08/06/2023
5:32 𝐩𝐦
— nahuman ragyud akoang klase sa 4:00 to 5:30 pm. and as usual, if dili init or ulan, usahay galakaw rako sabay ang mga studyante. i think trademark napud sa mga student ning kada hapon mamaktas sabay ilahang mga classmate or friends. aside sa makatipid, syempre maghulat ta sa chika sa atua kauban sa mga ganap sa skul. samtang galakaw ko sa pathway, sa akoang likod, naay gasunod na students. i didn’t mind if unsa ilaha topic kay busy manpud ko tuplok sa akoang phone while walking pero naay kalit nagpa-stop sa akoa while typing.
“besh, sure namo nga mag-shift mo? laina ninyo uy mamiya man! ana baya mo last year di mo mubalhin tapos ana walay biyaay”, ingon pa sa isa ka student na murag joke ang pagkasulti niya pero you can feel the disappointments and kasakit sa iyahang tingog.
nipaspas kog lakaw. i dunno if unsay reaction sa iyahang kauban pero paglingi nako, nisakay na ang isa og habal-habal ug ang isa nitabok na pud sa pikas dalan. gainusara na lang sa pathway ang isa ka student while ginatrapuhan niya iyahang mga mata samtang ginatan-aw niya ang mga kauban niya nga nihawa ug gapayo sa iyaha.
— lahi ang kinabuhi sa college compare sa elementary or hayskul. but in college, daghan ka kinahanglan i-prioritize ug muabot ang panahon nga need nimo i-sacrifice and i-let go ang mga butang sama sa mga tao na nakauban nimo pagpa-enroll and pagsulod sa isa ka course. kabantay ka? katong elementary ka and hayskul ka, pipila na lang ka mga close friends nimo ang naa kay kontak or constant communication karon. miskig facebook friend mo, ni isa ka pm, halos wala nakay madawatan. usahay makadawat rakag pm if naay namatay sa inyuha nga batch or namatay inyuhang pinakapaborito nga teacher. usahay pud sa isa ka GC na lang mo matapok nga gaplano og reunion or gathering pero at the end of the day di gihapon madayon. usahay pila na lay mabilin sa GC kay nang-leave na.
college life is all about setting your priorities. stage sa imo life for you to prepare what’s best for you and how you build your tomorrow. di na madalag ngisi-ngisi or chill-chill ra ang mga butang. unlike sa hayskul pwede ramo magtapok anytime or magsabot manlaag or mangaligo dagat weekends. na pwede ramo mag-cutting class. sa college, di na madalag char-char ang all. the point is, ang college di na madala og kung unsay gikuha sa imo bff mao pud to imuha kuhaon aron kanunay mo mag-uban. dili ni siya ang point and stage sa life nga pwede raka muingon nga “walay biyaay ha! kung unsa imo course, mao pud na akoa. dapat sabay-sabay ta ninyo tanan. walang iwanan”. pipila ray nakahimo ani pero majority, dili ni gakahitabo.
remember, dili mamahimo nga ang choice sa isa ka tao, always or nakadepende sa laing tao. kung mahitabo man, swerte ka. ug kung unsay pagka-visualize nimo sa imo self for the next two, three or four years, dili mamahimo na ingon ana pud ang pagka-visualize sa laing tao. if muabot man ang punto nga need mudistansya ang tao sa imo, need mu part ways, need niya mu-set priorities kay tungod naa siyay plano, BUT it doesn’t mean nga dinha na mahuman ang tanan. it’s not being selfish. that’s how they prepare and choose what’s best for them. at the end of the day, the thought of “iya-iya tag lung-agan”.
samtang wala pa ni niabot sa imo na punto, make friends sa imo mga classmate, blockmates, schoolmates, boardmates and kinsa pa dinha nga part sa pag-build nimo sa imo self and future career. kay muabot ang panahon, mabuo og magkaila-ila ramo balik kung naa nay mu-pm sa inyo ug naapil namo sa GC nga “namatay na diay si kuan no? katong classmate gud nato…” and wala siguroy tao nga gusto makabasa og ingon ana na message.
treasure your college days sa mga tao na kanunay naa sa imo ug tinuod nga tao sa imo kay muabot ang panahon, after ninyo magtapok-tapok sa area or field wearing your toga, basig mao na na ang last day na magkita-kita mo kay kanya-kanya namog goals, focus and priorities sa life.
