30/03/2026
ANG HULING SALUDO🫡🥹🕊️
Tahimik ang gabi ng Marso 28, 2026 sa bayan ng Shariff Aguak, Maguindanao del Sur. Isang gabi na tila karaniwan, ngunit naging saksi sa isang trahedyang hindi inaasahan.
Bandang alas 9:10 ng gabi, pauwi na sana sa kanilang detatsment sa Camp Datu Akilan ang mga tauhan ng 2nd Provincial Mobile Force Company matapos ang kanilang routine patrol sa poblacion. Pagod man, dala nila ang parehong tungkulin. Magbantay, maglingkod, at magbigay ng seguridad sa mamamayan.
Ngunit sa gitna ng kanilang pagbabalik, sumiklab ang karahasan.
Isang ambush ang sumalubong sa kanilang sasakyan. Isang biglaang pag atake mula sa mga armadong suspek na hanggang ngayon ay hindi pa nakikilala. Sa loob lamang ng ilang saglit, ang tahimik na gabi ay napalitan ng putukan, sigawan, at kaguluhan.
Sa insidenteng ito, limang buhay ng mga alagad ng batas ang tuluyang naputol. Hindi lamang sila mga pulis. Sila ay mga anak, kapatid, ama, at kaibigan.
Hindi na sila nakauwi.
Hindi na nila nayakap ang kanilang pamilya matapos ang isang araw ng serbisyo. Hindi na nila nasabi ang huling ingat o mahal kita.
Ang kanilang pagbabalik ay hindi na sa kanilang mga tahanan, kundi sa katahimikan ng pagpanaw.
Dalawa naman sa kanilang kasamahan ang sugatan at patuloy na nilalabanan ang epekto ng insidente. Mga buhay na patunay ng panganib na kaakibat ng kanilang sinumpaang tungkulin.
Sa bawat operasyong kanilang tinatahak, hindi kailanman nawawala ang posibilidad ng ganitong trahedya. Ngunit sa kabila nito, pinipili pa rin nilang magsilbi kahit kapalit ay ang sariling buhay.
Ang ambush na ito ay hindi lamang isang insidente ng karahasan. Isa itong paalala ng sakripisyo ng mga taong tahimik na nagbabantay sa kapayapaan. Mga bayaning hindi laging nakikita, ngunit laging naroroon sa oras ng pangangailangan.
Sa likod ng bawat uniporme ay isang pusong handang mag alay.
At sa likod ng bawat pangalang nawala, ay isang pamilyang naiwan. Umaasa, nagmamahal, at ngayon ay nagluluksa.
Sa huli, ang kanilang kwento ay hindi nagtatapos sa ambush.
Ito ay nagpapatuloy sa alaala ng kanilang serbisyo, sa dignidad ng kanilang sakripisyo, at sa panawagan ng hustisya para sa kanilang pagkamatay.
Isang huling saludo sa mga bayaning nag alay ng buhay.
Hindi man sila nakauwi, mananatili silang buhay sa puso ng sambayanan.