vehbiciftci

18/05/2026

Göğün altında ağır ağır akan bir huzur…

14/05/2026

05/05/2026

Gökyüzü sustu sanırken,
bir şimşek hatırlattı:
bazı fırtınalar içimizden geçer.

06/02/2026

Ateş, sobanın içinde değil ; bu evin kalbinde yanıyordu.
Adamın bakışı, yere düşmüş bir cümleydi.
Kadın, alevi beslerken hayatı ayakta tutuyordu.

19/01/2026

Zaman, beyazın içinde yavaşlar.
Bir çocuk durur orada —
kışın içinden geçen, ama ona ait olmayan bir gülümsemeyle.

16/01/2026

Beyaz Hafıza

Ve gece, beyaz bir örtü çeker şehrin üstüne.
Şehir susar;
sessizlik suç ortağı.

Işıklar titrek bir iz gibi suya düşer,
su ışığı derinliğine çeker.

Her adım biraz daha yabancı.
Geçmiş cebinde.
İleri uzanan ayak
irkin bir duraksamada—

zaman geri çekilir,
karın altında
suya karışan
bir adımın ağırlığı—
suçların izi.

29/06/2025

Gün Batımında Emek Toprağın kokusu, günün son ışıklarıyla birleşirken, bir çiftçi sabrın ve emeğin izini sürüyor. Ufukta yavaşça batmakta olan güneş, hem doğayı hem insanı yoran bir günün huzurunu seriyor ovaya. Atların ritmik adımlarıyla çizilen izler, yarının bereketine açılan yol oluyor.

31/05/2025

Çocuk, gülüşünde sakladığı sırrı yalnızca ona fısıldıyordu: “Korkma, buradayım.”
Ve at, karanlığa yaklaşırken bile gözlerini kapamıyor, güvenin sıcaklığında başını eğiyordu.

İkisinin arasında bir dil vardı; ne kitaplarda yazan ne büyüklerin anladığı.
Bu dil, doğanın kalbinde doğmuştu. Sevginin sade, dürüst ve derin halinden…

O an, zaman durdu. Ne geçmiş vardı ne gelecek. Sadece bir elin bir yüreğe dokunduğu o sessiz mucize…

21/05/2025

Göğe uzanan bir kalp…
İçimdeki sessiz sevda, güvercinler gibi uçtu gün batımına.