Czuła Fotografka

28/01/2026

Lubię robić dobro, a teraz możemy zrobić je razem dla WOŚP 🩷

Nieważne, ile masz lat, skąd pochodzisz ani jakiej jesteś płci. Ważne tylko, żebyś był/była/było miłą osobą, która chce przeżyć fotograficzną przygodę 📷 Nie tylko mieć ładne zdjęcia. Ale uwiecznić ważny moment w swoim życiu, w pojedynkę lub przy boku tych, którzy są dla Ciebie ważni. I uwaga! To nie muszą być tylko ludzie. Zwierzaki (zwłaszcza koty) są zawsze mile widziane, a ja mam dla nich nielimitowaną pulę głasków i smaczki☺️

Możesz kochać zdjęcia, a możesz też bać się stanąć przed obiektywem. To nie ma znaczenia. Dlaczego? Bo jak tylko się spotkamy, zobaczysz, że sesja ze mną to dobra zabawa, a nie mówienie Ci, co masz robić, albo co zakryć, żeby wyglądało lepiej. Przed moim obiektywem nic nie trzeba, a wszystko wolno.

Będziemy tańczyć, turlać się ze śmiechu, ale nie zabraknie też wzruszeń i czułości, bo nazwa Czuła Fotografka zobowiązuje 😁
❌ Sesja ze mną to nie ustawianie idealnych instagramowych kadrów, które nic o Tobie nie mówią i pudrują rzeczywistość.
✅ Sesja ze mną to spotkanie i autentyczność. Akceptacja tego, co niedoskonałe, szalone i inne.

Gdzie? Najchętniej w Warszawie, ale jeśli jesteś z Poznania, Gdańska, Torunia lub Włocławka, to też damy radę, bo często bywam w tych stronach.

To ma być Twoja wymarzona sesja. I Twoje wspomnienia. A ja będę Ci towarzyszyć na każdym etapie spełniania tych marzeń ☺️

Chcesz wesprzeć Jurka i dzieciaki, a przy okazji mieć z tego fun i pamiątkę na lata? Licytuj czułość 🩷

Wspomóż: 34. Finał WOŚP - Zdrowe brzuszki naszych dzieci. - Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy - zobacz Czuła sesja zdjęciowa (18274175679) na Charytatywni Allegro

25/01/2026

Jak kochać, to podwójnie 🥰

Czy może być coś lepszego niż mieszkanie w ukochanym mieście, w samym jego sercu i to jeszcze z rodowitym Warszawiakiem? Nie sądzę. A wiecie, co jest w tym zabawnego? Że najczęściej to nie Artur pokazuje mi Warszawę, tylko ja jemu 😅 Bo to ja, nie on, biegam z jej jednego końca na drugi, zaglądam w różne szpary i zakamarki, w które tylko flanerom i fotografom chce się zaglądać. Tak, w beamy na Pradze też włażę. I już mam tam nawet kumpli!

A mój warszawski chłopiec po stolicy od małego przemieszcza się na rowerze. Zawsze i wszędzie tam, gdzie to możliwe. I umyka mu tyle niesamowitości, że nawet nie macie pojęcia! Dobrze, że ma mnie! To się chociaż dowie, co w jego mieście piszczy albo grozi zawaleniem 😅

17/01/2026

To nie jest zdjęcie pięknej osoby w windzie. To opowieść o człowieku, o jego wrażliwości i podejściu do życia.

Ania, która dla mnie jest kwintesencją ogarniania rzeczywistości na wysokim poziomie i życia w trybie „stand by”, ma też swoją mięciutką, pluszową stronę, która – gdy się ją zobaczy, potrafi oczarować 🩷 Ale nie każdy ją dostrzeże, potrzeba do tego własnej szczerości i otwarcia się na drugiego człowieka w pełni.

Instagram przyzwyczaił nas do ładnych kadrów, do tego, że nie wchodzimy w zdjęcia głębiej. Nie zastanawiamy się nad nimi, nie poświęcamy należnej im uwagi. Zamiast czytać obrazy, tylko przesuwamy po nich wzrokiem i lecimy dalej. Ładne – lajk, nieładne – scroll. A przecież w fotografii liczy się nie tylko dobre światło, ale właśnie czas i czułość – ta mierzalna i ta metaforyczna. Dlatego na moim koncie nie znajdziecie ładnych obrazków, a zdjęcia, które coś znaczą i wyrażają.

Daleka jestem od nachalnego edukowania i radzenia, co należy, a co nie, więc chciałabym Was zwyczajnie zachęcić do tego, byście się czasem zatrzymali – nad zdjęciem, obrazem, filmem, książką, człowiekiem. Bo możecie wtedy dostrzec coś, czego inni nie widzą. Coś, co Was zainspiruje, poruszy, a może nawet pomoże Wam odkryć w sobie tę część, której baliście się przyjrzeć. Serio, same piękne rzeczy wychodzą z takich spotkań!

Trzymajcie się ciepło i czule 🩷

Seria zdjęć powstała pod okiem – takich nauczycieli potrzeba nam więcej.

15/01/2026

Zanim się roztopią, jeszcze kilka czułych zimowych kadrów z Warszawą w tle⛄️

14/01/2026

Moja warszawska cisza 🩷

Początek roku to dla mnie od kilku już lat moment zatrzymania. Choć nie mam prawa jazdy, wrzucam mentalny wsteczny. I chodzę. Bardzo dużo. Bo chodzenie jest fajne i oczyszcza głowę. Powoli, niespiesznie. By przyjrzeć się światu i sobie. I pozachwycać Warszawą. Tą zimową, otuloną białą pierzynką.

Czasem grzęznę w śniegu, który wpada mi do butów. Moczę sobie sznurowadła i odmrażam stopy, nos i palce. Mimo ciepłych skarpet i termosu z herbatą. I uwielbiam to uczucie, gdy wracam po takim długim spacerze do domu i powoli się roztapiam. Najlepiej w wannie z ciekawą książką.

Nie wymagam od siebie zbyt wiele, bo niewiele potrzebuję do szczęścia. I wiecie co? Dzięki temu jestem tu szczęśliwa każdego dnia. Bo mam wszystko to, co kocham. Na wyciągnięcie zmarzniętych łapek 🥹

23/12/2025

Czysta dziecięca radość – tego nam wszystkim trzeba na święta i na żyćko całe 🥰

Kiedy fotografowałam te małe słodziaki i potworki w jednym, czułam się najlepiej na świecie 🥰 Dlaczego? Bo mogłam obserwować, jak się bawią, na jakie spontaniczne pomysły wpadają i jakie niestworzone historie opowiadają sobie nawzajem.

Dzieci nie myślą o tym, żeby wyjść „ładnie” na zdjęciach. I to jest wspaniałe! Chciałabym, żeby dorośli też mieli w sobie ten luz i odpuszczali niepotrzebną kontrolę każdego gestu i ustawienia twarzy. I nie stresowali się tak świętami, tylko nauczyli się z nich znów cieszyć.

Zdjęcia opowiadają prawdziwą historię, gdy nie są upozowane. Będę to powtarzać do znudzenia. Fotografia ma dla mnie (!) sens tylko wtedy, gdy daje przestrzeń fotografowanej osobje na bycie taką, jaka jest. To właśnje szczerość i autentyczność sprawiają, że chcemy wracać do naszych zdjęć, bo o czymś nam mówią, zatrzymują to, co najważniejsze – chwile, które już nie wrócą ✨

Uczmy się od dzieci nie cenzurować emocji i pozwalajmy sobie na bycie niedoskonałymi, a tym samym prawdziwymi – tego nam w tym szalonym świecie trzeba 🩷

18/12/2025

Gdyby czułość miała imię, nazywałaby się Filip 🥰

Moje arcyrażliwe serduszko zawsze robi się ciut lżejsze, gdy oglądam jego pełne łagodności do siebie i świata filmiki. Niewielu artystów potrafi robić sztukę, freestajlować z językiem polskim, a jednocześnie roztaczać wokół siebie aurę absolutnej wręcz miłości. Nie wiem, jak można Filipa nie lubić. To jakby nie lubić Kubusia Puchatka. Bo obcowanie i z jednym, i z drugim wprawia człowieka w taki rodzaj rozczulenia, jakby się cofnąć do najmilszych momentów dzieciństwa. Jak się jadło kluski ukochanej babci w jej maleńkiej kuchence. Albo czytało książki całą noc, bo fabuła tak bardzo nas wciągała.

Filip już od kilku lat swoimi rozlicznymi talentami bawi, wzrusza i przypomina – nam i sobie samemu – co w żyćku naprawdę ważne. I za to go bardzo cenię.

Podczas spotkania w mojej ulubionej prowadzonego przez wspaniale uważną i dociekliwą można było się w tej filipowej czułej aurze ogrzać. Nie zabrakło śmiechu, zwłaszcza z adhdowych osobliwości, bo sala pełna była neuroróżnorodnych osobników 😁 Ale też momentów, w których łzy same napływały do oczu. Zwłaszcza na wspomnienie kochanej Asi Kołaczkowskiej, po której pustki wypełnić nie sposób 💔

Ze spotkania z Filipem wróciłam z książką – a jakże! – i kieszeniami po brzegi wypełnionymi dobrem i czułością. Jeśli nadarzy Wam się okazja na zobaczenie i posłuchanie go na żywo, koniecznie z niej skorzystajcie! Jest to tak dobrze i niespiesznie spędzony czas, że odmawiać go sobie nie warto.

Filip, raz jeszcze wielkie dzięki, że jesteś 🩷

bibliotekakomiksowo

12/12/2025

Pyszne jedzenie, warszawskie opowieści i mili ludzie – tak możnaby podsumować śniadania organizowane przez Anię ☺️

Możnaby, ale… nie odda to nawet w połowie atmosfery panującej przy wspólnym stole. Bo wiecie, są tacy ludzie, którzy swoją osobowością i pasją zarażają innych. I to w taki sposób, że chciałoby się ich słuchać godzinami. I zadawać pytania, niezliczoną liczbę pytań. A oni na wszystkie odpowiedzą. A nawet jeśli nie znają odpowiedzi, to poszperają, gdzie tylko się da, żeby ją znaleźć.

I taka jest właśnie Ania. Dociekliwa, uważna, a do tego uroczo zadziorna 😁 No i te jej retro stylówki! Chrupiesz sobie buraczki skropione pomarańczą albo ciasteczka z mrówkami (a tak na serio, to z czarnuszką) i albo zastygasz w bezruchu, gdy zaczyna snuć opowieści o odbudowie stolicy, albo śmiejesz się tak głośno, kiedy z lekkością przemyca rozbrajające anegdoty, że Twój sąsiad z krzesła obok musi Cię porządnie walnąć w plecy, żebyś się nie zakrztusił/a. Bo – musicie mi uwierzyć na słowo – oprzeć się jej kuchni i zrobić sobie przerwę na słuchanie jest po prostu niemożliwe.

Ania nie organizuje warszawskich śniadań często i w byle jakich miejscach, więc jest to prawdziwy rarytas. Warto sobie taką przyjemność dodać do wish listy wzmacniających doświadczeń. Śledźcie tę kolorową postać i namawiajcie ją na spacery po starówce! Im nas więcej, tym większe mamy szanse, że znajdzie czas 😁

•

Czuły reportaż powstał w przestrzeni , które mieści się na warszawskiej starówce i trwale wpisało się w jej historię. Dziewczyny prowadzące pracownię przywróciły miejscu dawny blask po pożarze i codziennie otaczają je czułością, na jaką zasługuje 🩷 A ja razem z nimi ☺️

04/12/2025

Chodź, zabiorę Cię na spacer po zaśnieżonej warszawskiej starówce ❄️⛄️

28/11/2025

Ile tego wieczoru było wzruszeń, śmiechu i czułości! 🥹 I merdania ogonem 🐶

Kiedy zapraszacie mnie na swój ślub, żebym mogła dzielić z Wami towarzyszące Wam emocje, czuję się naprawdę wyjątkowo. Bo wybraliście właśnie mnie spośród tysięcy innych fotografów! Może lepszych, bardziej zaawansowanych, których zdjęcia powalają na kolana. Bo są tak dobre, technicznie wręcz doskonałe. No mucha nie siada! Czy nie każdy chciałby mieć takie zdjęcia jak celebryci? No nie – i to jest wspaniała wiadomość!

Wam zależy na czymś innym. Na prawdziwych emocjach i uchwyceniu życia takim, jakie jest. Bez retuszowania, wybielania zębów i prasowania zagięć na sukni ślubnej w Photoshopie. Na tym, żebyście przy fotografie czuli się jak przy dobrym kumplu, przy którym nie musicie niczego udawać ani cenzurować. I ja takim kumplem, a nawet kumpelą dla Was jestem ☺️

Czuła narodziła się z niezgody na sztuczność i z chęci celebrowania tego, co prawdziwe. Stworzyłam tę markę nie po to, żeby dzielić się z Wami ładnymi zdjęciami, ale po to, żebyście na siebie i innych mogli spojrzeć czulszym, łagodniejszym, pozbawionym krytyki i perfekcjonizmu okiem 🥰

Dlatego moje serduszko zaczyna bić szybciej, gdy zapraszacie mnie do swojego świata 🩷 A kiedy umawiamy się na 20 zdjęć, ja wysyłam Wam galerię ze 120 i wszystkie kadry Wam się podobają, to wiem, że czułość to droga, którą warto iść.

Dziękuję Wam za zaufanie 🩷