28/10/2026
Shefi im 78-vjeçar më çoi në një park dhe më tha: “Që nga sot, ti nuk punon më për mua.” Mendova se po më pushonte nga puna pas shtatë vitesh besnikëri… por kushti që më vendosi më bëri të largohesha me lot në sy.
Kisha punuar në kompaninë e zotit Riçard Benet për shtatë vjet.
Kur e mora për herë të parë atë punë, isha vetëm 24 vjeçe, pothuajse pa asnjë përvojë dhe aq nervoze sa më dridheshin duart gjatë intervistës.
Riçardi ishte tashmë në të shtatëdhjetat. Të gjithë në kompani kishin pak frikë prej tij.
Ai nuk bërtiste kurrë. Nuk i fyente njerëzit.
Por mjaftonte vetëm një shikim nga sipër syzeve të tij që të filloje menjëherë të pyesje veten se çfarë kishe bërë gabim.
Me kalimin e viteve, u bëra asistentja e tij personale.
E dija orarin e takimeve, emrat e klientëve të tij dhe madje edhe se cilat mëngjese nuk ishin të përshtatshme për t'i paraqitur probleme të ndërlikuara.
Dhe, sado e çuditshme të tingëllojë, besoja se ai më besonte.
Deri në javën kur gjithçka ndryshoi.
Të hënën, ai më thirri në zyrën e tij.
— Emili, a ke ndonjë plan pas orës katër të premten?
— Jo.
— Atëherë më prit poshtë...Pasi FB nuk lejon postimin e gjithë historis, për ta laxuar vazhdimin shkruaj në komment vetëm PO dhe egjeni historin në komentin e parë !