25/04/2026
Wat voor mooie plekjes er verborgen liggen in de bossen. Sporen van het leven van mensen die hier ooit woonden en werkten, lang voordat alles âsociaalâ en verbonden werd.
Soms verlaat je het pad en kom je op plekken waar de tijd lijkt te zijn blijven hangen. Een oude fundering tussen het mos, een steiger die nergens meer naartoe leidt, en aan de waterkant een oud bankje, met daarnaast de resten van een houten boot die langzaam is teruggegeven aan de natuur.
Vergaan, verweerd, maar nog steeds vol verhaal. Alsof iemand hem ooit omhoog trok in de hoop hem te bewaren voor later, een later dat nooit meer kwam.
Je ziet het zo voor je: mistige ochtenden op het meer, hout dat over het water werd vervoerd, handen die hier hard werkten, en een wereld die niet groter hoefde te zijn dan de horizon.
Nu hoor je alleen nog het bos. Het kraken van takken, het zachte water langs stenen.
đNain -> Dalarna's zijde
