04/12/2025
Çizginin müziği icin 23 yıl önce, bu tarihlerde soylediklerinizi yaşam için söyleyebilirim: Kuru bir gerçekçilik değil, Tatli bir yalandın...
Akça(1936-2022) anısına saygıyla
Bu çizimleri not defterlerimi düzenlerken tesadüfen buldum. Ɓöylesi özel anıları paylasmayı pek tercih etmem fakat bu kez defterle yeniden karşılastığım tarihin bu cizimlerin yapıldığı tarihlere yakın olduğunu farkedince kayıtsız kalamadim ve Sabri Hoca'yı anmak istedim.Degil mi ki her gördüğünde geride bir şey bırak derdi.
O gün, uzun uzun bir resme nasıl bakmam gerektigini ben sordukça çizerek anlatmıştı. Onun sohbetlerinden ne denli beslendiğimi bu yaşımda başka türlü kavrıyorum. Sabri Akça, suluboya kış köy manzaraları resimleriyle tanınır. Resimlerinde kendisine yardım eden annesi, halası, teyzesi olarak düsündüğü köylü kadınlara mutlaka yer verir. Fakat ben, onu Aralık 2002'de ATK sergi salonunda sergiledigi, kuyruğunu bacaklarının arasına sıkıştırmış ürkek bir sokak köpeğinin yer aldığı " Başka Mahallenin Köpeği" resmi ile hatırlayacağım; "bir köpeğin kendi mahallesinde olduğu, dik kuyruğundan anlaşılır yoksa kuyruğunu bacaklarının arasına sıkıştırır" demişti. Ɓir de her kabak tatlısı gördüğümde...Bu hatirlamanin, kabak tatlısınin bütün tatlilar arasında en ck sevilen tatlı olabileceği düşüncesinin, o an duyduğum şaşkınliğından olduğunu söyleyebilirim.. Ruhu şad olsun. Yattığı yer incitmesin
O kadar çok şey değisiyor, tanınmaz hale geliyor ki, insan bazen gerçek miydi diye kuşku duyuyor. Ɓu defteri elime aldığımda söylediklerini neredeyse kelimesi kelimesine hatırladım. Fakat bu konuşmanın yapıldığı bina (Ankara Tenis Kulübü) yıkılarak başka yere taşınmış, Sabri hoca bedenen bu dünyada degil ve o dönemi yaşayan genç kadını ise tanımadığıma yemin edebilirim.Bununla birlikte, öyle bir günün yaşandığının gerçekliğini elimde tutuyorum.
Bu arada not aldığım defterleri düzenleyebilmek icin bir yıllık bir zaman yaratabilmeyi umuyorum.
