Varin Space, 944 1 Rama IV Rd, Khwaeng Wang Mai, Khet Pathum Wan, Krung Thep Maha Nakhon (2026)

19/11/2025

Body & Nature
Butoh Eco Performance by .keitprapai
The Plant เผ่าพืช | การแสดงโดย สินีนาฏ เกษประไพ และนักแสดงอีกหลายคนmoon.theatre

📸 on .space
#เผ่าพืช

19/11/2025

being non-human to connect with nature.
The Plants เผ่าพืช | Butoh Eco Performance
Director : .keitprapai
Event by : .moon.theatre
Date : 8-9 and 15-16 Nov 2025
Time : 5pm
Venue : , Sky Garden (5th Fl.)
this performance is part of
Photography by: on .space

19/11/2025

.performance
Butoh Eco Performance at
This performance is part of Bangkok Theatre Festival 2025
Director by Sineenadh Keitprapai
Crescent Moon Theatre Present
#เผ่าพืช

06/11/2025

Arunjarat

06/11/2025

Arunjarat no.2

10/10/2025

แต่เวลาไม่หยุดรอ - วาริณพลบ วาริณ (Unofficial)

~ จะไม่เป็นดั่งใจ ฉันคงต้องไปต่อ ~
บทเพลงจาก: เขียนไขและวานิช
บันทึกเสียงและพื้นที่: บ้านวาริณ
หลังจากกลับมาอยู่บ้านที่ศรีสะเกษ วีดีโอนี้คือเทปแรกที่ตั้งใจอยากจะบันทึกเสียงช่วงเวลานี้เอาไว้ รู้สึกหลงไหลไปกับเสียงของธรรมชาติ คลอไปกับเสียงดนตรีที่บันทึกอย่างไม่สมบูรณ์แบบ สัญญาณเสียงที่ถูกรบกวน ล้วนคือ ความธรรมดา ราวกับสิ่งธรรมดาที่เกิดขึ้นในชีวิตประจำวัน การที่จะลงมือทำบางสิ่งให้สมบูรณ์แบบ ย่อมใช้เวลา ความสามารถ และความคุ้นชินกับสิ่งนั้น แต่วาริณตัดสินใจบันทึกเพลงนี้ เพราะชอบอารมณ์และความรู้สึกในตอนนั้น รวมเข้ากับบทกวีจากเขียนไข...ครั้งหนึ่ง ความสับสนและเส้นทางในชีวิตที่ไม่เป็นดั่งใจ แต่ ชีวิตก็คงเป็นแบบนี้ มันไม่สมบูรณ์แบบ เราต้องไปต่อ วาริณไม่ต้องรีบ ไม่ต้องเร็วจนเกินไป โฟกัสเวลาที่อยู่ ณ ปัจจุบันให้ดี
ขอบคุณไตเติ้ลและพ่อ ที่พยายามหาเวที ของประดับ และอุปกรณ์ จนออกมาเป็นมุมภาพอย่างที่เห็น ขอบคุณตัวเองที่ปล่อยให้ทุกสิ่งดำเนินไป ไม่ต้องพยายามไปหยุดยั่ง ปล่อยให้เกิดไปตามธรรมชาติ ยอมรับในช่วงเวลาที่เกิด แล้วความสบายใจจะปรากฏ
ขอบคุณเด็กชายกุ๊กไก่ ที่นั่งฟังด้วยจนจบ
วาริณพลบ วาริณ
Sketch Song Project
#บ้านวาริณ

25/11/2024

How is it Now?
ชมวีดีโอ: https://youtu.be/BzEGB7R4BRk

เมื่อก่อนราวๆ ช่วงหลังปี พ.ศ. 2543 (2000s) พ่อกับแม่กำลังทำงานส่วนตัว ผมเองนั้นกำลังดูทีวี และในระหว่างชีวิตตอนนั้นก็จะมีวีดีโอที่บันทึกชีวิตประจำวันของพวกเราทุกคนเอาไว้ จนกระทั้งตอนนี้ ตอนที่ผมโตขึ้นและเริ่มเข้าใจ ผมเริ่มพบว่ามีบางสิ่งที่ไม่เหมือนเดิม คำว่าครอบครัวมันห่างไกลตัวผมมากขึ้น ห่างไกลกระทั้งพื้นที่และความสัมพันธ์
วันนี้ผมมีคำถามกับตัวเองว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ผ่านมามีหลายสิ่งหลายเหตุผลที่ทำให้เราห่างกัน ผมตัดสินใจถามมันกลับไปผ่านวีดีโอคลิปนี้ว่า “How is it Now?” ตอนนี้เป็นอย่างไร
บ้านหลังใหม่ที่พ่อตั้งใจสร้างมันขึ้น หวังให้พวกเราสี่ได้คนอยู่ร่วมกัน แต่ปัจจุบันมันกลับยังไม่เป็นแบบนั้น
________________________________

Project: How is it Now?

#วีดีโอทดลอง #วีดีโอครอบครัว #ครอบครัว #เติบโต

23/11/2024

บันทึกการเดินทาง: ความสงบที่พบระหว่างทาง
ผมซึ่งเป็นผู้เขียนมีโอกาสแวะเข้าไปนั่งพักผ่อนที่ร้านกาแฟ “โกปี้นายหนัง” เป็นครั้งแรก มันเป็นร้านเล็กๆริมถนนสองแพรก ซึ่งอยู่ระหว่างทางก่อนจะถึงสถานที่เที่ยวล่องแก่งจังหวัดพังงา ผมขับมอเตอร์ไซค์จากอำเภอเมืองออกมาไกลนิดหน่อย จึงอยากจะนั่งพักหาอะไรดื่ม ก็มีร้านป้าราตั้งอยู่พอดีพอเหมาะ ผมเดินเข้าไปในร้านพบกับป้ารา แล้วก็สั่งชาไทยสักแก้วกับขนมที่วางอยู่หน้าเคาน์เตอร์
แปลกจริงๆครับ ป้าเองไม่ได้เป็นฝ่ายเข้ามาพูดคุยก่อน กลับเป็นผมและคนอื่นๆ ที่เป็นฝ่ายกล่าวถาม บรรยากาศสวนต้นไม้เล็กๆ ต้นกระบองเพชร และอากาศจากธรรมชาติ พอได้ชิมรสชาติกาแฟและของหวานเข้าไปแล้ว เราก็ได้สัมผัสกับความสงบของพื้นที่ตรงนั้นจริงๆ ไม่ว่าจะเป็น รสชาติ กลิ่นอาหาร สายลมจากภูเขาใกล้ๆ สวนธรรมชาติที่ได้นั่งสัมผัสอยู่ ทำให้เกิดความสบายใจขึ้นมาจากความสงบ จนเราเริ่มได้รู้สึกอยากจะเปิดรับอะไรใหม่ อย่างการได้เริ่มคุยกับคนแปลกหน้าเช่นป้ารา หลังจากเราได้คุยกันกลับพบว่ามีเรื่องราวน่าสนใจเต็มไปหมด ทำให้ผมได้ข้อคิดและเรียนรู้ประสบการณ์ใหม่
สำหรับผมการคุยกับคนแปลกหน้าไม่ได้เป็นการนำเรื่องราวของใครมาทาบในจิตใจเรา แต่มันเป็นโอกาสที่ได้ทำให้เราได้เดินเข้าไปอยู่ในมุมองของคนอื่นสักครู่ หลังจากนั้น เราก็กลับออกมาอยู่ที่ตัวเอง จึงทำให้เกิดการสะท้อน ทำให้ตระหนักรู้ถึงคุณค่า และเริ่มตามหาสิ่งใหม่ให้กับชีวิตต่อไป จากนั้นผมก็พบว่า ผมแวะไปที่ร้านป้าราไม่หยุดเลย
ความเชื่อและการให้ความสำคัญกับรากฐานของตัวเองดูจะเป็นสิ่งที่ป้าราต้องการ ป้าอาจจะมองเห็นแล้วว่าตัวเองอยากจะทำะไรเพื่อล่อเลี้ยงหัวใจ ป้าราจึงมีภาระกิจอยากจะส่งต่อความสุขเหล่านั้นให้กับคนที่กำลังแสวงหามันอยู่ก็ได้นะครับ
_____________________________

ความสุข...อยู่ในรากฐานของตัวตน : เรื่องเล่าจากป้ารา - ส่วนที่ 4 (สรุปส่งท้าย)

#เรื่องเล่าจากป้ารา #บันทึกการเดินทาง

22/11/2024

เรื่องราวจากโต๊ะอาหาร ที่ป่าหลังสวน
“จริงๆ อาหารบ้านเราอร่อยนะ มีตั้งหลายสี หลายรสชาติด้วย” ป้าราหลงไหลในอาหารไทย อาหารพื้นถิ่น เพราะมันครบเครื่อง ส่วนขนมไทยเองก็มีหลายแบบนะ มีลูกเล่นเยอะมาก มีทั้งหวาน มัน มีทั้งรสชาติไม่จัด และไม่จัด แถมวัตถุดิบเราก็หาเองได้จากแถวนี้
ข้าวต้มทรงเครื่องและพริกน้ำปลา จะดื่มคู่กับชาร้อนติดปลายลิ้นที่ใบชาเพื่อความสงบ มีสั่งแบบมีชั้นนมข้นหวาน ก็ใจละลายหวานฉ่ำสดชื่นแต่เช้า จะใส่ชั้นกาแฟดำลงไปด้วยก็ยังได้ หรือจะดื่มแบบกาแฟโบราณร้อนๆไปเลยก็สดชื่นหอมกลิ่นกาแฟกลางสวน
ข้าวต้มใบกะพ้อ หรือ ข้าวต้มพวง หรือจะเรียกขนมต้มก็ได้ ทำจากข้าวห่อใบแล้วนำไปต้ม เป็นอาหารให้ชาวประมงที่ต้องออกเรือเป็นเวลานานในสมัยก่อน เราเลยมักจะพบของอร่อยนี้ส่วนใหญ่แถวถิ่นใต้กัน จะนำมาทานคู่กับกาแฟร้อนก็จะได้รสชาติ หอม หวาน มัน กับความขมนิดๆจากกาแฟดำ
ขนมหัวล้าน ถั่วเขียวนึ่งบด กวนกับมะพร้าวขูดใส่น้ำตาลห่อเป็นไส้ ใส่ในแป้งข้าวเหนียว จัดนำไปนิ่งจนสุกน่าทาน ให้อร่อยในรสชาติหวานมัน คนชอบเรียกขนมหัวล้าน เป็นขนมพื้นบ้านภาคใต้
ขนมไข่หงส์ แป้งข้าวเหนียวผสมมันเทศ สอดไส้ถั่วเขียวผัดเค็มใส่น้ำตาลเคลือบ เป็นของหวานที่มีเสน่ห์ตรงที่เป็นทรงกลม เพราะได้เห็นเมื่อไหร่ก็อยากที่จะกัดเข้าไปเพื่อให้ได้รสชาติสอดไส้ที่ซ่อนอยู่ข้างใน
ปาท่องโก๋ ก็ยังได้รับความนิยม เป็นของหวานที่นำมาทานกับข้าวต้มก็ยังได้ หรือจะทานเป็นของหวานกับนมข้น เราทุกคนก็ต่างคุ้นเคยกันดี พอนำมาทานคละกับขนมไข่หงส์ ขนมหัวล้าน ข้าวต้มใบกะพ้อ ก็ยังเป็นความอร่อยที่หลากหลายความรู้สึก
ชุดขนมจีนปักษ์ใต้และลอดช่อง ความเข้มข้นถึงเครื่องเทศเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างหนึ่งของถื่นใต้ ขนมจีนชุดนี้ ปกติป้าราไม่ได้มีขายที่ร้านนะครับ แต่อนาคตคงไม่แน่ ผมได้ฟังป้าพูดชวนฝันเกี่ยวกับรสชาติเฉพาะตัวของอาหารที่นี้ วันรุ่งขึ้นคุณป้าก็นัดพวกเราให้มาที่ร้านแต่เช้าเลยครับ อาหารชุดนี้ก็ได้มาเสิร์ฟอยู่บนโต๊ะจริงๆ ป้าราอยากนำเสนอวัฒนธรรมการกินในท้องถิ่น และได้เห็นการจัดวางและตกแต่งอาหารด้วยความคิดสร้างสรรค์ช่วยส่งเสริมให้บรรยากาศของอาหารได้บอกเล่าถึงตัวตน บวกกับการได้แลกเปลี่ยนกับป้าขณะนั่งทานก็เหมือนเรากำลังเข้าไปในโลกแห่งการเล่าเรื่องของป้าราเลยครับ
_____________________________

ความสุข...อยู่ในรากฐานของตัวตน : เรื่องเล่าจากป้ารา - ส่วนที่ 3

#เรื่องเล่าจากป้ารา #บันทึกการเดินทาง

21/11/2024

“โกปี้นายหนัง” ความลับ…หลังถ้วยกาแฟ
สังเกตุได้จากชื่อร้านที่ป้าตั้งใจใช้คำว่า โกปี้นายหนัง “โกปี้” ในภาษาถิ่นก็แปลว่า กาแฟ “นายหนัง” ก็คืออาชีพนายหนังหนังตะลุงในอดีต ศิลปะการแสดงท้องถิ่นของภาคใต้ การรวมเอาสองสิ่งมารวมกัน คือการไม่ละทิ้งที่มาของตัวป้า รวมเข้ากับสิ่งที่ป้าชอบก็คือ ขนมไทย และอาหารพื้นถิ่น ป้าเล่นนายหนังต่อไม่ได้ ไม่ว่าจะยุคสมัยหรือบริบทเรื่องเพศก็ตาม ความงดงามในขนมไทยและอาหารคือตัวตนของป้ารา ความสามารถในการทำอาหาร ขนมไทย ไปจนถึงการจัดหน้าอาหาร (ตามในรูป) ล้วนเป็นฝีมือจากตัวป้าเอง “สมัยเป็นครู ป้าก็รักเด็กนะ” อาชีพป้าราเหมือนจะถูกขับเคลื่อนด้วยผ่านตัวตนที่ต้องการให้สิ่งดีๆแก่ผู้อื่นเสมอ
แม้ปัจจุบันจะไม่ได้เข้าสอนหนังสือแล้ว ที่ร้านกาแฟของป้าก็ยังรับสินค้าหัตถกรรมท้องถิ่น ผลงานศิลปะพื้นบ้าน และขนมทานเล่นจากชาวบ้านมาลงขายที่หน้าร้าน หวังที่จะให้ผู้อื่นต่อ โดยลูกค้าที่มาจับต้องสินค้าเองจะได้รับความรู้สึกถึงชุมชน ผ่านผลิตภัณฑ์ (Product) ที่มีความประณีต ความงาม ป้าต้องการแบ่งปันความสวย ความงาม ความอร่อย ให้กับลูกค้าที่ได้มาเยือน ไม่พ้นคอนเซ็ปต์ (Concept) การให้ การแบ่งปันความสุขกับผู้คน
“ด้วยอายุที่มากขึ้น แต่ยังไม่สูงอายุเลยนะ ยังแข็งแรงอยู่เลย” ป้าราวางแผนขณะเกษียณต้องการสานต่อการให้ และพลักดันชุมชน หวังให้นักท่องเที่ยวได้เห็นและจดจำการมีอยู่ของวัฒนธรรม หวังไม่ให้สูญหายเหมือนกับอาชีพนายหนังของพ่อ ป้ายังคงมีโครงการ (Project) ที่จะขยับขยายพื้นที่แถวนี้ให้เป็น “ชุมชนการให้” ที่ใหญ่ขึ้น มีคุณค่ามากขึ้น เพราะเรามีวิวที่สวย อาหารอร่อย และป้าราที่จิตใจดี
_____________________________

ความสุข...อยู่ในรากฐานของตัวตน : เรื่องเล่าจากป้ารา - ส่วนที่ 2

#เรื่องเล่าจากป้ารา #บันทึกการเดินทาง

Varin Space

19/11/2025

19/11/2025

19/11/2025

06/11/2025

06/11/2025

10/10/2025

25/11/2024

23/11/2024

22/11/2024

21/11/2024

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share