03/09/2026
Soms vergeet ik hoe bijzonder mijn werk eigenlijk is.
Ik fotografeer niet alleen een mama met haar kind.
Ik fotografeer een hand die straks groter wordt.
Een lach die over een paar jaar anders klinkt.
Een knuffel waarvan niemand weet dat het misschien juist díé knuffel was die ze zich later zal herinneren.
Deze lieve mama stuurde mij na onze shoot woorden die mij diep raakten.
“I had tears in my eyes…”
Niet omdat de foto's perfect waren.
Maar omdat ze tijdens het kijken terug werd gebracht naar dat ene moment met haar zoon.
En misschien is dat wel het mooiste wat fotografie kan doen: niet alleen laten zien hoe iets eruitzag, maar je opnieuw laten voelen hoe het voelde.
“We felt very comfortable with you.”
Dat betekent voor mij meer dan duizend complimenten. Want wanneer een kind vrij mag spelen en een mama zichzelf mag zijn, ontstaan de herinneringen die je niet kunt regisseren.
En haar laatste woorden draag ik nog steeds met me mee:
“It has created wonderful memories for us.”
Dat is waarom ik dit doe. 🤍