er één van.

De komende tijd leg ik de lat niet hoog.

Ik geef mezelf de ruimte om te landen. Om te voelen. Om te wennen aan een nieuwe fase.

Ik vertrouw erop dat ook dit gevoel weer voorbijgaat.

Want thuiskomen is meer dan de reis naar huis.

Het is ook de reis terug naar jezelf.

16/07/2026

Soms ben je er weer aan toe.

Vandaag kwam ik weer thuis.

Niet alleen vanuit Ameland, maar ook een beetje dichter bij mezelf.

De afgelopen maanden woonde ik tijdelijk op Ameland. Daar maakte ik ontelbare kilometers over het strand en door de duinen. Op de mountainbike, met de wind in mijn gezicht, de zee naast me en de stilte om me heen. Het hielp me, stap voor stap, om weer wat rust te vinden.

En toen ik vandaag thuiskwam, stond daar mijn motor.

Sinds het overlijden van Mathis had ik hem niet meer aangeraakt.

Deze motor is zoveel meer dan een motor. Mathis was er gek op. Hij droomde ervan om later zijn motorrijbewijs te halen, zodat hij er zelf op zou kunnen rijden.

Die droom blijft voor altijd een droom.

Afgelopen winter heb ik de motor helemaal technisch in orde laten maken door Bernard Motoren en Banden. Alles was klaar voor een nieuw seizoen.

Alleen ik nog niet.

Vandaag voelde het anders.

Ik trok mijn motorpak aan, zette mijn helm op en reed. Geen lange tocht. Gewoon even naar Holwerd. De wind weer voelen. De motor weer horen. Even zijn.

Het was een rit met twee gevoelens tegelijk.

Verdriet.

Maar ook een gevoel van vrijheid.

Ik merk dat er langzaam weer ruimte ontstaat om nieuwe herinneringen te maken. Niet omdat het gemis minder wordt. Dat zal altijd onderdeel van mijn leven blijven.

Maar omdat liefde niet stopt wanneer iemand er niet meer is.

Ik heb nog een geweldige zoon met wie ik nog mooie motortochten hoop te maken. Dat vooruitzicht geeft me kracht.

En misschien is dát wel wat herstel is.

Niet vergeten.

Niet loslaten.

Maar voorzichtig weer durven leven.

❤️

Tot slot wil ik graag de onbekende vrouw bedanken die spontaan aanbood om een paar foto’s van mij op de motor te maken. Ik ben vergeten naar je naam te vragen, maar dankjewel. Ook voor ons korte, open gesprek. Het zijn soms juist die onverwachte ontmoetingen die je eraan herinneren hoeveel vriendelijkheid er nog is. Dankzij jou sta ik deze keer niet alleen áchter de camera, maar ook ervoor. Dankjewel.🙏

Adres

Dokkum

Telefoon

+31653461343

Website

http://Www.marcelrfotografie.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Marcel R fotografie nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.