Stories of Unheard

19/01/2026

Literal na kahit ano. 💪🔥🔥

12/01/2026

Isang Gabi. Dalawang Kwento.

Trabaho ang sadya, ngunit ikaw ang nasilayan.
Binabagtas ang kahabaan ng Session Road, umaasang may mahuhuling larawan—
ilaw, anino, ingay.

Ngunit sa isang sulyap, iba ang nakita.
Isang dalaga, may kamera ring dala.
Inakalang may kasama, ngunit tila pareho lang tayo ng sadya.

Sandaling tumigil ang oras.
Halos isang taon na mula nang huli kitang nakita.

Sa gitna ng lamig at ilaw ng Baguio,
may mga kwentong hindi nagtagpo,
may mga hakbang na hindi huminto.

01/01/2026

01/06/2025

Tatlong Salita. Tatlong Talata.

Makuntento.

28/05/2025

Tatlong Salita. Tatlong Talata.
Magmahal ng Lubos

Magmahal ng lubos — ating dinadalangin.
Magmahal ng lubos — yan ang ideyang ating inaangkin.
Isang pag-asang mahigpit nating pinanghahawakan,
Isang panalanging sa puso’y paulit-ulit inuusal.

Papaano ba susukatin ang salitang "lubos" kung unti-unti ay tayo ang nauubos?
Papaano nga ba ang "lubos" kung ang kanilang katiyakan ay hindi natin maigapos?
Kung ang pag-ibig ay may hangganan, saan nagtatapos ang buo?
At kung ito'y hindi tiyak, bakit pa natin pinipiling magtaya ng totoo?

Magmahal ng lubos — yan ang turo sa atin ng ating mga magulang,
Ng ating lolo't lola, ng mga g**o, ng bawat taong ating nakasalamuha.
Ngunit "magmahal ng lubos" — ano nga ba ang tunay na kahulugan ng mga salitang ito?
Nasusukat ba ang lubos? Sambit ng iba, hindi ito isang sukatan, kundi paninindigan.
Marahil ang kalubusan sa pagmamahal ay ang lakas ng loob na ibigay ang sarili,

Kahit walang kasiguraduhan…
kahit masaktan…
kahit mawalan.

27/05/2025

Eunice (Yuni), 21 taong gulang, Estudyante mula sa Lungsod Quezon

“Simula noong pandemya, nagsimula akong humanap ng paraan para kahit papaano ay magkaroon ng kita. Gusto ko kasing makatulong sa pang-araw-araw naming gastusin,” saad niya habang bahagyang napapangiti, wari’y inaalala ang kanyang mga pinagdaanan.

Isang dalagang pursigidong makapagtapos ng kursong Nursing, si Eunice ay may simpleng pangarap—ang mapaangat ang kalagayan ng kanyang pamilya. Malinaw sa kanya na ang landas na tinatahak niya ay hindi madali, ngunit pinanghahawakan niya ang layunin at pangarap bilang kanyang inspirasyon.

Nang tanungin ko siya, “Saan mo nakikita ang sarili mo kapag nakapagtapos ka na?”
Agad siyang sumagot, “Kung tutuusin, plano kong makabawi sa Bansang Pilipinas. Kahit dalawa o tatlong taon lang, gusto kong maglingkod sa mga kababayan nating nangangailangan. Isa iyong paraan ng pasasalamat ko.”

Hindi maikakaila ang lalim ng kanyang pag-unawa sa propesyong pinili niya.
“Mahirap ang kursong Nursing,” aniya. “Hindi ito basta-basta, hindi lang siya praktikal. Oo, may trabaho kang mapapasukan pagkatapos, pero hindi dapat duon umiikot ang dahilan mo. Kailangan mo ng kumpasyon sa kapwa—yung tunay na malasakit, hindi lang basta pag-aalaga. Dapat may simpatya ka, dahil hindi lang ito trabaho. Isa itong sinumpaang tungkulin.”

Sa bawat salitang kanyang binibitawan, ramdam ang dedikasyon ni Eunice—hindi lang para sa kanyang pamilya, kundi para rin sa bayan. Isa siyang paalala na sa kabila ng kahirapan, may mga kabataang handang magsakripisyo at maglingkod, buo ang loob at may pusong handang tumulong.

23/05/2025

Tatlong Salita, Tatlong Talata.

Mamuhay ng Masaya

Marami ka nang istoryang mababasa patungkol sa masayang pamumuhay,
Marami ka nang istoryang maririnig patungkol sa buhay nilang masaya.

Ngunit paano nga ba makamit ang buhay na masaya?

Nakakamit ba to ng dahil sa yaman?
Nakakamit ba to ng dahil sa kinagisnan?
Sa pamilyang buo, na walang latak ng pagkatao?
Sa trabahong gusto mo, at kumikita ng higit pa sa inaasam mo?

O baka nama’y sa katahimikan ng gabi,
Sa yakap ng kapayapaang hindi mabibili?
Sa pagtanggap sa sariling sugatan,
At sa paghilom na walang iniintay na kapalit ni tangan?

Maraming paraan para mamuhay ng masaya, pero bakit tila hanggang ngayon, may mga tao, kabilang ko, na hinahanap, sinusuyo, pinagpapaguran, ngunit hanggang ngayon, hindi parin makamtan?

05/10/2024

Namulat sa lugar kung saan maingay, namulat sa lugar kung saan magulo.

Ito ay isang kwento, hindi lang ng kung sino ako, kung hindi kung sino tayo.

Minulat sa magulong mundo simula nung pagkabata, ingay sa daan, sa skwela, hanggang sa pamilya.

Minulat sa magulong trato, senyales raw ito ng pagmamahal, hindi natin mawari kung tayo ay sinasanay para sa kakaharaping mundo, o matinding pinsala sa utak ng tao.

Lumaki at nagkaisip, natutong maglakad, magsalita, humarap sa tao.
Binalikan ang pagkabata, tila may luhang dumaloy sa mga mata.
Binalikan ang pagkabata, nakita ang bersyon ng sarili kung saan nakita mong ikaw ay masaya.

Sinabe ng iilan, magsaya habang bata pa. Dahil pagdating ng panahon, kung kelan ika'y matanda na, tanging alaala na lang ang matitira.

Salamat sa mga taong nagbigay kasiyahan, nagbigay suporta.
Salamat sa mga taong nagbigay karanasan at aral na patuloy na inaalala.

Kaya sa susunod na makakita ka ng batang masaya, tumatakbo patungo sa pangarap nya. Bigyan mo ng ngiti, bigyan mo ng pag-asa.

24/08/2024

Food is best served with love.

Thank you, Ms. Kai, for your trust. I hope these photos will boost your business's social presence.

Do you have a business and need high-resolution photos? Reach out to me!

03/08/2024

Sa mga pangil ng Maynila.

Sa mga pangil ng Maynila, tila walang pangamba.
Sa mga pangil ng Maynila, natutong mama-na ng salita.

Sa mga pangil ng Maynila, ingay namutawi.
Sa mga pangil ng Maynila, tila laging bagyo ang kakaharapin.

Ngunit hindi na kasing talim tulad ng dati ang mga pangil ng Maynila.
Tila isa na lamang dentura ang dating pangil na matatalas.