21/02/2026
Deel 1
Mijn dassenvriendin Connie en ik wilden samen naar een vogelhut, en boekten vogel en marterhut de grote Heide in Heeze. Zo’n 2 maanden geleden besloten we op donderdag 19 februari een dag en avond in deze hut te gaan fotograferen. Hoe dichterbij de datum kwam hoe meer opgewonden ik werd want er werd sneeuw voorspeld. Het zal toch niet? De dag ervoor alle batterijen opgeladen, kaartjes leeggemaakt en proviand ingekocht. Het wordt een lange dag en dan moet je wel genoeg eten en drinken bij je hebben. Alles verpakt in geluid gedempte verpakking met het oog op de marterachtigen. Naast proviand ook gekeken naar de juiste kleding. Het beloofd koud te worden, natte sneeuw en een koude wind. Laagjes aan, in totaal zonder mijn jas 5 lagen op mijn bovenlijf en 3 lagen lange broeken. Warme laarzen, muts en sjaal, een plaid die ik altijd als een rok rondom mijn benen drapeer. Zo blijf ik rondom warm én als laatste mijn schapenvachtje waar ik op kan zitten. Heb ik alles? Ik vergeet bijna nog de handdoek en schoonmaakdoekjes om alles weer netjes te maken voordat we vertrekken.
Ik logeerde deze week in het Brabantse land, slechts een 3 kwartier van de hut en ook Connie woont in de buurt ,want vanuit mijn woonplaats is het zeker 1,5 uur rijden. Donderdag om half 8 vertrekken we bepakt en bezakt en vol goede zin. En ja, het sneeuwt!! Het is wat natte sneeuw maar gelukkig blijft het liggen. Gelukkig is het niet al te druk en rond half 9 zijn we op de plek van bestemming. We spreken af dat we eerst onze camera’s installeren en daarna gaan voeren! De ervaring leert mij dat ik al meerdere keren heb meegemaakt dat er direct na het voeren de eerste vogels al komen en dan ben je al te laat met fotograferen. Als we de deur van de hut openen ben ik aangenaam verrast wat ik zie. Mooie, verrijdbare stoelen die ook nog eens lekker blijken te zitten. Een toilet, wat echt een pluspunt is, luiken van binnenuit, spiegelglas (wat nu wel erg comfortabel is i.v.m. de kou, en zelfs een kachel.Terwijl ik de hut gezellig maak gaat Connie voeren. Alles is netjes klaargezet door Irmo. En nee, geen slingers en ballonnen in de hut maar alles gestructureerd en de spullen die we niet gebruiken netjes opgeborgen. Als de luiken geopend zijn verbaas ik me over de prachtige plek. Wat een ruimte rondom de vijver, en wat kun je heerlijk ver weg kijken. Kortom, ik geniet nu al en er is nog niet eens 1 vogel voor de hut. Maar dat duurt niet lang want de vogels zitten al op Connie te wachten. En wanneer zij ook zit kan het feest beginnen. Het duurt dan ook niet lang voor we beginnen met schieten, jawel het schieten van plaatjes!
Niet veel later komt de eerste eekhoorn vanuit het bos naar ons toe. Wat een beauty. Met de sneeuw erbij is dit zo’n groot cadeau, ik kan mijn geluk niet op! Er verschijnt een tweede eekhoorn. Ze rennen achter elkaar aan maar ze eten ook ieder van het voer dat we neergelegd hebben. Wat zo schattig is om te zien is dat ze hun wangen volproppen met nootjes en een paar meter verder het voer begraven. Er volgt nog een 3e eekhoorn die veel donkerder van vacht is. Wat zijn het ontzettende leuke dieren om te zien en om vast te leggen.
Terwijl ik zit te kijken zeg ik tegen mijn maatje, hé wat beweegt daar nou? Achter een stuk hout zie ik af en toe de sneeuw bewegen. Zou er een muisje zitten? We volgen het geheel en dan zie ik dat er een gang naar boven gewerkt is, onder de sneeuw. Wanneer later de sneeuw verdwenen is zie ik duidelijk een mollengang. Wat leuk om te volgen. De mol hebben we overigens niet gezien.
Wat we wel gezien hebben is als eerste bijzondere vogel, de keep. Een vogel die vaak tussen de vinken verblijft. De man is prachtig van kleur maar ook zien we later een vrouwtje. De keep zie ik alleen in de winter, een echte wintergast en is best bijzonder om te zien.
Eén van de andere soorten die ik zelden zie is de middelste bonte specht. En ja, ook deze laat zich een paar keer goed bekijken voor de hut. Wat een mooie vogel is dat! Naast deze 2 zien we uiteraard nog veel meer; boomklever, kraai, vink, gaai, lijster, merel, koolmees, pimpelmees, grote bonte specht en roodborst. In de middag wordt het wat rustiger en de sneeuw gaat ook langzaam verdwijnen. Wat mij wel opvalt is dat de vogels, waaronder de pimpelmees en de merel toch gaan badderen. De kou deert hen niet. We hebben zolang mogelijk uitgesteld om de kachel aan te maken maar op een gegeven moment, halverwege de middag besluiten we hem toch aan te maken. Wat is dat heerlijk. Een weldadige warmte vult de hut en gelukkig zijn er 2 ventilators die het beslagen glas in no-time weer schoonmaken. De 2e helft van de middag is wat minder interessant maar we hebben de avond nog waar we de marterachtigen hopen te zien. Maar de dag kan al niet meer stuk met de aanwezigheid van sneeuw en heel veel mooie soorten.
Hoe de avond/nacht is verlopen vertel ik jullie morgen.
