28/05/2026
Huwag mong tignan ang paglisan bilang parusa. Minsan, ang pag-alis ng isang tao ay hindi dahil nagkulang ka, kundi dahil may mas malalim na nakikita ang Ama na hindi pa kayang abutin ng tanaw mo ngayon. Inilalayo Niya ang puso mo sa mga bagay na akala mo ay kanlungan, ngunit unti-unti ka palang wawasakin.
Madalas, nadadaya tayo ng mga pamantayan natin. Akala natin kapag legal, kapag tanggap ng pamilya, kapag binilang na ng taon, o kapag ibinigay mo na ang lahat—siya na ang dulo.
Ngunit tandaan mo: kahit gaano pa kaganda ang kuwento ninyo sa paningin ng mundo, kung hindi iyon ang disenyo ng Diyos para sa buhay mo, guguho at guguho iyan para bigyang-daan ang Kaniyang mas mabuting plano.
Mabigat tanggapin, pero may mga taong dumarating sa buhay natin hindi para manatili, kundi para maging tulay. Sila ang gagamitin para matutunan mong lumuhod nang mas madalas, umiyak nang mas tapat, at kumapit sa Kaniya nang walang alinlangan.
Ang Katotohanang Dapat Mong Yakapin:
Hindi Ka Bawas: Ang halaga mo ay hindi nakadepende sa desisyon ng isang taong piliin ka o iwan ka. Ang pag-alis nila ay hindi kabawasan sa iyong pagkatao o sa ganda ng iyong puso.
Ang Pagbawi ay Pag-iingat: May mga bagay na kailangang bawiin ang Diyos habang mahal mo pa, dahil mas pinoprotektahan Niya ang bukas mo kaysa sa panandaliang saya mo sa kasalukuyan.
May Layunin ang Distraction: Hindi lahat ng mukhang biyaya ay galing sa Kaniya; ang iba ay magandang pagkakaabala lang na maglalayo sa iyo sa tunay mong destinasyon.