olaborysiewicz.pl

08/03/2026

Z okazji Dnia Mężczyzn przygotowałam niewielką wystawę – męską część moich fotograficznych prac. Lubię celebrować takie momenty, dlatego to dla mnie dobry pretekst, żeby pokazać fragment mojej twórczości. Rok temu, dokładnie w tym samym miejscu, można było zobaczyć wystawę „Jej portret”, a w tym roku zapraszam na jej naturalną kontynuację – „Jego portret”.

Na zdjęciach zobaczycie mężczyzn, którzy na różnych etapach mojego życia stanęli przed moim obiektywem – z racji zawodu, pasji albo zwykłej ludzkiej sympatii. Czasem pojawiają się z atrybutami swojej pracy, a czasem są po prostu sobą – autentyczni, prawdziwi, z osobowością, która naturalnie wypełnia kadr.

To trzynaście różnych historii i charakterów. Nie tworzą jednej opowieści – są raczej zapisem spotkań, relacji i chwil uchwyconych na przestrzeni lat.

📍 Wystawa czynna: 10–20 marca
📍 Galeria Chełm, ul. Reformacka 34

08/03/2026

Zapraszam!

Zapraszamy na wyjątkową wystawę fotograficzną „Jego Portret” autorstwa Aleksandra Borysiewicz. 📷

Od 10 do 20 marca będzie można obejrzeć serię portretów nietuzinkowych mężczyzn związanych z naszym miastem. 👤
Autorka prezentuje męską część swojej twórczości, podkreślając, że celebrowanie różnych świąt i okazji ma dla niej szczególne znaczenie. Wystawa to wybór prac powstałych podczas spotkań z ludźmi, którzy – ze względu na swój zawód, pasję lub po prostu wyjątkową osobowość – stanęli przed obiektywem Oli. 📷

Na niektórych fotografiach pojawiają się atrybuty związane z wykonywaną pracą, inne pokazują bohaterów w prosty, naturalny sposób – jako ludzi prawdziwych, autentycznych, których osobowość wypełnia cały kadr. ✨

Ekspozycja prezentuje trzynaście różnych osobowości, a każdej fotografii towarzyszy krótki opis, pozwalający lepiej poznać bohatera zdjęcia. To nie jedna zamknięta historia, lecz zapis spotkań i relacji budowanych przez lata. 🖼️

„Jego Portret” to opowieść o męskości w codzienności – nie jako jednym wzorcu, ale jako zbiorze indywidualnych historii, charakterów i życiowych dróg. 💬

O autorce – Ola Borysiewicz

Fotografka skupiająca się w swojej twórczości przede wszystkim na człowieku i jego autentyczności. Od blisko 20 lat związana jest z Młodzieżowym Domem Kultury w Chełmie, gdzie prowadzi Grupę Paparazzi MDK. Za działalność na rzecz edukacji i kultury została wyróżniona Nagrodą Prezydenta Miasta Chełm. 📸🏅

👉 Zapraszamy do odwiedzenia wystawy i poznania bohaterów tych niezwykłych portretów. 👀📷

13/02/2026

Z Tomkiem znamy się od lat. Pamiętam jak pracując w radiu BonTon przeprowadzał ze mną wywiad o mojej pierwszej wystawie „Pasjonaci Jazzu”. To był mój pierwszy krok z fotografią do ludzi. Chwilę później stanął też po drugiej stronie – przed moim obiektywem. Czarno-białe portrety ze słuchawkami, robione jeszcze przy żarówkach błyskowych bez regulacji mocy. Dużo intuicji i serca.

Po latach spotkaliśmy się ponownie. I znów opowiedzieliśmy historię obrazem – tylko dojrzalej.

Tomek powiedział na sesji, że kiedyś nosił się bardzo luźno – jeansy, bluza, swobodny styl. Dziś czuje, że może wyglądać inaczej. Ta zmiana nie zaczęła się jednak od ubrań, ale od decyzji, by zadbać o siebie – o zdrowie, o serce, o lepsze samopoczucie. Zrzucił kilogramy, odzyskał lekkość i lepsze samopoczucie. A nowy wizerunek stał się naturalnym etapem tej drogi.

W tej sesji pokazaliśmy nie tylko jego przemianę, ale też pasję – bo zawsze staram się, by to, co w człowieku gra, było widoczne w kadrach.

Dziś ta historia ma dla mnie szczególny sens. Mówi o dojrzewaniu, o odwadze do zmian i o spotkaniach po latach, które pokazują, jak daleko można dojść – jeśli po drodze wybiera się siebie. 🤍

Nieodłączną częścią moich sesji jest również Mateusz Smyk, który dba o makijaż i detale, które ja czasem w natłoku emocji mogę przeoczyć. Dzięki temu całość jest dopracowana i spójna za co z całego serca dziękuję

30/01/2026

Sesje wyjazdowe zdecydowanie nie należą do najłatwiejszych. Wymagają wcześniejszego zaplanowania światła, dobrania pod nie sprzętu, spakowania często wielkogabarytowych elementów i zaaranżowania wszystkiego w zastanej przestrzeni – tym razem w hali MOSiR.

Na start Renatka Dziewulska zadbała o makijaże zawodników, a my – korzystając z tego, że wszyscy byli już na miejscu – wykonaliśmy zdjęcie grupowe. Dwa dni wcześniej przemierzałam sklepy w poszukiwaniu… piłeczek tenisowych 😉 Wszystko po to, by zabezpieczyć nogi statywów i nie uszkodzić maty, ponieważ „grupówka” odbywała się dokładnie pod siatką.

Później przyszedł czas na zdjęcia studyjne, które – jak się szybko okazało – wcale nie były takie proste. Tło ustawione na najbardziej wysuniętych statywach nie dawało możliwości odpowiedniego odejścia, by światło idealnie zagrało, a zawodnik nie wychodził poza jego obrys. Na cykloramie byłoby łatwiej, ale… pracujemy z tym, co mamy. Światło może nie było idealne, ale było estetyczne i często modyfikowane – w zależności od wzrostu zawodnika.

Ostatnia koncepcja była już zupełnie nietypowa – zdjęcia z wysokości, z obiektywem 16 mm. W tle Przemek czuwający nad tym, żebym nie zakrzywiała twarzy i trzymała się środka kadru 😉 To właśnie Karol i Przemek byli autorami tego pomysłu – wszystko oczywiście zgodnie z wytycznymi szefów. Już nie raz pisałam, że bardzo lubię z nimi pracować!

Całość zamknęła się w 4 godzinach i była to najszybsza sesja zdjęciowa, jaką zrealizowałam przy takiej liczbie osób i aż dwóch różnych koncepcjach.
Super atmosfera, fajni ludzie i solidnie wykonana robota. Lubię takie intensywne dni 🤍
Dziękuję za możliwość publikacji zdjęć.

26/01/2026

W marcu planuję nową wystawę na Dzień Mężczyzny, która będzie miała miejsce w Galerii Chełm. W zeszłym roku mogliście zobaczyć wystawę „Jej portret”, a tym razem pokażę męską część moich portretów. Pojawią się zarówno zdjęcia, które znacie już z moich profili, jak i zupełnie nowe – zaprosiłam kilka osób, które osobiście bardzo lubię i chciałam uchwycić przed obiektywem.

Wierzę, że uda się wszystko zrealizować tak, jak sobie wymarzyłam. Jak zwykle będzie mi w tym pomagał niezawodny Mateusz Smyk – bo jak wiecie, nawet mężczyzna zasługuje na naturalnie opanowaną cerę do zdjęć.

👉Pojawił się również pomysł, by dzięki Wam stworzyć możliwość uchwycenia jednej osoby w portrecie (mężczyzny). Jeśli znacie kogoś, kto Waszym zdaniem zasługuje na taki portret, możecie oznaczyć go w komentarzu.
To nie jest konkurs – to zaproszenie, by uchwycić i docenić obecność kogoś wyjątkowego dla Was.
Możecie także siebie oznaczyć drodzy Panowie 😉

Proszę pięknie i udostępnienie posta! 🫶

25/01/2026

Jakiś czas temu realizowałam zdjęcia dla Dworku Kulik celem promocji ich wyjątkowych działań, jakie planują w swoim pięknym dworku. Od dawna marzyła mi się sesja w tym miejscu – wyobrażałam sobie kadry w kuchni i salonie, ale nie te miękkie, delikatne światło wpadające do wnętrz. Tym razem zaplanowałam coś zupełnie innego.

Był plan – jak nigdy wcześniej postawiłam na ostre, nachalne światło praktycznie we wszystkich ujęciach. Zależało mi na mocnym efekcie, na solidnie zapalonej lampie błyskowej, która rysowała wyraźne cienie, podkreślała formy i nadawała kadrom charakteru. Do tego naturalne, ciepłe sceny w kuchni, para wychodząca z drzwi w bardziej okazjonalnym wydaniu, kilka zdjęć przy stole (bo on również był ważną częścią tej historii), Luciano w formalnym wydaniu, przygotowujący dania, oraz ujęcia dworku z zewnątrz.

Spędziliśmy cały dzień z Mateuszem, delektując się nie tylko pięknymi widokami za oknem, ale też obecnością Asi i Luciano – bo prezentowali się absolutnie wspaniale. Ich energia i naturalność idealnie współgrały z tą bardziej zdecydowaną, kontrastową estetyką. A dania… były przepyszne.

To był dzień, w którym wszystko zagrało – wizja, światło, ludzie i miejsce. I właśnie za takie projekty kocham fotografię. ✨

22/01/2026

Wracam do zdjęć z Dominikiem — bo są takie sesje, które nie zamykają się w jednym publikowanym poście.

Im dłużej patrzę na ten materiał, tym bardziej widzę, jak bardzo ta współpraca była „żywa”. Każde kolejne ujęcie odkrywa inny moment, inny gest, inną emocję. To nie są zdjęcia, które się po prostu wybiera — one same domagają się powrotu.

Dominik ma w sobie niezwykłą uważność przed obiektywem. Jest obecny, prawdziwy, nieprzerysowany. Potrafi być bardzo spokojny w kadrze, a za chwilę intensywny — bez wysiłku, bez grania pod zdjęcie. Dzięki temu każdy portret ma własny ciężar i własną historię.

Publikuję dziś kolejne kadry, bo ten materiał wciąż mnie inspiruje i mam poczucie, że warto pokazywać go etapami. Nie wszystko naraz. Nie w pośpiechu. Czasem zdjęcia potrzebują czasu — zarówno u fotografa, jak i u odbiorcy.

17/01/2026

Dokonałam kilku zmian na mojej stronie olaborysiewicz.pl
i serdecznie zapraszam do zapoznania się z nowym wyglądem – najlepiej na komputerze. 💻

Strona nadal będzie ewoluować, ale już teraz prezentuje się całkiem przyjemnie i przejrzyście. Na dole znajdziecie także informacje o współpracy ze mną oraz praktyczny poradnik przygotowania do sesji zdjęć biznesowych, który ułatwi Wam wcześniejsze zaplanowanie działań na potrzeby sesji.

Zachęcam do odwiedzin i podzielenia się opinią – każda sugestia jest dla mnie cenna! ✨

23/12/2025

W świątecznym czasie światło zmienia swój charakter — miękkie, ciepłe, jak w starym kinie.
Prowadzi spojrzenie spokojnie, odsłaniając detale, które w codziennym pośpiechu pozostają niewidoczne.

Życzę Wam Świąt pełnych ciepła, obecności i dobrego światła — w sercu, w codzienności i w każdej historii, którą będziecie tworzyć. ✨

16/12/2025

Kolejna (i ostatnia już postowo, nie zdjęciowo 😉) odsłona świątecznej sesji 🎄✨
Pełna spontanicznych reakcji i uśmiechów, które pojawiały się dokładnie wtedy, gdy nikt się ich nie spodziewał.

Z dziećmi nic nie dzieje się „na zawołanie” — czasem jest śmiech, czasem skupienie, czasem lekki chaos… i właśnie w tym kryje się cały urok takich sesji ❤️ To małe momenty tworzą najpiękniejsze wspomnienia.

Dziękuję wszystkim małym bohaterom za cierpliwość, otwartość i świąteczny klimat, który wnieśli przed obiektyw 🎄✨
To miłe zamknięcie tej świątecznej historii w postach.

Na zdjęciu Martynka i Zosia 📷

.pl

24/11/2025

Ostatnio miałam ogromną przyjemność zrealizować sesję zdjęciową z Dominikiem Bąkiem — aktorem pochodzącym z Chełma, który dziś mieszka i pracuje w Warszawie. To była sesja, o której myślałam już od dawna… a właściwie od ponad roku.

Spotkaliśmy się wtedy, żeby o niej porozmawiać, złapaliśmy świetny kontakt i oboje czuliśmy, że coś z tego będzie. Ale jak to u mnie bywa — niektóre pomysły trafiają „na półkę”, czekają, dojrzewają, aż nadejdzie moment, w którym w końcu powiem sobie: „teraz – działamy”. I tym razem właśnie tak było.

Ta sesja od początku miała być inna niż wszystkie. Wiedziałam, co chcę zrealizować. Przygotowałam się naprawdę solidnie: rozpisałam sobie kilka pomysłów na światło — miękkie studyjne, ostre z idealnie białym tłem, światło zastane wpadające prosto z okna. Nie wszystkie punkty udało się wykonać, ale dużą część tak, i jestem z tego bardzo dumna. Tym bardziej, że mieliśmy tylko dwie i pół godziny.

Z Dominikiem pracuje się niezwykle lekko. Wszystko po prostu… płynie. Jest otwarty na pomysły, reaguje intuicyjnie, a jego naturalność i spontaniczność sprawiają, że każdy kadr uchwycony jest bez wysiłku. To nie jest typ aktora, który „pozuje”. On po prostu jest — obecny, prawdziwy, autentyczny. To nie był żaden wymuszony portret, tylko swobodna rozmowa obrazem.

Dla mnie ta sesja to nie tylko spełniony pomysł z zeszłego roku. To też przypomnienie, że warto wracać do rzeczy, które odkładamy na półkę — bo często dojrzewają tam tylko po to, żeby później wybrzmieć jeszcze lepiej.

Pozostawiam Was z kilkoma kadrami — a to dopiero ułamek tego, co powstało. Myślę, że do Dominika wrócę jeszcze niejednokrotnie, bo zdjęć wyszło naprawdę dużo! To jedna z tych sesji, które chciałoby się pokazywać w całości.

Dominiku .bak.77 — dziękuję za zaufanie, za energię i za to, że wszystko potoczyło się dokładnie tak, jak miało. To był piękny czas, a zdjęcia są tylko jego odbiciem.
Wielkie "DZIĘKUJĘ" dla Agnieszki Jeleń za perfekcyjnie wykonany makijaż 🫶