10/08/2025
Piękno nie może istnieć bez równoważącej istoty brzydoty.
【~🌄~】
Niebo jest piękne, gdyż jest niebieskie. Słońce jest piękne i nadaje niebu barwy.
Te dwa aspekty piękna możemy zaobserwować kierując wzrok ku górze.
Jednak, gdyby nie światło słońca, niebo byłoby ciemne.
【~🌃~】
W tym scenariuszu nie mogą istnieć ludzie, ani natura, idąc dalej, nie może być zaobserwowane piękno natury z perspektywy ludzkiej, gdyż nie istnieje człowiek ani nic co składa się na piękno.
Z jednej strony - człowiek niszczy piękno natury, z drugiej zaś strony ludzkość to jedno z ogniw w łańcuchu tworzącym ład.
Gdy zostanie zaburzony jeden z elementów piękno przestaje istnieć.
Eliminując brzydotę przestaje ona istnieć kosztem egzystencji zależnych od siebie elementów składających się na piękno.
【~☯️~】
Nie istnieje więc piękno składające się z pojedynczego elementu. Nie jest ono też idealne, bo stworzone poprzez układ wielu elementów.
Niektóre z nich brzydkie, inne ładne, tworząc szyk schematu piękna.
【~☀️~】
Zatem piękno, nie będąc idealnym istnieniem, posiada wady, które równoważone są przez zalety.
Tak jak: czerń i biel, dzień i noc, zima i lato, ying i yang.
Bez równoważącego elementu przeciwstawnego nie można zauważyć piękna. Nie można wtedy też rozróżnić brzydoty, lecz nie oznacza to że istnieje piękno.
【~🌄~】
Dzięki faktowi brzydoty ludzkiego istnienia możemy zaobserwować piękno, pozbawionej ingerencji człowieka, natury. Silnej, niezależnej, samej w sobie natury.
Wiktor Światlski.