Jan Wojtek Laski Photographe

03/03/2026

Każda minuta ma znaczenie – o dostępności AED w centrum Warszawy

W związku z komentarzami pod moim wcześniejszym wpisem chcę spokojnie doprecyzować: informacja o około półgodzinnym oczekiwaniu na karetkę była moim odczuciem w chwili ogromnego stresu i emocji, kiedy czas dłuży się niewyobrażalnie – jeśli rzeczywisty czas był inny, nie mam problemu, by to sprostować po sprawdzeniu; jednocześnie jasno podkreślam, że nie obwiniałem i nie obwiniam ratowników medycznych, których pracę ogromnie szanuję, bo mój wpis dotyczył czegoś innego – braku wyraźnie widocznego, ogólnodostępnego defibrylatora AED w tak ruchliwym miejscu jak Plac Zamkowy, gdzie w przypadku nagłego zatrzymania krążenia kluczowe są pierwsze minuty, tzw. „złote 4 minuty”, kiedy natychmiastowa resuscytacja i szybki dostęp do AED realnie zwiększają szanse przeżycia; nawet jeśli okaże się, że urządzenie gdzieś było, ale miało inny wygląd, było słabo oznaczone lub „w trakcie homologacji”, to właśnie pokazuje sedno problemu – sprzęt ratujący życie musi być jednoznacznie oznaczony i dostępny bez szukania, bo po fakcie zawsze można wiele wyjaśnić, lecz w chwili zagrożenia życia liczą się konkretne, działające rozwiązania systemowe i odpowiedzialność za to, by w reprezentacyjnym centrum Warszawy aparat ratujący życie był w oczywistym, widocznym miejscu – bo naprawdę każda minuta ma znaczenie.

03/03/2026

Czekamy na ciąg dalszy !

Ph.Wojtek Łaski / EAST East News.
SpaceSpacer po krze lodowej na czarnej wodzie – głos starego korespondenta po reportażu Marii Wiernikowskiej
Spacer po krze lodowej na czarnej wodzie
Spacer po krze lodowej na czarnej wodzie – głos starego korespondenta po reportażu Marii Wiernikowskiej — Po pierwszej i drugiej emisji programu Marii Wiernikowskiej czułem się w obowiązku – jako korespondent „tolerowany” przez ZSRR, a potem Rosję przez ponad trzy dekady, aż do czasu konfliktu Rosja–Ukraina – zabrać głos; z ciekawością obejrzałem także trzecią część reportażu, w której Marysia w sposób osobisty i dojrzały opowiada o historii własnej rodziny, czym wcześniej nigdy się nie chwaliła, a recenzje po emisji 3. odcinka okazały się skrajnie różne: część krytyki koncentruje się na braku kontekstu politycznego i możliwym wpisywaniu się w narracje Kremla, inne głosy bronią materiału jako klasycznego reportażu pokazującego codzienne życie zwykłych Rosjan, przy czym emisja w Kanale Zero wywołała rezonans medialny, reakcje reklamodawców i gorącą dyskusję w branży; pozwolę sobie jednak na refleksję – być może łatwo oceniać z bezpiecznej odległości, trudniej natomiast zrozumieć, że praca reportera w naszej szerokości geograficznej to nie jest komfortowe komentowanie zza biurka, lecz stałe chodzenie pod wiatr, w warunkach presji politycznej, emocjonalnej i historycznej, gdzie każde słowo może zostać uznane za deklarację, a każdy brak komentarza – za stanowisko; w takim klimacie dziennikarstwo przypomina balansowanie na krze lodowej na czarnej wodzie i wymaga nie tylko warsztatu, lecz także odwagi. Brawo, Mario Wiernikowska.

26/02/2026

https://www.temu.com/pl/podwy%C5%BCszana-nak%C5%82adka-na-sedes-bezpieczna-easy-podwy%C5%BCszana-nak%C5%82adka-na-sedes-rehabilitacyjna-4-cale-z-pokrywk%C4%85-bia%C5%82a-g-601101608067789.html?_oak_mp_inf=EM3Fyv6t1ogBGhZnb29kc181Zmc3ODRfcmVjb21tZW5kIO6%2BucbJMw%3D%3D&top_gallery_url=https%3A%2F%2Fimg.kwcdn.com%2Fproduct%2Fopen%2F2024-09-03%2F1725336286128-ae0c6d5251d84e2f9787616d9be16d2f-goods.jpeg&spec_gallery_id=394159&refer_page_sn=10032&freesia_scene=11&_oak_freesia_scene=11&_oak_rec_ext_1=NjExMQ&_oak_gallery_order=1265950194%2C385857302%2C32378910%2C384707794%2C319710152&refer_page_el_sn=200444&ab_scene=1&enable_vqr=1&_x_vst_scene=adg&_x_ads_channel=facebook&_x_ads_creative_id=120239913499040748&_x_ads_id=120239913480310748&_x_ads_set=120239913473490748&_x_ads_sub_channel=shopping&_x_ns_catalog_id=262762356149728&_x_ns_gid=601100624398590&_x_ns_placement=Facebook_Desktop_Feed&_x_ns_product_id=17596627804608&_x_ns_site_id=112&_x_ns_source=fb&_x_ns_crt_id=120239913499040748&_x_bg_adid=1053888397&_x_from=fb_dpa&_x_ads_account=1334898837223992&_x_sessn_id=mlrdzntvtm&refer_page_name=goods&refer_page_id=10032_1772090185561_zwl0xnjv4v

25/02/2026

Polemika bez końca!

Ph.Wojtek Łaski / EAST East News.
SpaceSpacer po krze lodowej na czarnej wodzie – głos starego korespondenta po reportażu Marii Wiernikowskiej
Spacer po krze lodowej na czarnej wodzie
Spacer po krze lodowej na czarnej wodzie – głos starego korespondenta po reportażu Marii Wiernikowskiej — Po pierwszej i drugiej emisji programu Marii Wiernikowskiej czułem się w obowiązku – jako korespondent „tolerowany” przez ZSRR, a potem Rosję przez ponad trzy dekady, aż do czasu konfliktu Rosja–Ukraina – zabrać głos; z ciekawością obejrzałem także trzecią część reportażu, w której Marysia w sposób osobisty i dojrzały opowiada o historii własnej rodziny, czym wcześniej nigdy się nie chwaliła, a recenzje po emisji 3. odcinka okazały się skrajnie różne: część krytyki koncentruje się na braku kontekstu politycznego i możliwym wpisywaniu się w narracje Kremla, inne głosy bronią materiału jako klasycznego reportażu pokazującego codzienne życie zwykłych Rosjan, przy czym emisja w Kanale Zero wywołała rezonans medialny, reakcje reklamodawców i gorącą dyskusję w branży; pozwolę sobie jednak na refleksję – być może łatwo oceniać z bezpiecznej odległości, trudniej natomiast zrozumieć, że praca reportera w naszej szerokości geograficznej to nie jest komfortowe komentowanie zza biurka, lecz stałe chodzenie pod wiatr, w warunkach presji politycznej, emocjonalnej i historycznej, gdzie każde słowo może zostać uznane za deklarację, a każdy brak komentarza – za stanowisko; w takim klimacie dziennikarstwo przypomina balansowanie na krze lodowej na czarnej wodzie i wymaga nie tylko warsztatu, lecz także odwagi. Brawo, Mario Wiernikowska.

25/02/2026

Ph.Wojtek Łaski / EAST East News.
SpaceSpacer po krze lodowej na czarnej wodzie – głos starego korespondenta po reportażu Marii Wiernikowskiej
Spacer po krze lodowej na czarnej wodzie
Spacer po krze lodowej na czarnej wodzie – głos starego korespondenta po reportażu Marii Wiernikowskiej — Po pierwszej i drugiej emisji programu Marii Wiernikowskiej czułem się w obowiązku – jako korespondent „tolerowany” przez ZSRR, a potem Rosję przez ponad trzy dekady, aż do czasu konfliktu Rosja–Ukraina – zabrać głos; z ciekawością obejrzałem także trzecią część reportażu, w której Marysia w sposób osobisty i dojrzały opowiada o historii własnej rodziny, czym wcześniej nigdy się nie chwaliła, a recenzje po emisji 3. odcinka okazały się skrajnie różne: część krytyki koncentruje się na braku kontekstu politycznego i możliwym wpisywaniu się w narracje Kremla, inne głosy bronią materiału jako klasycznego reportażu pokazującego codzienne życie zwykłych Rosjan, przy czym emisja w Kanale Zero wywołała rezonans medialny, reakcje reklamodawców i gorącą dyskusję w branży; pozwolę sobie jednak na refleksję – być może łatwo oceniać z bezpiecznej odległości, trudniej natomiast zrozumieć, że praca reportera w naszej szerokości geograficznej to nie jest komfortowe komentowanie zza biurka, lecz stałe chodzenie pod wiatr, w warunkach presji politycznej, emocjonalnej i historycznej, gdzie każde słowo może zostać uznane za deklarację, a każdy brak komentarza – za stanowisko; w takim klimacie dziennikarstwo przypomina balansowanie na krze lodowej na czarnej wodzie i wymaga nie tylko warsztatu, lecz także odwagi. Brawo, Mario Wiernikowska.

15/02/2026

ph. Wojtek LASKI / EAST NEWS.Pourquoi la Pologne aimait Napoleon Bonaparte… quand la France prend ses distances
Pourquoi la Pologne aimait Napoleon Bonaparte… quand la France prend ses distances — Arrivé à Paris au début de l’année 1971, l’une de mes toutes premières envies a été d’aller photographier l’immense sarcophage de Napoléon aux Les Invalides ; sur place, j’ai découvert un lieu impressionnant par ses dimensions mais aussi très mal éclairé, ce qui rendait la photographie argentique assez compliquée, même si j’ai finalement réussi à prendre le cliché, et, dans la pénombre de la crypte sous le grand dôme doré, face au monumental sarcophage de quartzite rouge, j’ai vraiment ressenti le poids de l’histoire et la force de la légende — un moment qui m’a fait réfléchir à quel point Napoléon est perçu différemment selon les pays : adoré en Pologne comme symbole d’espoir et de lutte pour l’indépendance, mais souvent regardé avec plus de distance en France, preuve que l’histoire n’est jamais noire ou blanche, tout dépend du point de vue et de la mémoire collective.

12/02/2026

Z Mariusz Szczygieł – Właśnie uznano mnie za jednego z liderów wśród fanów! 🎉