17/09/2024
Jak nie uczestniczyć w wystawie skoro zdjęcia wykonane w naszej przestrzeni.
Wystawa Jacek Sadowski Jacek Sadowski Fotografia Portret Jacka w wykonaniu wyjątkowej Kinga Hendzel wydruki od Najllepszych Idea Studio Rozwiązania reklamowe
a wszystko w programie Wybitnnej Akademia Odkryć Fotograficznych😎.
Na spotkaniu AOF prezentacja i wystawa Jacka Sadowskiego.
Szczegółowy program:
10.00-11.00-"Jak wykonać niezwykły portret"-preludium do warsztatów, pokaz Maksa Skrzeczkowskiego,
11.00-11.15- prezentacja Adama Krasuskiego,
11.15-11.30- prezentacja Jacka Sadowskiego,
11.30-11.45- prezentacja Piotra Janiaka,
11.45-12.00- prezentacja Wojciecha Zaremby,
12.00-12.10-otwarcie wystawy „Bug
wie gdzie”-Adam Krasuski (Hol przy Sali Kinowej-1 piętro,
12.10-12.20-otwarcie wystawy „Chrokaion”-Jacek Sadowski (Hol przy Sali Kinowej-1 piętro),
12.20-12.30-otwarcie wystawy "Błękitne"-Piotr Janiak (Hol przy Sali Kinowej-1 piętro),
12.30-12.40-możliwość obejrzenia wystawy "Black & White Jazz"-Kinga Hendzel (Hol przy Oratorium-parter),
12.40-12.50- otwarcie plenerowej wystawy fotografii "Zoom na Ghanę"-Wojciech Zaremba (plac przed Centrum Kultury). Przygotowanie i realizacja wystawy Idea
Studio https://ideastudio.pl
13.00-16.00- Warsztaty Fotografii Portretowej w Rezerwacie Dzikich Dzieci .
Chcąc wziąć udział w warsztatach musisz:
1.Mieć zaświadczenie o niekaralności (opłata za zaświadczenie online to 20 zł)
Zaświadczenie można uzyskać w trybie online https://ekrk.ms.gov.pl/ep-web
2. Przed warsztatami każda fotografująca osoba podpisze oświadczenie będące deklaracją dotyczącą
wykorzystania fotografii wyłącznie do wykonania wystawy plenerowej (na placu przed Centrum Kultury) będącej podsumowaniem warsztatów.
3.Przesłać zgłoszenie (zawierające imię , nazwisko, tel kontaktowy) na adres [email protected]
Koordynatorem spotkania i warsztatów jest Maks Skrzeczkowski (503-027-536), który chętnie odpowie na wszelkie pytania 😉
Jacek Sadowski
Fotograf, dziennikarz i artysta wizualny, który eksploruje różne dziedziny twórczości. Przez 16 lat pracował jako dziennikarz w radiu, m.in. w Radio Puls i Radio Lublin. Od 10 lat działa już jako freelancer, zajmując się fotografią, pisaniem scenariuszy, reżyserowaniem krótkich form filmowych (reportaże i dokumenty) oraz pisaniem tekstów do publikacji i sloganów reklamowych.
Jego droga filmowa rozpoczęła się od pracy na planie – początkowo w logistyce, potem jako kierownik planu, a obecnie jako reżyser krótkich form filmowych. Z kolei swoją przygodę z fotografią zaczął od zdjęć portretowych oraz pracy na planach filmowych, gdzie tworzył werki i fotosy - co kontynuuje do dziś, stopniowo poszerzając swoje portfolio o fotografię teatralną oraz fotoreportaż. Posiada dyplom z fotografii uzyskany na Warszawskiej Szkole Filmowej.
W swojej twórczości fotograficznej skupia się na subtelnym połączeniu światła, cienia i przestrzeni, często wykorzystując przy tym techniki wydłużonego czasu naświetlania i wielokrotnej ekspozycji.
Prywatnie, jest pasjonatem książek (zwłaszcza o tematyce historycznej, dokumentalnej i fantastyki naukowej), a także kina noir i science fiction. Uwielbia górskie wędrówki oraz wypady na fotografowanie nocnego nieba, co dodatkowo inspiruje jego artystyczne poszukiwania.
Chrokaion
Gdy zapytamy przypadkowe osoby o istotę czasu (niezależnie od tego jak wiele tych osób będzie), w większości otrzymamy odpowiedzi, które mniej lub bardziej, ale będą różnić się od siebie. Wynika to w pewien sposób z tego, jak go postrzegamy. Dla większości ma on wymiar bardzo osobisty. To wypadkowa naszego chwilowego stanu emocjonalnego lub w szerszej perspektywie pochodna naszej wiedzy i życiowego doświadczenia, które dodatkowo określane jest w nas kulturowymi, ekonomicznymi, politycznymi czy religijnymi uwarunkowaniami.
W pewnym uproszczeniu przyjmujemy, że czas ma linearny kształt. Przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, wpisane w tarczę zegara i kalendarz są dla nas po prostu bardziej czytelne. Problem pojawia się wtedy, gdy zaczynamy poddawać go różnym procesom myślowym. Okazuje się wtedy, że człowiek może mieć do niego bierny lub aktywny stosunek. Skracamy go, przyspieszamy lub zwalniamy, a nawet zagęszczamy. Czasami też czas… przestawiamy.
W takich momentach zaczynamy szukać pojęć, które potrafią oderwać nas od prostych schematów, jednowymiarowości linii, gdzie wraz z czasem, wyraźniej funkcjonują również przestrzeń, osoby, jak i obiekty biorące udział w danym wydarzeniu. W tym przypadku, bliskie stają się pojęcia ukute jeszcze przez starożytnych Greków, którzy do określenia czasu używali trzech, bardzo pojemnych pojęć. Chronos, kairos i aion – o wiele lepiej wiążą czas, przestrzeń i obiekt, niż najdokładniejsze współczesne zegary.
W tym układzie podstawą jest chronos, który odnosi się do trwania i porządku zdarzeń. Odmierzany przez przepływ równych jednostek (na zwór zegarów) pozwala odróżnić momenty, w których zdarzenia, od czasu do czasu, mogą podlegać zmianie i różnić się od siebie. Jego przeciwnością jest kairos, który nie nastawia się na ilość, a jakość. Ten rodzaj czasu, to nic innego jak ten jeden, właściwy moment, stworzony przez okazję i niepowtarzalne, przemijające okoliczności. Choć jest on chwilą jedną z wielu, to przez swoją dramaturgię, jak u Henriego-Cartiera Bressona jest tym decydującym momentem, w którym wiążą się okoliczności, los i gotowości do działania. Jego specyfika powoduje, że życie, to przechodzenie między stanem sięgania po nowe doświadczenia, a fazami hibernacji i odpoczynku.
Tymczasem aion opisuje czas jako trwanie. W jego przypadku wieczność (jak u Platona czy Heraklita) odnosi się do najwyższych idei i zasad. Aion może oznaczać również wiek odnoszący się do czasowego interwału. W ten sposób określa on jednak nie chwilę, czy zbiór chwil, ale bardziej epokę historyczną, choć również okres życia człowieka, np. dzieciństwo, wiek dojrzały lub starość.
Te trzy greckie określenia dają więc zdecydowanie o wiele większe pole do interpretacji i dyskusji, niż nasze codzienne, proste i linearne podejście do zagadnienia istoty czym jest czas i jak na nas wpływa, nie tylko w wąskiej perspektywie poszczególnych działań, ale również w kontekście krótszych i dłuższych okresów, które mają swoje odzwierciedlenie w przeszłości, teraźniejszości
i przyszłości.
Prezentowane prace są próbą znalezienia własnej definicji czasu, określenia jego istoty (także w ludzkich interakcjach) i pewna jego kodyfikacja. Postaci, ich ruch i emocjonalność zmienione są tutaj w symbol, który każdy z obserwatorów może odczytać na swój sposób (także w oparciu o własne doświadczenia i emocje).
