Burra & Kooka

12/10/2020

11/09/2020

Moeder de vrouw. Woorden die zoveel kracht hebben en tegelijkertijd zó gereduceerd tot iets denigrerends gebruikt kunnen worden. In deze maatschappij wordt er vaak verwacht dat je vrouw bent alsof je geen kinderen hebt en moeder bent alsof je geen werk hebt. En dan dat individualistische aspect.. where is the village it takes to raise a child?

Ik weet niet of het aan mijn generatie ligt of dat er iets in de lucht hangt, maar we pikken het steeds minder. We volgen onze natuur en proberen in het huidige systeem manieren te vinden om het te ontwrichten. Want het voelt zo onnatuurlijk voor veel moeders om drie maanden na de geboorte de baby weer achter te laten bij een ander en met je mombrain weer aan de slag te gaan. De navelstreng is energetisch nog verbonden! Niet voor niets dat in landen om ons heen de kraamtijd circa een jaar is. En ook ik ken de moeders die zeggen dat het fijn is om zo snel weer aan de slag te gaan, even uit die moederrol te stappen. Maar dat bevestigt voor mij alleen maar dat die ‘village’ ontbreekt. Geen wonder dat het ouderschap zo zwaar is als je grotendeels alles in je eentje of met je partner moet doen. We leven zo enorm dicht op elkaar, maar we zouden veel meer voor elkaar kunnen betekenen. Even op elkaars kinderen passen, een boodschapje doen, eten met elkaar. Samen in hetzelfde schuitje lief en leed delen.
�Soms denk ik terug aan mijn jeugd, hoe ik elk weekend en elke vakantie naar de camping ging. Hoe we de tafels aan elkaar schoven en met meerdere gezinnen aten. Hoe ik meeging met een vriendin en haar ouders om boodschappen te doen. Hoe de mannen met elkaar gingen vissen, hoe de vrouwen samen een boekje lazen met een grote pot koffie. Zo moeilijk is het eigenlijk niet om die village te creëren, maar toch zou ik niet weten hoe mijn buurvrouwen heten. Hoe is het ouderschap voor jou?

21/08/2020

Jesse zag net een 🕷, zo’n hooiwagentje. Ik vermoed dat het spinnetje lekker lag te tukken, want hij lag een beetje scheef en stil. Ik had hem gisteren ook al zo gespot en toen ik controleerde of hij leefde liep hij weg. Toen Jesse hem net zag legde hij zijn tandenborstel neer en wilde hij de spin pakken. Hmm, dat leek er toch wat gewelddadig aan toe te gaan, in ieder geval voor de spin. Ik haalde Jesse zijn hand zachtjes weg en probeerde de spin veilig op mijn hand te laten lopen. Die durfde op zijn b***t niet op mijn grote enorme hand te klimmen, logisch ook. Ik pakte hem heel zachtjes op en zette hem in de plant. En toen poetsten we beide onze tanden weer verder. Terwijl ik voor de spiegel stond dacht ik na. Dit was de eerste ervaring voor Jesse met een klein dier, een insect. En ik liet zien dat deze niet dood hoefde, dat ik hem met zorg wilde verplaatsen zodat hij zijn leven verder voort kon zetten. Iedereen kent het beeld wel van iemand die bij een spin irrationeel gilt en dan 💥, een spin dood slaat. Een respectloos einde voor een insect. Maar wat voor signaal geef je af aan een nieuw mensje dat alles nog moet leren? Dat het oké is om een ander levend wezentje af te maken omdat je denkt dat het vies is, of omdat je er angst voor voelt? Iets dat onbekend of anders is dan jij verdient het dan om te worden gemept? Hoe je er mee omgaat zet de toon. Stel je voor dat een gehele generatie kinders vanaf het begin van hun leven leert om te zorgen voor de allerkleinste inwoners van onze planeet, hoe zou het dan gaan met problemen als de bio-industrie en racisme? Food for thought..

28/07/2020

Het is zo bijzonder wat ons lichaam allemaal kan.

Ik verwonder me er nog elke dag over als ik naar m’n eigen zoontje kijk en bedenk dat hij ooit zo ienemienie was, zo groot als een erwt, haha.

Ik vond het enorm leuk en magisch om met 38 (!) weken te mogen fotograferen in Friesland. Met Marije haar prachtige kleding en kalme uitstraling en Ovan die een heerlijke lunch maakte voor ons was het echt een hele leuke dag. 🧡🧡🧡 @ AMKINA

13/07/2020

🧡🧡🧡📸✨ vandaag op en neer naar Heerenveen geweest voor een bijzondere zwangerschapsshoot.

.
Achter de schermen foto van de shootdag met - zijn jullie ook benieuwd ✨
____

12/07/2020

Ik zit nog een beetje op een wolk na de shoots van vandaag. Zo’n lekkere buzz. Een gevoel van voldoening, ken je dat? Ik ben zó enorm dankbaar dat ik mensen een fijne fotoshootervaring mag geven én prachtige herinneringen voor ze mag vastleggen. En eigenlijk voelt het gewoon alsof ik met vrienden chill. We lachen, kletsen en doen maar wat er in ons op komt. Zo easy going is het eigenlijk. Want zelf vond ik het vreselijk om als kind op de foto te gaan. Dat verplichte lachen, ik ging als rebel dus juist niet lachen. Mijn ouders vonden dat oké, maar soms hadden we een tante die dan ging mekkeren, haha. Met als gevolg dat ik dus dichtklapte en helemaal niet meer naar de fotograaf wilde kijken. 😂 Die ervaring maakt dat ik nu wel weet hoe het niet moet. Daarnaast word ik niet warm of koud van een fake smile in de camera. Nee, lekker met zand spelen of bloemen plukken of een boekje lezen. Of gewoon helemaal los zelfs een flik flak doen, dat zijn gewoon de momenten die voor mij de leukste, echtste momenten opleveren. Vooral net ervoor en net erna. Als je gewoon niet op die grote camera gefocust bent.. 😉 Vertel ik zojuist een van mijn geheime fotoshoot tactieken? Jep, haha! 🧡

07/07/2020

Deze zondag (12 juli) is er weer een Moeder & Kind Shootdag, deze keer in Hoek van Holland. Er is nog één plekje vrij, om 14:00 uur.

Maar waarom zou je zelf op de foto gaan met je kinderen?

We maken ontelbaar veel foto's van onze kinderen, maar hoe vaak staat een moeder zelf op de foto? Het zijn vaak zeldzame keren dat iemand anders haar ook eens op de kiek zet uit zichzelf, tenzij ze er zelf om moet vragen. En laten we eerlijk zijn, niet elke moeder doet dat. Maar als we later door de fotoalbums bladeren mag mama niet ontbreken, toch? Elke moeder verdient een Moeder & Kind Fotoshoot, waar ze met aandacht op haar mooist wordt vastgelegd ten midden van wat haar het meest dierbaar is: haar kind.

Lees verder op de site 🧡 https://www.burraandkooka.nl/moeder-kind-fotoshoot/

07/07/2020

De vrouwen die een zwangerschapsshoot cadeau krijgen zijn.. ✨ Marije & Renee, toevallig beiden via Instagram meegedaan. Ik kom jullie in deze bijzondere tijd met veel liefde vastleggen. 🧡

Natuurlijk kun je altijd een (zwangerschaps)shoot bij me boeken of cadeau geven aan iemand. Als je vrijblijvend mijn fijne infobrochure wilt ontvangen, vraag hem dan hier gemakkelijk aan: https://www.burraandkooka.nl/brochure/ 📸

03/07/2020

Zwangerschapsshoot cadeau krijgen? Lees verder..

• • •
Ik kan het me bijna niet meer voorstellen. Een jaar geleden liep ik zelf met een mooie, ronde buik. Wat een bijzondere tijd was het. Ik vertraagde, zegde mijn fotostudioruimte in het centrum van Rotterdam op, begon aan mijn verlof en.. probeerde de hittegolf te overleven, haha. Ik wilde geen fotoshoot. Dat had ik besloten. Ik zou het wel doen met de spiegelselfies en de foto’s van de vakantie. Tot ik gevraagd werd voor een kunstproject van een fotograafcollega. Zo hing ik ineens half naakt groot gedrukt op plexiglas in een art expo. En wat vond ik dat tof. Dat ik alsnog bijzondere foto’s heb met mijn grooote buik, ik was immers al 37 weken tijdens de shoot. Terugdenken aan die tijd gaat veel makkelijker als je er foto’s van hebt. Het eerste huis van je kindje is het waard om goed vastgelegd te hebben. Hoe je je ook voelt tijdens de zwangerschap, het is zo’n enorm bijzondere tijd en het is zo ontzettend knap wat lichamen kunnen. Daarnaast kunnen foto’s ook helpen om ingrijpende, bijzondere geb***tenissen een plek te geven. Want of alles nu perfect verloopt of iets minder soepel, een zwangerschap, bevalling en het ouderschap is een verandering die veel teweeg brengt. En omdat ik zo geloof in de kracht van foto’s, heb ik besloten om niet een, maar twee zwangerschapsfotoshoots cadeau te doen. De pure momenten met je mooie buik, ongedwongen vastgelegd in je eigen comfortabele omgeving.

• • •
Hoe maak je kans? Ben je zwanger, volg mij hier op Facebook en vertel in de comments hieronder waarom je graag een zwangerschapsshoot wilt en hoeveel weken zwanger je bent. Ben je nu (nog) niet zwanger, dan kan je iemand anders misschien wel heel blij maken door alle zwangeren die je kent te taggen in de comments hieronder. Als je getagd wordt, moet je zelf ook nog even meedoen natuurlijk.

Je kunt ook meedoen op Instagram. De shoot zal plaats vinden binnen 2 maanden en foto’s mag ik, in goed overleg, gebruiken op social media. Partners mogen natuurlijk ook op een paar foto’s, die horen er ook bij. Op dinsdag 07/07/‘20 zal ik twee mama’s-to-be blij maken. Toi toi toi! 🧡✨

25/06/2020

Een ding dat wij moeders vrijwel allemaal gemeen hebben is het feit dat we alle lessen uit ons eigen leven nemen en daar iets van proberen te kneden, waardoor we iets meegeven aan onze eigen kinderen wat hun leven hopelijk nog beter maakt dan ons eigen. Het vergt het nodige bewustzijn en dat kan op zijn b***t weer heel confronterend zijn. Het gaat niet om het voorkomen van kleerscheuren, alle lessen komen met een reden. Maar als wij onze negatieve patronen nu helen, geven we ze ook niet door. En dat vind ik moedig, mooi en inspirerend. Ik deed deze week twee keer een free writing opdracht, waar ik alles opschreef zonder te redigeren. Eerst 10 minuten met een timer schrijven schrijven schrijven om uit m’n hoofd te komen en daarna bewust wat vragen beantwoorden. Wat wil ik hebben? Wat wil ik zijn? Wat wil ik doen? Een tweede free write opdracht met steeds diepere vervolgvragen bracht me ontroerende inzichten. Ik heb ergens diep verstopt dat ik ‘populair zijn’ iets smerigs vind. Dat is ontstaan op de basisschool waar ik zag hoe de populaire meisjes stuk voor stuk elkaar opstookten en ruzies creëerden. Ik wilde daar niet bij horen, dus werd gepest. Zelfs op de kunstacademie (HBO) zat ik nog in een klas waar de populaire meiden mij negeerden als ze met elkaar waren, maar één op één deden ze wel aardig. Ik kon hier niks mee. En het zit blijkbaar nog diep verweven in mij. Alsof ik nu niet groots mag spelen en ‘populair’ mag zijn. Terwijl ik wél impact wil maken, mijn talenten in wil zetten om een betekenisvol verschil in iemands leven te brengen. Dus dit is een van mijn patronen. Ik wil hem graag doorbreken. Dit doe ik door mij zo authentiek mogelijk te laten zien. Door open en eerlijk te zijn. Door dicht bij mijzelf te blijven. Door mezelf compleet te accepteren. Nooit gedacht dat ik dit nog een plekje zou moeten geven. Maar mooi vind ik het wel, dat het nu tijd is om dit aan te pakken. Het moederschap is een sneltrein van bewustwording. Ik daag je uit ook een free write opdracht te doen. Kijk eens of je er iets mee kunt naderhand. En als je durft te delen, vertel dan eens welk patroon doorbroken gaat worden. Enne, wees lief voor jezelf, mooie mama. 🧡 @ Broekpolder

21/06/2020

MOEDER & KIND SHOOTDAGEN ✨
Is het voor jou de hoogste tijd om herinneringen vast te laten leggen? Goed nieuws; na het succes van de vorige keer komen er weer 2 Moeder & Kind Shootdagen aan!

Een tikkeltje anders nu met twee locaties. Kies het fotogenieke natuurgebied de Broekpolder te Vlaardingen óf de duinen van Hoek van Holland. Je kunt voor zondag 28 juni of zondag 12 juli 2020 een tijdslot boeken. In een uur tijd fotografeer ik Moeder & Kind. Op de site vind je alle informatie en reserveer je je plek.

Hoek van Holland is al half vol. Oh ja.. boek je vandaag nog, dan krijg je hem nog voor de Special. Wees snel, op=op. 🧡

https://www.burraandkooka.nl/moeder-kind-fotoshoot/

20/06/2020

Een ode aan de eigenwijze mama. De tienermama, de 40+ mama, de ik-doe-het-wel-single-mama. De mama via ICSI, de mama die niet wist dat ze mama zou worden, de mama’s die geen vrouw zijn. De laatste weken heb ik met veel mama’s gesproken. Krachtige mama’s, slimme mama’s. Mama’s die het altijd helemaal doen op gevoel, op instinct. Mama’s die meehuilen met een baby waarbij ze Cry It Out toepassen bij de buren. Mama’s die zich verdiepen in confronterende materie om zichzelf te helen, zodat ze hun kroost geen patronen overhevelen. Mama’s die hun kindjes volgen. Mama’s die borstontstekingen doorstaan en niet opgeven. Mama’s die leeuwinnen zijn, met een vleugje zeemeermin. Mama’s die hun jongens roze aantrekken en hun meiden jurkjes met autoprint. Mama’s die mediteren, tijd voor zichzelf maken om een betere mama te zijn. Mama’s die eerlijk zijn over de duistere kant van de wereld en toch een veilig nest bieden. Mama’s die voelen. Mama’s die wel of niet vaccineren. Mama’s die dragen, mama’s die de kinderwagen voortduwen. Mama’s die met de kleine in de draagzak de kinderwagen voortduwen. Dit is een ode aan de eigenwijze moeder. Een goede mama. Een mama met innerlijke wijsheid. Welke keuze ze ook maakt, hoe ze haar keuze ook maakt, de eigenwijze mama heeft lief en die liefde gaat dwars langs de meningen en bevindingen van anderen heen. Ook als dit andere mama’s zijn. Goedbedoelende andere mama’s of felle, neerbuigend overkomende andere mama’s, die op hun b***t ook weer eigenwijze mama’s zijn. Eigenwijze mama’s moeten het op hun eigen manier doen. Maar altijd blijven ze onderzoeken, ze durven fouten toe te geven, geloven niet alles dat ze horen en zetten vraagtekens bij de standaard. Elke mama bewandelt haar eigen pad. Het pad dat precies past bij haar kind. Bij haarzelf. Ook zij is opnieuw geboren.

••• Misschien herken je jezelf in deze ode, bedankt voor de inspiratie die je me gaf door gewoon jezelf te zijn. En .momlife bedankt voor je liefdevolle steun, de kennis die je altijd deelt, de passie die van jou af spat. Je bent zo’n mooi mens en ik voel me vereerd dat ik jou en je dochters zo mooi heb vast mogen leggen. 🧡 @ Utrecht, Netherlands